Οι μεγάλες φωνές της Ελλάδας: ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

«Αιώνιος έφηβος» με ατόφια ροκ ψυχή, τα τραγούδια του έγιναν συνθήματα στα στόματα μικρών και μεγάλων και η φωνή του σημάδεψε και μεγάλωσε μία ολόκληρη γενιά που «διψούσε» για επανάσταση.Έδωσε «χαιρετίσματα στην εξουσία» και δεν φοβήθηκε ποτέ να εκφράσει τον πολιτικοποιημένο εαυτό μου μέσω των στίχων και της μουσικής του.

Η φωνή του ακούγεται στους δρόμους και στις πορείες μέχρι και σήμερα και η ροκ ελληνική σκηνή συν διαμορφώθηκε και αναπτύχθηκε με τη βαθιά, χαρακτηριστική χροιά του.

Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου γεννήθηκε για τη ροκ μουσική και μέχρι και σήμερα η μουσική του δίνει κουράγιο σε αυτούς που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο. 

Ο τρόπος βέβαια που περιγράφει ο ίδιος τον εαυτό είναι πιο απλός και σαφώς πιο λυρικός:

«Γεννήθηκα σ’ ένα χωριό Τετάρτη μεσημέρι
γιατρός δε με ξεπέταξε μα μιας μαμής το χέρι.
Οι συγγενείς μαζεύτηκαν από νωρίς στο σπίτι:
Πώς είναι έτσι το παιδί, και τι μεγάλη μύτη!»

Τα παιδικά του χρόνια και οι «παραστάσεις» πάνω σε δέντρα και κεραμίδια

Βασίλης Παπακωνσταντίνου γεννήθηκε στη Βάστα της Πελοποννήσου, ένα χωριό της Αρκαδίας κοντά στη Μεγαλούπολη, το μεσημέρι της 21ης Ιουνίου του 1950. Επαναστατικό νιάτο με καλλιτεχνικές ανησυχίες που δεν μπορούσε από τα μικράτα του να τιθασεύσει.

«Εγώ ήμουν μεγάλη ψωνάρα από πιτσιρίκι. Μεγάλωσα σε ένα χωριό, η τάξη μου στο δημοτικό τότε είχε 8 άτομα, μαθητές στην Α’ δημοτικού, που σημαίνει μια πολύ μικρή κοινωνία. Να φανταστείς ότι τα παιδιά φεύγανε από το χωριό μας που δεν είχε γυμνάσιο και πηγαίνανε στη Μεγαλούπολη. Τα παιδιά αυτά μάζευαν χόρτα για να τρώνε. Απίστευτη φτώχεια που σημαίνει ότι γεννάει και μια καταπίεση. Γεννάει όμως και φιλοδοξίες. Γιατί το κάθε παιδί ήθελε να ξεφύγει απ’ αυτήν την μιζέρια. Βέβαια αυτό είχε και τα καλά του.

Συνέχεια ανέβαινα και τραγουδούσα στα δένδρα και στα κεραμίδια του σπιτιού. Γι’ αυτό λέω ότι ήμουν ψωνάρα. Γιατί δεν τραγουδούσα στο δρόμο ή στο σπίτι. Ήθελα από ψηλά. Ένιωθα ότι από κάτω είναι κι άλλοι και με θαυμάζουν, χωρίς να υπάρχει βέβαια κανείς. Αργότερα το κάλυψα κι αυτό. Όταν ερχόταν ο ταχυδρόμος στο καφενείο του χωριού μαζευόταν ο κόσμος. Εμείς δεν είχαμε ξενιτεμένο για να περιμένουμε γράμμα του, αλλά πήγαινα στο καφενείο, ανέβαινα στο τραπέζι κι έλεγα ποιήματα. Επειδή έβρισκα κοινό», διηγείται για τα παιδικά του χρόνια.

Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε σε αυτό το χωριό μέχρι την ηλικία των 7, απ’ όπου και άντλησε τεράστια έμπνευση καθώς πολλές εμπειρίες του έγιναν αργότερα τραγούδια, με χαρακτηριστότερο όλων τη «Σφεντόνα».

