Η Μπαρτσελόνα επικράτησε της Αλαβές με 3-1, κατέκτησε το Κύπελλο Ισπανίας, και είπε αντίο στον Λουίς Ενρίκε.
Η Αλαβές ξεκίνησε με ενθουσιασμό και πρέσινγκ ψηλά με αποτέλεσμα να δημιουργήσει προβλήματα στην ανάπτυξη της Μπαρτσελόνα.
Στη συνέχεια οι Καταλανοί πήραν τον έλεγχο και στο 6ο λεπτό έχασαν την πρώτη καλή τους ευκαιρία με την κεφαλιά του Άλμπα να περνάει άουτ.
Λίγα λεπτά αργότερα ο Μασεράνο συγκρούστηκε με αντίπαλο στο κεφάλι με αποτέλεσμα να γίνει αλλαγή και στη θέση του πέρασε ο Αντρέ Γκόμες.
Οι παίκτες του Πελεγκρίνο δεν είχαν διάθεση να κλειστούν στην άμυνα και στο 27ο λεπτό είχαν δοκάρι με τον Ιμπάι Γκόμεθ.
Οι «μπλαουγκράνα» άνοιξαν τελικά το σκορ στο 30ο λεπτό όταν ο Νεϊμάρ έπαιξε το 1-2 με τον Μέσι και ο Αργεντινός με ωραίο φαλτσαριστό σουτ έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα.
Η απάντηση της Αλαβές ήρθε τρία λεπτά αργότερα με την τρομερή εκτέλεση φάουλ του Θίο Ερνάντες που από του χρόνου θα αγωνίζεται με τη φανέλα της Ρεάλ.
Ο Λουίς Ενρίκε πήγε χαρούμενος στα αποδυτήρια καθώς είδε την ομάδα του να παίρνει μεγάλο προβάδισμα πριν το τέλος του ημιχρόνου. Αρχικά ο Νεϊμάρ και στη συνέχεια ο Πάκο Άλκαθερ ανέβασαν το δείκτη του σκορ στο 3-1.
Στο δεύτερο μέρος η Μπαρτσελόνα έκανε καλή διαχείριση του παιχνιδιού του παιχνιδιού και αν δεν υπήρχε ο Πατσέκο το σκορ θα ήταν μεγαλύτερο.
Το παιχνίδι τελείωσε στο 3-1 και η Μπαρτσελόνα κατέκτησε στο Κύπελλο λέγοντας αντίο στον Λουίς Ενρίκε με έναν τίτλο.

Το αυτογκόλ του Σισοκό στις καθυστερήσεις έδωσε την κούπα στην Παρί (1-0), η Ανζέ όμως κέρδισε τις εντυπώσεις.
Ο 100ος τελικός του Κυπέλλου Γαλλίας είχε παριζιάνικο άρωμα, με την Παρί να επικρατεί 1-0 της Ανζέ και να σώζει τη χρονιά με το… μικρό νταμπλ (Λιγκ Καπ, Κύπελλο).
Βέβαια, για να σηκώσουν οι παίκτες του Εμερι την κούπα χρειάστηκε ένα αυτογκόλ του Σισοκό στις καθυστερήσεις του ματς! H Ανζέ το πάλεψε αρκετά, έφτασε μια ανάσα από την παράταση όπου θα μπορούσε να ονειρευτεί και την πρώτη κατάκτηση (το 1957 η μοναδική συμμετοχή της στον τελικό).
Ωστόσο, από μια στημένη φάση ο Σενεγαλέζος αμυντικός έστειλε τη μπάλα στα δίχτυα της ομάδας του. Βασικός ο υποψήφιος μεταγραφικός στόχος του ΠΑΟΚ, Ν’ Ντόι.
Οι Παριζιάνοι μπήκαν δυνατά στο ματς και στο πρώτο τέταρτο είχαν δυο καλές φάσεις στο ματς, αλλά τόσο ο Ματουιντί όσο και ο Καβάνι δεν μπόρεσαν να κερδίσουν τον Λετελιέ.
Η ομάδα του Εμερι είχε τον απόλυτο έλεγχο, αλλά ο Ουρουγουανός δεν είχε το καθαρό μυαλό για να σκοράρει. Η Ανζέ κατάφερε να ισορροπήσει μετά το 25ο λεπτό και τρία λεπτά αργότερα είχε μεγάλη ευκαιρία να ανοίξει το σκορ, αλλά η σουτάρα του Πέπε βρήκε το δοκάρι.
Ίδιο σκηνικό και στην επανάληψη, με την Παρί να πιέζει, αλλά να μην έχει ουσία. Στο 84′ έχασε τεράστια ευκαιρία, όταν ο Καβάνι στο τετ α τετ έστειλε τη μπάλα άουτ. Έτσι, την λύση έδωσε ο Σισοκό στις καθυστερήσεις με το αυτογκόλ.

Η Μπορούσια Ντόρτμουντ κατέκτησε το γερμανικό κύπελλο (DFB Pokal) για 4η φορά στην ιστορία της, καθώς νίκησε 2-1 την Άιντραχτ Φρανκφούρτης στον τελικό του “Olympiastadion” στο Βερολίνο.
Ίσως στο τελευταίο του ματς με την φανέλα της Μπορούσια, ο Πιέρ-Εμερίκ Ομπαμεγιάνγκ της χάρισε τη νίκη και το τρόπαιο, διαμορφώνοντας το τελικό 1-2 στο 67′ με εκτέλεση πέναλτι αλά Πανένκα.
Ο Ουσμάν Ντεμπελέ ήταν αυτός που είχε ανοίξει το σκορ στο 8′ για την ομάδα του Τόμας Τούχελ, ενώ αυτή του Νίκο Κόβατς είχε ισοφαρίσει στο 29′ με τον Άντε Ρέμπιτς.
Το τελευταίο τρόπαιο η Ντόρτμουντ το είχε πάρει το 2012 (5-2 την Μπάγερν), ενώ αυτή ήταν η 4η σερί χρονιά που έπαιξε τελικό, προερχόμενη από 3 σερί αποτυχίες (2014 με Μπάγερν, 2015 με Βόλφσμπουργκ και 2016 με Μπάγερν).
|
ΑΪΝΤΡΑΧΤ (5-4-1): Χραντέτσκι, Τσάντλερ (72′ Αλεξάντερ Μάιερ), Αμπραάμ, Χέκτορ, Χεσούς Βαγιέχο, Οσίπκα, Μεντόγεβιτς (56′ Ταβάτα), Γκατσίνοβιτς, Φαμπιάν (79′ Μπλουμ), Ρέμπιτς, Σεφέροβιτς. ΝΤΟΡΤΜΟΥΝΤ (5-3-2): Μπούρκι, Πίστσεκ, Μπάρτρα (76′ Ντουρμ), Παπασταθόπουλος, Σμέλτσερ (46′ Γκονσάλο Κάστρο), Ραφαέλ Γκερέιρο, Γκίντερ, Ουσμάν Ντεμπελέ, Καγκάουα, Ρόις (46′ Πούλισιτς), Ομπαμεγιάνγκ. Οι κατακτήσεις Μπάγερν 18 (1957, 1966, 1967, 1969, 1971, 1982, 1984, 1986, 1998, 2000, 2003, 2005, 2006, 2008, 2010, 2013, 2014, 2016) Βέρντερ 6 (1961, 1991, 1994, 1999, 2004, 2009) Σάλκε 5 (1937, 1972, 2001, 2002, 2011) Νυρεμβέργη 4 (1935, 1939, 1963, 2007) Κολωνία 4 (1968, 1977, 1978, 1983) Άιντραχτ Φρανκφούρτης 4 (1974, 1975, 1981, 1988) Ντόρτμουντ 4 (1965, 1989, 2012, 2017) Στουτγκάρδη 3 (1954, 1958, 1997) Γκλάντμπαχ 3 (1960, 1973, 1995) Αμβούργο 3 (1963, 1976, 1987) Δρέσδη 2 (1940, 1941) Μόναχο 1860 2 (1942, 1964) Φορτούνα Ντίζελντορφ 2 (1979, 1980) Κάιζερσλαουτερν 2 (1990, 1996) Καρλσρούη 2 (1955, 1956) Λειψία 1 (1936) Ραπίντ Βιέννης 1 (1938) Φιρστ Βιέννης 1 (1943) Ροτ-Βάις Έσεν 1 (1953) Σβαρτς-Βάις Έσεν 1 (1959) Κίκερς Όφενμπαχ 1 (1970) Μπάγερ Ούερντινγκεν 1 (1985) Ανόβερο 1 (1992) Λεβερκούζεν 1 (1993) Βόλφσμπουργκ 1 (2015) |



