Αυτή η στρατηγική που συνιστά µια ιδιότυπη εργαλειοποίηση των Δημοτικών εκλογών στον Δήμο Ωραιοκάστρου, από βουλευτή της Β’ Θεσσαλονίκης, µόνο και µόνο για να ικανοποιηθεί η µαταιοδοξία ορισµένων, δεν είναι τίποτα παραπάνω από υποψήφιους «περαστικούς» και «φευγάτους» µετά τις εκλογές, κάνοντας την «επικοινωνιακή λεζάντα» τους για το διάστηµα της προεκλογικής περιόδου, και µετά µην τους είδατε, µην τους απαντήσατε.
Τακτικισμοί με προσθήκες πρόθυμων συμπαραστατών, που έχουν μπει στο αλισβερίσι των πολιτικών ανταλλαγμάτων. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικός ο τρόπος με τον οποίο αναζητούνται και αλιεύονται οι υποψηφιότητες στήριξης, με ανάλογες μεθοδεύσεις που είδαμε και στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019, με καταγγελίες μέσα από συνεντεύξεις αμέσως μετά, άσχετα αν όλα αυτά έχουν ξεχαστεί, και ορισμένοι συντάσονται τώρα μαζί τους, χρησιμοποιώντας χωρίς ντροπή τα ίδια ”υλικά”.
Όλα αυτά θυμίζουν άλλες εποχές που όλοι οι παλαιότεροι θέλουμε να ξεχάσουμε, και σε καμιά περίπτωση δεν ταιριάζει με αυτό που θα θέλαμε να είναι πραγματικά μια διαδικασία εκλογών. Το πόσο πιο χαμηλά μπορούν να φτάσουν, ακόμα δεν μπορούμε να το φανταστούμε, αφού βλέπουμε συμπράξεις από ανθρώπους, που μέχρι πριν λίγα χρόνια ο ένας ”ποδοπατούσε” πολιτικά τον άλλον. Πολιτικός πολιτισμός θα πείτε. Υπάρχει όμως και μια αξιοπρέπεια.