Η μετακόμιση στην Αθήνα βέβαια, ήταν αποτέλεσμα των δυσκολιών που περνούσε η οικογένειά του και η αναζήτηση για ένα καλύτερο μέλλον.

Οι δυσκολίες των παιδικών χρόνων και η οικογένειά του

Με τη μητέρα του, την κυρία Σταυρούλα, που του τραγουδούσε συνέχεια, τον πατέρα του Σπύρο, που προσπαθούσε να τα βγάζει πέρα έχοντας πάντα έντονη την αίσθηση του δικαίου μέσα του και τα αδέλφια του Αθανασία, Δήμητρα και Ανδρέα, έρχονται στην Αθήνα το 1957.

Πήγανε στην Αγία Παρασκευή, γιατί εκεί έμενε ένας αδερφός της μητέρας του, ο θείος Φώτης που δούλευε στις οικοδομές και μαζί του θα δούλευε και ο πατέρας του. Μένανε στο πλυσταριό μιας βίλας.

Η γκαζιέρα ήταν η μοναδική πηγή ενέργειας και ο ίδιος ενθουσιάστηκε με το ηλεκτρικό ρεύμα και τα πολλά αυτοκίνητα. «Ο μπαμπάς δούλευε πρωί με ήλιο οικοδόμος», θυμάται ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, «και η μαμά έλειπε πολύ γιατί έπλενε σε άλλα σπίτια. Εμείς πάλι, έλειπε ο γάτος χόρευαν τα ποντίκια…γι’ αυτό πέρασα χαρούμενη, παιδική ζωή…»

Η πρώτη του κιθάρα και το πρώτο του συγκρότημα

Την πρώτη του κιθάρα την έπιασε στα χέρια του μόλις σε ηλικία 12 ετώνκαι από τότε δεν σταμάτησε ποτέ να παίζει μουσική. Λίγα χρόνια αργότερα, συμμετείχε σε διάφορα συγκροτήματα της εποχής όπου έκανε και τα πρώτα του μουσικά βήματα.

Οι Crosswords. Αριστερά (ακουμπάει στην κιθάρα) ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Η δεκαετία του 1960, με τους Beatles, τους Animals και τους Pink Floyd, επηρεάζει μουσικά τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου και δημιουργεί το πρώτο του συγκρότημα, τους «Crosswords». «Ήμασταν πολύ μυστηριακοί τύποι», λέει τώρα αστειευόμενος. Η πρώτη τους συναυλία πάντως στέφεται με απόλυτη επιτυχία: «Ήρθε όλη η γειτονιά».

Άρχισε να τραγουδά ελληνικό τραγούδι στις αρχές της δεκαετίας του ’70. Το 1972 καταγράφεται η πρώτη επαγγελματική του συμμετοχή σε δίσκο, την «Ελληνική Χώρα» (Land of Greece), όπου ερμήνευσε τα δύο γνωστά τραγούδια “Ντιρλαντά” και “Ο Σταμούλης ο Λοχίας”.

Την ίδια χρονιά εκδόθηκαν και οι δύο πρώτοι δικοί του δίσκοι βινυλίου 45 στροφών από την εταιρία LINDOS. «Σε Είδα Κι Αναστήθηκα / Χελιδονάκι» και «Δυο φίλοι / Φίλοι καλοί μου κι αδερφοί», και τα δύο σε μουσική του Βασίλη Αρχιτεκτονίδη.

Η ξενιτιά, ο αντιδικτατορικός αγώνας και η συνάντηση με τον Μίκη Θεοδωράκη

Το 1973 μετά το τέλος της στρατιωτικής του θητείας, πήγε στη Γερμανία, όπου στο Μόναχο συμμετείχε σε επιτροπές αντιδικτατορικού αγώνα, τραγουδώντας παράλληλα σε πολλά στέκια ελλήνων φοιτητών και ομογενών.

