Μεθοριακή Διαταραχή Προσωπικότητας (ΜΔΠ) είναι μία από τις πιο κοινές διαταραχές προσωπικότητας και χαρακτηρίζεται από ασταθές και επιφανειακό συναίσθημα, ευερεθιστικότητα και άγχος. Όπως και άλλες διαταραχές της προσωπικότητας, χαρακτηρίζεται από ένα σταθερό «μοτίβο» σκέψης, συναισθήματος και αλληλεπίδρασης με τους άλλους και με τον κόσμο, τα οποία τείνουν να προκαλούν σημαντικά προβλήματα για τον πάσχοντα.
Το βασικό χαρακτηριστικό της διαταραχής αυτής είναι μια μεγάλη συναισθηματική αστάθεια που εκφράζεται σε διάφορους τομείς της ζωής του ασθενή, όπως διαπροσωπικές σχέσεις, εικόνα του εαυτού, συναισθηματική διάθεση, καθώς και έντονη παρορμητικότητα. Αυτό παρεμποδίζει σημαντικά την ικανότητα του ατόμου να λειτουργεί φυσιολογικά.
Η Μεθοριακή Διαταραχή Προσωπικότητας πιστεύεται ότι είναι ένα σύνολο συμπτωμάτων που περιλαμβάνει τόσο προβλήματα ψυχικής διάθεσης (νευρώσεις), όσο και τις στρεβλώσεις της πραγματικότητας (ψυχώσεις). Η ΜΔΠ είναι εξίσου πιθανό να συμβεί σε άνδρες και γυναίκες. Η συχνότητα με την οποία εμφανίζεται αυτή η διαταραχή είναι σημαντικά υψηλότερη από ό,τι εθεωρείτο μέχρι πρόσφατα και πλέον επηρεάζει σχεδόν το 6% των ενηλίκων κατά τη διάρκεια της ζωής τους.
Τα άτομα με ΜΔΠ είναι πιθανό να εμφανίζουν κι άλλες διαταραχές όπως διατροφικές διαταραχές, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, διπολική διαταραχή ή ακόμα και ναρκισσιστική διαταραχή της προσωπικότητας. Θεωρείται μάλιστα πολύ κοινό για όσους πάσχουν από OCD και διπολική διαταραχή, σύμφωνα με το medicinenet.
Συμπτώματα
Προκειμένου ένα άτομο να πληροί τις προϋποθέσεις για να του γίνει διάγνωση με Μεθοριακή Διαταραχή Προσωπικότητας, πρέπει να έχει τουλάχιστον πέντε από τα ακόλουθα συμπτώματα:
- Επανειλημμένα ασταθείς σχέσεις, υπό την έννοια ότι τα άτομα με αυτή τη διαταραχή επανειλημμένα, γρήγορα και δραστικά αλλάζουν άποψη για τον/την σύντροφό τους. Έτσι, την μία στιγμή θεωρούν την σχέση τους “τέλεια” (την εξιδανικεύουν) και την επόμενη την θεωρούν κακή, ή σχεδόν άχρηστη (την υποτιμούν).
- Τους χαρακτηρίζουν ασταθή συναισθήματα, υπό την έννοια ότι ο ασθενής βιώνει ευδιάκριτες, ταχείες εναλλαγές διάθεσης (π.χ., σοβαρή κατάθλιψη, ενοχή, θυμός, ευερεθιστότητα, χαρά, ευφορία, άγχος, κρίσεις πανικού) που σχετίζονται, ή πυροδοτούνται από το στρες, όσο μικρό και αν είναι αυτό.
- Απεγνωσμένες προσπάθειες να αποφύγουν τη μοναξιά, ή την εγκατάλειψη, είτε αυτή είναι πραγματική, είτε φανταστική (δηλαδή απλά μέσα στο μυαλό τους).
- Αυξημένη παρορμητικότητα (το άτομο τείνει να δράσει προτού σκεφτεί). Αυτό οδηγεί σε τάσεις αυτοκαταστροφής (π.χ., ακραίες σεξουαλικές συμπεριφορές, ακραίες διατροφικές επιλογές, ακραία έξοδα στα λεφτά, επικίνδυνη οδηγική συμπεριφορά, χρήση ουσιών).
- Επαναλαμβανόμενες τάσεις αυτοακρωτηριασμού, σκέψεις αυτοκτονίας, αυτοκτονική συμπεριφορά, απειλές για αυτοτραυματισμό κλπ.
- Χρόνιο, επίμονο αίσθημα “κενού”. Λένε διαρκώς ότι αισθάνονται “άδειοι”.
- Ακατάλληλη, έντονη συμπεριφορά εχθρότητας ή θυμού, έλλειψη αυτοσυγκράτησης, ή δυσκολίες να διαχειριστούν τα συναισθήματά τους.
- Παροδικές, παρανοϊκές σκέψεις ή “κενά μνήμης”, που σχετίζονται με το στρες.
