Χρειάστηκε μισή ώρα δυνατής βροχής απόψε για να αποκαλυφθεί σε όλο της το μεγαλείο η ανεπάρκεια της Θεσσαλονίκης απέναντι σε κάθε πρόκληση που φέρνει μαζί της η κλιματική κρίση.
Μια πόλη που διαφημίζεται ποικιλοτρόπως τον τελευταίο καιρό για διάφορα στην πράξη όμως παραμένει γυμνή, ανέτοιμη και κυρίως ανεπαρκής.
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΟΥΛΑΣ
Με τα φρεάτια της βουλωμένα, τα δέντρα της ακλάδευτα να καταρρέουν στον πρώτο ανεμοστρόβιλο, τα πεζοδρόμια της κατεστραμμένα, την άσφαλτο της ψεύτικη, τις λακκούβες της βουλωμένες πρόχειρα με ότι βρεθεί.
Χρειάστηκε μισή ώρα δυνατής βροχής για να δούμε τους κυριότερους οδικούς της άξονες να μετατρέπονται σε ποτάμια, τα στενά της σε χειμάρους, τα Λαδάδικα σε Βενετία και τους Άγιους Πάντες σε ινδική κωμόπολη.
Χρειάστηκε μισή ώρα για να φανεί σε όλο της το μεγαλείο η ανεπάρκεια όλων των μηχανισμών μπροστά στη βιαιότητα της φύσης, ο κακός συντονισμός, η έλλειψη οποιουδήποτε σχεδιασμού απέναντι στο μεγάλο κακό που έρχεται.
Αυτό που σαν ανέκδοτο ακούγεται περί βιώσιμης πόλης, το αφήγημα όλων των κυβερνώντων από τους υπουργούς μέχρι τον τελευταίο αντιδήμαρχο περι ετοιμότητας και τέλος το χάος.
Η μόνη πραγματική αλήθεια. Από τύχη ζούμε ασφαλείς είναι φως φανάρι. Ο χαμός που έγινε στα social media απόψε, ο ατέλειωτος σαρκασμός και αυτοσαρκασμός, αφού υπεύθυνοι δεν είναι μόνο οι άρχοντες αλλά και μεις που αδιαφορούμε ακόμα και για τα στοιχειώδη, του να σκουπίσουμε δηλαδή το πλατύσκαλο του σπιτιού μας από τα φύλλα ώστε να μη γλιστρύσουμε.