Η πρώτη του σημαντική γνωριμία έγινε το καλοκαίρι του 1974, συναντώντας, στο Παρίσι, τον Μίκη Θεοδωράκη. Η πρώτη ολοκληρωμένη συνεργασία τους όμως έμελλε να αρχίσει δύο χρόνια αργότερα, ωστόσο συμμετείχε στο δίσκο «Προδομένος Λαός» το 1974, ένας δίσκος από το θεατρικό έργο του Γ. Ρούσσου “Μαντώ Μαυρογένους” με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και το Μάνο Κατράκη, και στο δίσκο «Ο Εχθρός Λαός» το 1975 με την Τζένη Καρέζη, σε κείμενα και στίχους του Ιάκωβου Καμπανέλλη.

Τα πρώτα επαγγελματικά βήματα

Την ίδια χρονιά επέστρεψε στην Ελλάδα και άρχισε ουσιαστικά την επαγγελματική του πορεία στο τραγούδι. Τραγούδησε σε μπουάτ και ηχογράφησε ένα μικρό δίσκο 45 στροφών. Την ίδια χρονιά συμμετέχει στην ηχογράφηση του δίσκου του Μάνου Λοΐζου «Τα τραγούδια του δρόμου».

Το 1975 ηχογράφησε «Τα αγροτικά» του Θωμά Μπακαλάκου. Την ίδια εποχή γνώρισε δύο συνθέτες με τους οποίους συνεργάστηκε στενά στην πορεία του, τον Μάνο Λοΐζο και τον Θάνο Μικρούτσικο. Η ερμηνεία του Παπακωνσταντίνου ήταν ιδανική για να εκφράσει το δυναμισμό και τη λυρικότητά τους.

Το εργατικό κίνημα και το Πολυτεχνείο

Το 1976 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με ολοκληρωμένο δίσκο στη δισκογραφία με το Μίκη Θεοδωράκη, στο δίσκο «Της εξορίας», και το 1978 ο συνθέτης τον επέλεξε για την παγκόσμια περιοδεία του.

Τραγούδησε σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία. Στην Ελλάδα, συμμετείχε ενεργά σε εκδηλώσεις του νεολαιίστικου και του εργατικού κινήματος.

Τραγούδησε σε απεργίες, συγκεντρώσεις και συναυλίες αλληλεγγύης κατά του ρατσισμού και του φασισμού. Ο “Ύμνος του Φοιτητή / Διαδηλωτή”, είναι ένα από τα τραγούδια που αποτυπώθηκαν σε ένα δίσκο 45 στροφών το 1976 με τίτλο «Για τα 3 Χρόνια του Πολυτεχνείου» σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και στίχους του Ιωάννη Γρεβενιώτη, μέλος της συντονιστικής επιτροπής του Πολυτχνείου.

Το τραγούδι αυτό γράφτηκε την Πέμπτη 15 Νοεμβρίου το 1973 και προσυπογράφτηκε από τον πρόεδρο της συντονιστικής επιτροπής. Από εκείνη την εποχή, λίγο πριν το πέρασμα στη δεκαετία του ’80, αρχίζει να εκδηλώνει τις επιρροές του από τη διεθνή ροκ μουσική σκηνή.

Η στροφή στο θεατρικό σανίδι

Παράλληλα συμμετέχει στην θεατρική παράσταση «Ατρείδες»ερμηνεύοντας τα χορικά σε μουσική του Γιάννη Ζουγανέλη, που θα κυκλοφορήσει και σε δίσκο το 1979. Την ίδια χρονιά συμμετέχει με τηνΧάρις Αλεξίου στον δίσκο του Θωμά Μπακαλάκου «Οι Προστάτες».

Το 1980 τον βρίσκει να συμμετέχει στην παράσταση “Αχ Μαρία”, με τον Γιάννη Ζουγανέλη, τον Σάκη Μπουλά και πολλούς ακόμα καλλιτέχνες.

Ερμηνεύει τραγούδια με ήχο σαφώς πιο ηλεκτρικό και στίχο πιο αιχμηρό και πιο παρεμβατικό. Αυτό γίνεται σταδιακά, ξεκινώντας με δύο δίσκους που κυκλοφόρησαν το 1978 και 1982 αντίστοιχα. Ο πρώτος είχε ως τίτλο το όνομά του και περιλάμβανε τραγούδια του Αντώνη Βαρδή, και διασκευές τραγουδιών του Διονύση Σαββόπουλου και του Μίκη Θεοδωράκη.

