Εγώ και ο Άδωνις – Του latsion
Να σας συστηθώ. Είμαι ο Τάσος, τριάντα πέντε χρονών και είμαι άνεργος. Σήμερα πήγα για συνέντευξη σε μια δουλειά, με ρώτησαν αν έχω εμπειρία και γω τους είπα, τρία χρόνια! Δεν κατάλαβα, νόμιζα εμπειρία στην ανεργία. Τέλειωσα Διοίκηση Επιχειρήσεων μετά από παρότρυνση του πατέρα μου. Τότε δούλευε ακόμη στο Δήμο και πίστευε ότι θα βρει τον τρόπο να με χώσει και μένα στο Δημόσιο. Οι πατεράδες μας, μεγάλωσαν με τη ψευδαίσθηση ότι όταν φύγουν αυτοί απ΄τη δουλειά, λόγω σύνταξης, θα χώσουν τα παιδιά τους στις θέσεις τους. Δεν τους ενδιέφερε σε ποια σχολή θα φοιτήσουμε. Το μόνο που τους ένοιαζε ήταν να τελειώσουμε στραβά κουτσά οποιαδήποτε πανεπιστημιακή σχολή, να έχουμε χαρτί για να παίρνουν τα επιδόματα. Έτσι φτάσαμε σήμερα στην Ελλάδα να έχουμε τόσους απόφοιτους Διοίκησης Επιχειρήσεων, που επαρκούν να διοικήσουν τις επιχειρήσεις όλου του κόσμου!
Τα πρώτα χρόνια μετά το στρατό, δούλευα σε μπαράκια. Ήμουν καλός στο δίσκο, όπως έλεγε και ο Χατζηχρήστος. Μια μέρα έρχεται μια όμορφη κοπέλα, κάθεται μέσα και αφήνει πάνω στο τραπέζι το πακέτο με τα τσιγάρα. Της λέω: «Σας παρακαλώ οι καπνίζοντες έξω». «Μα εγώ» μου λέει «δεν κάπνισα». «Ναι» της απαντώ θέλοντας να κάνω τον έξυπνο «αλλά έχεις τον εξοπλισμό να το κάνεις». «Αν με βγάλεις έξω θα σε κατηγορήσω για σεξουαλική παρενόχληση». «Μα εγώ δεν σε παρενόχλησα» της απαντώ. «Ναι αλλά έχεις τον εξοπλισμό να το κάνεις» με τάπωσε. Το ζήτημα είναι ότι οι πελάτες σε μια καφετέρια βαριούνται να βλέπουν συνέχεια τα ίδια πρόσωπα και το αφεντικό αλλάζει τα γκαρσόνια κάθε τρεις και λίγο. Νέα πρόσωπα πιο ευχάριστα μιας και οι παλιοί αποκτούν σταδιακά το κουρασμένο προσωπείο της ρουτίνας και της μιζέριας. Έτσι αφού έκανα ένα πέρασμα απ΄όλες τις καφετέριες του Ωραιοκάστρου κατέληξα εγγεγραμμένος άνεργος στις λίστες του ΟΑΕΔ. Όχι ότι θα βρω δουλειά μέσα από τον ΟΑΕΔ αλλά γιατί Χριστούγεννα και Πάσχα δίνουν επίδομα κανένα κατοστάευρο.
Οι φίλοι μου απ΄το Πανεπιστήμιο δεν είναι σε καλύτερη κατάσταση, αλλά προχθές έκπληκτος βλέπω τον Γιάννη σε δουλειά. Δεν με πρόσεξε καθώς ήταν με γυρισμένη την πλάτη. Χάρηκα πολύ, τον πλησιάζω και του λέω: -Πιάσω ένα γύρο απ΄όλα»! Χάρηκε κι αυτός που με είδε και μου πάσαρε τζάμπα το γύρο. Τα πράγματα είναι χάλια. Η μάνα μου διαμαρτύρεται που κοιμάμαι όλη μέρα. Της λέω: «Ρε μάνα δεν έχω που δεν έχω δουλειά γιατί να είμαι και κουρασμένος;». Τελευταία, μ΄αυτή την ακρίβεια, έχει πέσει μεγάλη στέρηση. Να φανταστείτε ότι στο σπίτι δεν υπάρχει τίποτα φαγώσιμο σε γλυκό ή σνακ τέλος πάντων σ΄αυτά που θεωρούνται περιττά. Να φανταστείτε ότι τα κουνούπια τρώνε το φιδάκι. Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο.
Προχθές στην τηλεόραση ήταν, όπως κάθε μέρα, ο Υπουργός Ανάπτυξης και έλεγε: «Λεφτά υπάρχουν, δεν υπάρχει ψυχολογία». Δε βαριέσαι είπα, θα χτυπήσω μια πόρτα σε ένα απ΄τα εργοστάσια που είναι πάνω στον κεντρικό δρόμο και θα ζητήσω δουλειά. Μπαίνω λοιπόν στο πρώτο που είδα, βλέπω έναν κύριο μόνο του καθισμένο μέσα στο κρύο. Του λέω αποφασιστικά: «ήρθα να πιάσω δουλειά». Με κοιτάζει σκέφτεται λίγο και μου λέει: «Δυο χιλιάρικα είναι καλά για αρχή;». Ξαφνιάστηκα. Του λέω: «Με δουλεύετε κύριε;». «Εσύ το άρχισες πρώτος» μου απαντά και σκύβει πάνω στα χαρτιά του. Και στο καπάκι βγαίνει η Ευγενία στην τηλεόραση και μας λέει ότι πέρασε τη βδομάδα με 38,40 ευρώ. Από μέσα μου σκέφτομαι ότι εγώ αυτούς ψήφισα στις τελευταίες εκλογές. Όπως και όλη η οικογένεια. Ανέβασε ο Άδωνις και ένα ανέκδοτο στο Διαδίκτυο για τον εαυτό του: «-Πώς προλαβαίνει ο Άγιος Βασίλης όλα τα σπίτια; -Όπως προλαβαίνει ο Άδωνις όλες τις εκπομπές». Του έγραψα και γω στο Facebook: «-Φίλε ξέρεις πόσες ψήφους θα πάρετε στις εκλογές; -‘Όσες σας δίνουν οι δημοσκοπήσεις».
Δεν ξέρω αν χάρηκε.
