Ο τελευταίος θύλακας του Ισλαμικού Κράτους μπορεί να έπεσε, αλλά η εξτρεμιστική οργάνωση έχει αφήσει πίσω της χιλιάδες αθώα θύματα. Πρόκειται για χιλιάδες παιδιά, που γεννήθηκαν μέσα στη δίνη του πολέμου και δεν φέρουν καμία ευθύνη για το ότι γεννήθηκαν από τους γονείς που τον ξεκίνησαν. Ένα μωρό τριών μηνών δεν θα έπρεπε να παρουσιάζει αυτή την εικόνα. Δεν θα έπρεπε να είναι μια μικροσκοπική, ακίνητη μάζα με ρυτιδωμένο δέρμα να σκιαγραφεί τα οστά του. Δεν θα έπρεπε να κρατιέται στη ζωή, λαμβάνοντας ενδοφλέβια τροφή μέσα σε μια θερμοκοιτίδα.
Το όνομα του μωρού, στο οποίο αναφέρεται το γερμανικό περιοδικό Spiegel, είναι Saifullah, που σημαίνει «Ξίφος του Θεού». Το ιατρικό προσωπικό σε ένα νοσοκομείο της Κουρδοκρατούμενης πόλης Al-Hasakah, στη Συρία – η θέση του οποίου δεν αποκαλύπτεται για λόγους ασφαλείας – είναι το μόνο που γνωρίζει για το παιδί. «Τουλάχιστον επέζησε τις πρώτες τρεις ημέρες», λέει ο γιατρός που το κουράρει κι εξηγεί ότι αυτό είναι ένα αισιόδοξο στοιχείο, καθώς για τα 20 από τα 30 παιδιά και βρέφη που καταφθάνουν σε αυτό το νοσοκομείο καθημερινά, απλώς διαπιστώνεται ο θάνατός τους.
Στις τελευταίες ημέρες του χάους, χιλιάδες πολίτες και τραυματίες μαχητές του Ισλαμικού Κράτους παραδόθηκαν. Σχεδόν όλες οι γυναίκες και τα παιδιά, κατέληξαν στο καμπ προσφύγων Al Hawl. Σε αυτό διαβιούν περισσότεροι από 70.000 άνθρωποι, για τους οποίους υπάρχουν μόλις δύο μικρές κλινικές.
Οι γιατροί δεν είχαν ξαναδεί τέτοια κατάσταση
Δεν είναι μόνο η επιβίωση του υποσιτισμένου Saifullah που κρέμεται στην κόψη του ξυραφιού. Είναι επίσης εντελώς ασαφές το ποιος μπορεί να σωθεί και από ποιον. Η κουρδική περιοχή στα βορειοανατολικά είναι de facto ανεξάρτητη προς το παρόν, αλλά δεν είναι κράτος και γι ‘αυτό οι διάφορες ανθρωπιστικές οργανώσεις των Ηνωμένων Εθνών δεν είναι σίγουρες το που και κατά πόσο τους επιτρέπεται να παρέμβουν. Υπό το πρίσμα αυτής της αβεβαιότητας, κατέληξαν σε μια συμφωνία απευθείας με το νοσοκομείο.
Κάνουν ανεπίσημα ότι μπορούν, αλλά όσο όλο και περισσότεροι άνθρωποι ζητούν τη βοήθεια του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, τόσο πιο επιτακτική είναι η ανάγκη διεθνούς βοήθειας. Είναι χαρακτηριστικό ότι τις τελευταίες εβδομάδες εκατοντάδες μέλη του χαλιφάτου έφταναν στον καταυλισμό καθημερινά, ενώ υπήρξαν μέρες που οι άνθρωποι που ζήτησαν βοήθεια ξεπέρασαν ακόμη και τους 1.000. Ανάμεσά τους αμέτρητα παιδιά που είναι σοβαρά υποσιτισμένα και τραυματισμένα. Πολλά υπέφεραν από ασθένειες που οι γιατροί του νοσοκομείου του Al-Hasakah δεν είχαν δει εδώ και δεκαετίες, όπως ψώρα και λεϊσμανίαση. Άλλα υποφέρουν από πνευμονία, ενώ σχεδόν όλα τα τρώνε οι ψείρες.