Ο δεύτερος, το «Φοβάμαι», με τραγούδια του Μάνου Λοΐζου, του Λάκη Παπαδόπουλου, του Γιάννη Ζουγανέλη και του Γιάννη Γλέζου, γνωρίζει μεγάλη αποδοχή και θεμελιώνει την μετέπειτα πορεία του μέχρι σήμερα. Στο μεταξύ το 1981 κυκλοφόρησε το δίσκο «Αρμενία» πάλι σε μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και Ελληνική απόδοση του Λευτέρη Παπαδόπουλου.

Η συνάντηση εντός και εκτός πενταγράμμου με τον Νικόλα Άσιμο

Γνωρίστηκε με τον Νικόλα Άσιμο, και συμμετείχε στον πρώτο του δίσκο «Ο Ξαναπές» (1982), ερμηνεύοντας δύο τραγούδια. Ο Άσιμος ήταν ο δεύτερος άνθρωπος, μετά τον Λοΐζο, που τον επηρέασε αρκετά με την ιδιότυπη προσωπικότητά του.

Το 1984 με την «Διαίρεση» ο καινούργιος ήχος του αποκρυσταλλώνεται. Το 1987 το επαληθεύει με τα «Χαιρετίσματα», με τραγούδια δικά του, του Νικόλα Άσιμου, της Αφροδίτης Μάνου και του Χρήστου Τόλιου.

Ο Βασίλης και η συναυλιακή φωνή του

Από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου αρχίζει να εδραιώνεται ως ένας κατ’ εξοχήν “συναυλιακός” καλλιτέχνης. Τον Απρίλιο του 1985, 16.000 θεατές συγκεντρώνονται στην πρώτη του μεγάλη προσωπική συναυλία, στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.

Το επαναλαμβάνει τον Ιούνιο του 1987 στο γήπεδο του Παναθηναϊκού, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Η συναυλία στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας κυκλοφόρησε το 1985 με τίτλο «Η συναυλία από το Νέο Φάληρο». Από τότε, οι συναυλίες του αποτελούν γεγονότα και σημεία αναφοράς της μαζικότητας, είτε αυτές πραγματοποιούνται στην Ελλάδα, είτε στο Εξωτερικό.

Το Σεπτέμβριο του ’85 συμμετέχει στη μεγάλη συναυλία-αφιέρωμα στον Μάνο Λοΐζο, που πραγματοποιήθηκε στο Ολυμπιακό Στάδιο Αθήνας, μαζί με τον Γ. Νταλάρα, την Χ. Αλεξίου, την Δ. Γαλάνη και τον Γ. Καλατζή. Η συναυλία αυτή ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε τον ίδιο χρόνο σε ένα διπλό βινύλιο.

Ο ένας δίσκος διαδέχεται τον άλλον

Το τέλος της δεκαετίας του ’80 τον βρήκε να ερμηνεύει τους “σκληρούς” στίχους του Κώστα Τριπολίτη, σε μουσική του Θάνου Μικρούτσικου στο δίσκο «Όλα Από Χέρι Καμμένα» το 1988.

Το 1989, κυκλοφορεί το «Χορεύω», ένας δίσκος ο οποίος περιέχει μερικά από τα πλέον δημοφιλή τραγούδια του, όπως τα “Ελλάς”, “Βικτώρια”, “Για μένα τραγουδώ” (διασκευή του “Crusader”, του Chris De Burgh) κ.ά.

Ακολουθεί ο δίσκος «Χρόνια Πολλά, Βασίλης» το 1991, ενώ προηγουμένως κυκλοφόρησε η ζωντανή ηχογράφηση των εμφανίσεων που πραγματοποίησε μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα στο Αττικόν το Φεβρουάριο του ’91.

Μαζί κυκλοφορούσε και το τραγούδι “Saved” σε αγγλικό στίχο και μουσική από το Νίκο Κυπουργό, που είχε κυκλοφορήσει ένα χρόνο πριν σε ένα δισκάκι 45 στροφών με τίτλο «Saved / Aenigma Est» και είναι μουσική από την παράσδταση του έργου “Σωσμένος”. Το 1991 τραγούδησε για δεύτερη φορά – μετά το 1979 στο «Σταυρό του Νότου» – Νίκο Καββαδία και Θάνο Μικρούτσικο στο δίσκο «Γραμμές των Οριζόντων».

Ερμήνευσε πάλι Νικόλα Άσιμο το 1992 στο «Φαλημέντο του κόσμου – Γιουσουρούμ», κυκλοφόρησε τη «Σφεντόνα» την ίδια χρονιά και το «Δε Σηκώνει» το 1994, με συνεργάτες του τους Αλκη Αλκαίο, Χριστόφορο Κροκίδη, Βασίλη Γιαννόπουλο, Σταμάτη Μεσημέρη, Αφροδίτη Μάνου, Οδυσσέα Ιωάννου, Μίνω Μάτσα.

Ο έρωτας και η ολοκλήρωσή του μέσω της οικογένειας

 

Το 1994 παντρέυεται την Ελένη Ράντου και δύο χρόνια μετά αποκτούν μια κόρη. Στον τελευταίο δίσκο μάλιστα υπάρχει και το τραγούδι“Ιδιαζόντως” σε μουσική του ίδιου και στίχους της Ελένης Ράντου.

Οι «Χαμένες Αγάπες» του που δεν χάθηκαν ποτέ

Ηχογράφησε δύο δίσκους με μελοποιημένα ποιήματα δύο εκ των σημαντικότερων αλλήνων ποιητών. Τον δίσκο «Καρυωτάκης» το 1984 σε συνθέσεις του Μίκη Θεοδωράκη και το «Φυσάει» το 1993 με ποιήματα του Τάσου Λειβαδίτη και μουσική του Γιώργου Τσαγκάρη.

Τον Απρίλιο του 1997 κυκλοφορεί ο δίσκος με τίτλο «Πες μου ένα ψέμα να αποκοιμηθώ» περιλαμβάνοντας τραγούδια του Νικόλα Άσιμου, του πρωτοεμφανιζόμενου Απόστολου Μπουλασίκη, του Σταμάτη Μεσημέρη, του Γιάννη Ιωάννου, του Βασίλη Γιαννόπουλου, του Χριστόφορου Κροκίδη καθώς και το «Μάλιστα Κύριε» του Γιώργου Ζαμπέτα και του Αλέκου Καγιάντα. Μέχρι τότε είχε συμμετάσχει σε πάρα πολλούς δίσκους άλλων καλλιτεχνών.

Tον Ιανουάριο του 1999 κυκλοφόρησε ο δίσκος με τίτλο «Να με φωνάξεις» με τραγούδια του ίδιου, του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, του Χριστόφορου Κροκίδη και του Απόστολου Μπουλασίκη σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου, Οδυσσέα Ιωάννου, Βασίλη Γιαννόπουλου και Ιάκωβου Αυλητή, ενώ τον Νοέμβριο του ίδιου χρόνου κυκλοφορεί η «Θάλασσα στη σκάλα», δουλειά στην οποία για ακόμη μια φορά συνεργάζεται με τον Θάνο Μικρούτσικο σε στίχους του Οδυσσέα Ιωάννου.

Ένα χρόνο αργότερα οι «Χαμένες Αγάπες» κάνουν την εμφάνισή τους στα ράφια των δισκοπωλείων. Ο Χριστόφορος Κροκίδης, στενός συνεργάτης του για 20 σχεδόν χρόνια υπογράφει τη μουσική και ο Βασίλης Γιαννόπουλος τους στίχους. Ακολουθεί δυο χρόνια αργότερα, το 2002, το «Προσέχω Δυστυχώς» σε στίχους και μουσική του Μάνου Ξυδούς.

Τριάντα χρόνια με 10.000 φίλους

Το 2003 ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου γιόρτασε τα 30 του χρόνια στη δισκογραφία με μια μοναδική συναυλία στην Πετρούπολη, όπου παρέα με 10.000 φίλους του μας θύμισε στιγμές από όλη του την μέχρι τότε πορεία του στο τραγούδι. Η συναυλία αυτή ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε ένα διπλό Cd και ένα DVD με τίτλο «Εσείς, οι φίλοι μου κι εγώ». Το 2000 είχε προηγηθεί ένα ακόμα διπλό Cd (Σφεντόνα Live), από της εμφανίσεις του Βασίλη Παπακωνσταντίνου και του Θάνου Μικρούτσικου στη Σφεντόνα.

