-Μα το καταστατικό λέει…

Το καταστατικό και το καταστατικό, τι είναι τελοσπάντων αυτό το καταστατικό; Ένα χαρτί είναι. Βάζεις ένα «δεν» μπροστά από όλες τις λέξεις και αλλάζουν νόημα.

Και να μη σας νοιάζει τι λέει το καταστατικό, να σας νοιάζει τι λέω εγώ.

Που θα μας πει να πάμε να δουλέψουμε, 60 χρονών άνθρωποι!

Δε δουλεύω εγώ; Όλη μέρα στα τηλέφωνα με τον Σπίρτζη, με τον Θεοχαρόπουλο, με τον Ζαχαριάδη, με τον Χαρίτση. Να παίρνω εντολές απ’ τον σκιώδη, να διατάζω, να δολοπλοκώ. Πέφτω να κοιμηθώ το βράδυ και βουίζει τ’ αυτί μου. Με λένε «κακίστρω» και ακούω «φασίστρω» από το βουητό.

Αυτός πού δούλεψε;

-Στην Αμερική…

Όχι στην Αμερική! Εδώ να μου πείτε πού δούλεψε.

«Αμερική», το βρήκαμε τώρα. Δεν υπάρχει Αμερική, θα διαγράψω τον Κολόμβο, θα του διαγράψω την καραβέλα με όλους τους Κολομβίστας μέσα.

-Συνέδριο θα γίνει;

Θα γίνει, οπωσδήποτε, κανονικά θα γίνει, όταν το πω εγώ. Όταν θα έχω κάνει όσα τοπικά μαγειρέματα χρειάζεται για να το ελέγχω εγώ. Εν ανάγκη θα κλωνοποιηθώ εγώ, θα πάμε 3.000 μικρές Όλγες και θα ρωτάει η Όλγα του Προεδρείου: «Εγκρίνετε την υποψηφιότητα Κασσελάκη»; Όοοοοοχιιιιιι, θα απαντάμε οι 2999 Όλγες από κάτω.

-Μα είναι δημοκρατικό αυτό;

Βεβαίως είναι δημοκρατικό! Ο κόσμος δεν τον θέλει τον Κασσελάκη.

-Μα οι δημοσκοπήσεις λένε…

Δεν έχει σημασία τι λένε οι δημοσκοπήσεις, σημασία έχει τι λέω εγώ! Εγώ είμαι οι δημοσκοπήσεις, εγώ είμαι οι ερωτήσεις, εγώ είμαι οι απαντήσεις, εγώ είμαι η αυθεντική ερμηνεύτρια όλων των ποσοστών και πασών των Ρωσιών.

ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΜΑΡΑΪΤΗ