”ΜΙΑ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΠΟΥ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΗΣ, ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΙ ΤΟ ΔΗΜΑΡΧΙΑΚΟ ΜΕΓΑΡΟ, ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟΣΥΡΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΟΙΚΙΕΣ ΤΟΥΣ”
Η συνολική στάση του Παντελή Τσακίρη, δειχνει έναν δήμαρχο που δεν αγαπά αυτόν τον τόπο, αλλά για το μόνο που νοιάζεται, είναι το προφίλ του, και η δόξα του. Του διαφεύγει όμως ότι για να τα αποκτήσεις αυτά, πρεπει να κάνεις θυσίες, που δυστυχώς δεν είναι ικανός να τις προσφέρει.
Μιλάμε για έναν άνθρωπο που είναι εκτός πραγματικότητας. Γιατί αν είχε κάποια επαφή με το Ωραιόκαστρο, θα γνώριζε πολύ καλά γιατί σταμάτησε το έργο του 2ου Δημοτικού Παλαιοκάστρου, και που με δική του αποκλειστικά ευθύνη, λόγω ανικανότητας, εδώ και τρία χρόνια προχωράει με ρυθμούς χελώνας. Συγκεκριμένα ήταν 10 Σεπτεμβρίου του 2019, ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ, όταν με τυμπανοκρουσίες έλεγε ότι αρχίζει η κατασκευή του. Να τον θυμίσουμε όμως, ότι το συγκεκριμένο έργο ”ξεμπλόκαρε” η προηγούμενη διοίκηση, και είχε δημοπρατηθεί τον Μάρτιο του 2018, ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ. Δηλαδή στην ουσία ο σημερινός δήμαρχος, απλά έβαλε την υπογραφή του στην σύμβαση, και σαν ένα νέο ”γιοφύρι της Άρτας”, περιμένει και αυτό την σειρά του. Επίσης σαν ”σύγχρονος πινόκιο”, θα γνώριζε, ότι ούτε έσφαξαν κόκορα στα θεμέλια, και ούτε τα σκέπασαν, αλλά έγινε για λόγους ασφαλείας, ένα τοιχίο αντιστήριξης.
Και εδώ μπαίνει το ερώτημα στον σημερινό πρόεδρο της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ευάγγελο Χατζηαντωνίου, ο οποίος ήταν πρόεδρος και στην προηγούμενη διοίκηση, δεν αισθάνεται ίχνος ντροπής να διαμαρτυρηθεί, σε όσα και σε αυτόν κυρίως καταλογίζει ο Π.Τσακίρης; Τόσο αναπαυτική είναι η καρέκλα που του πρόσφερε;
Μιλάμε λοιπόν για έναν δήμαρχο, που μέχρι σήμερα έχει κάνει ελάχιστες από αυτές τις παρεμβάσεις, που χρειάζεται πραγματικά ο Δήμος Ωραιοκάστρου. Για έναν δήμαρχο που ”κοκορεύεται” για έργα που θα έπρεπε να παραδοθούν στο πρώτο εξάμηνο της θητείας του, όπως το Πνευματικό Κέντρο Νεοχωρούδας, που βρίσκεται στο έβδομο εξάμηνο, και ”περιμένει” ακόμη, για να παρουσιαστεί και αυτό σαν ”προεκλογικό έργο”. Για έναν δήμαρχο χωρίς φρέσκιες ιδέες, αν και νέος σχετικά σε ηλικία, και με έκδηλη την αδυναμία να προσαρμοστεί στην σημερινή εποχή, να βηματίζει σημειωτόν, αφήνοντας να περνάνε από δίπλα του, ευκαιρίες ουσιαστικής βελτίωσης της ζωής των πολιτών, αλλά και της ανάπτυξης για τον τόπο μας.