Οι οικογενειακές δομές στο Ισλαμικό Κράτος είναι επίσης ένα μεγάλο πρόβλημα. Πολλά κορίτσια έμειναν έγκυες σε ηλικία 15 χρονών και αναγκάστηκαν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους μόνες τους, ενώ πολλοί από τους γονείς των παιδιών αυτών πέθαναν σε βομβαρδισμούς ή σκοτώθηκαν στο πεδίο της μάχης. Τα παιδιά τους πέρασαν από χέρι σε χέρι.
Μερικά παιδιά είναι τόσο ακίνητα στο κρεβάτι τους που κανείς πρέπει να είναι πολύ παρατηρητικός για να καταλάβει ότι είναι ζωντανά. Άλλα πάλι δείχνουν ένα απαράμιλλο σθένος για ζωή και προσπαθούν να κρατηθούν όρθια με όσες δυνάμεις τους απομένουν. Το Spiegel περιγράφει την 2χρονη Sara με το φαλακρό κεφαλάκι. Κρατάει με δύναμη το δάχτυλο της νοσοκόμας, που της δίνει μια κουταλιά με ένα ειδικό μείγμα πρωτεΐνης. Κοιτάει τους πάντες γύρω της με ένα βλέμμα που λέει: «Δεν θα πεθάνω από την πείνα! Θα ζήσω!».
Πολλά παιδιά όμως πεθαίνουν από την πείνα
Όσα καταφέρνουν να φτάσουν στο νοσοκομείο ζωντανά έχουν πιθανότητες να επιβιώσουν. Το πρόβλημα όμως είναι να φτάσουν μέχρι εκεί. Τα μέλη της Κουρδικής Ερυθράς Ημισελήνου μεταφέρουν τα πιο σοβαρά περιστατικά στο νοσοκομείο του Al-Hasakah, που βρίσκεται 1,5 ώρα μακριά από τον καταυλισμό. Πολλοί από τους μικρούς ασθενείς δεν επιβιώνουν της οδύσσεια τους. Μόνο τον Μάρτιο 108 παιδιά πέθαναν πριν οι γιατροί μπορέσουν να τους προσφέρουν έστω τις πρώτες βοήθειες.
Η κατάσταση είναι εκρηκτική. Στον καταυλισμό δεν υπάρχει το κατάλληλα καταρτισμένο προσωπικό για να αξιολογήσει τα περιστατικά που πρέπει να μεταφερθούν στο νοσοκομείο. Την ίδια στιγμή σε μια πόλη κατακερματισμένη από τον πόλεμο οι γιατροί δεν έχουν τι να πουν στους φτωχούς πολίτες που πρέπει να πληρώσουν για να λάβουν περίθαλψη τα παιδιά τους, για το γεγονός ότι ο ΟΗΕ πληρώνει για την περίθαλψη των παιδιών των τρομοκρατών του Ισλαμικού Κράτους.
Οι γιατροί απευθύνουν έκκληση. Πρέπει άμεσα να στηθεί ένα νοσοκομείο μέσα στον καταυλισμό. Όλοι επικεντρώθηκαν στο να κατατροπώσουν τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους αλλά κανένας δεν έχει αναρωτηθεί τι θα απογίνουν όλα αυτά τα παιδιά που γεννήθηκαν τα τελευταία 4-5 χρόνια.
«Αυτή τη στιγμή, φροντίζουμε όσο καλύτερα μπορούμε τα μικρά παιδιά», λέει ένας γιατρός. Στο Spiegel. «Αλλά μετά από δύο ή τρεις εβδομάδες, πρέπει να φύγουν», καταλήγει.
Τι μέλλει γενέσθαι με αυτά τα παιδιά; Άγνωστο…