Το 2004 κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Φρέσκο Χιόνι». Περιλαμβάνει 13 τραγούδια σε στίχους Μαριανίνας Κριεζή, Γιώργου Ανδρέου, Κώστα Λειβαδά, Νίκου Ζούδιαρη, Οδυσσέα Ιωάννου, Νίκου Ζιώγαλα και Μανώλη Φάμελου. Επίσης περιλαμβάνονται δυο διασκευές, η μία του Οδυσσέα Ιωάννου, με το “Σ’ αγαπάω ακόμα”, καθώς και το “Πώς να σωπάσω” σε στίχους Κώστα Κινδύνη και μουσική Σταύρου Ξαρχάκου. Στο δίσκο συμμετέχει και η Χάρις Αλεξίου, στο τραγούδι “Οι Μέρες που Δικάζουν”, σε μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη.

Τον Μάιο του 2005 ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου έδωσε μια συναυλία στο Ηρώδειο με τη συνοδεία πολλών αξιόλογων μουσικών, της Femin Arte υπό την διεύθυνση του Γιώργου Γεωργιάδη και με την ενορχήστρωση του Νίκου Καλαντζάκου. Η συναυλία ηχογραφήθηκε και στα τέλη του ίδιου χρόνου κυκλοφόρησε σε διπλό Cd και DVD.

Ο Βασίλης ρίχνει μία συνολική ματιά στη μουσική του

Μια πρώτη συνολική ματιά στην καριέρα του Βασίλη Παπακωνσταντίνουαποτυπώθηκε το 2006 σε μία κασετίνα με 4 Cd, που συνοδευόταν από πολυσέλιδο βιβλίο με τίτλο «Εφ’ όλης της Ύλης», ενώ τα κείμενα και η επιλογή των τραγουδιών έγιναν από τον Οδυσσέα Ιωάννου.

Τον Μάρτιο του 2007 κυκλοφόρησε ο δίσκος «Μετωπική» σε στίχους του Γιώργου Κλεφτογιώργου και μουσικές των: Σοφίας Βόσσου, Τάνιας Κικίδη, Θανάση Τάσση, Λάκη Παπαδόπουλου, Ρουσσέτου Δημητρόγλου, Γιάννη Κωνσταντινίδη, Αντώνη Βαρδή, Φίλιππου Πλιάτσικα, Μάνου Πυροβολάκη, Νίκου Κυπουργού. Τον επόμενο χρόνο (Ιούνιο του 2008), ο Βασίλης βγάζει τον καινούριο του δίσκο με τίτλο «Βατόμουρα», σε στίχους και μουσική του Σταμάτη Μεσημέρη.

Τον Απρίλιο του 2009 κυκλοφορεί η νέα δουλειά του με τίτλο «Ουράνια τόξα κυνηγώ», σε στίχους του Άλκη Αλκαίου, ενώ γράφει τη μουσική και ενορχηστρώνει όλα τα τραγούδια του μουσικού δίσκου.

Όταν τραγούδησε δίπλα από τους Scorpions

Τον Ιούλιο του ίδιου χρόνου (06/07), συμμετέχει στη συναυλία των Scorpions που γίνεται στο στάδιο Καραϊσκάκη, την οποία παρακολούθησαν πάνω από 35.000 θεατές. Σημαντικό σημείο της βραδιάς, η κοινή ερμηνεία του Klaus Meine με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, στο τραγούδι “Holiday”. Η ίδια συναυλία, πραγματοποιήθηκε αμέσως μετά και στη Λάρισα στο στάδιο Αλκαζάρ(08/07).

Η πίστη στη νέα γενιά δημιουργών και οι συναυλίες με τους Deep Purple

Τον Μάιο του 2010 κυκλοφορεί η δισκογραφική δουλειά «Το παιχνίδι παίζεται», με στίχους Οδυσσέα Ιωάννου, που αποτέλεσε τον δεύτερο δίσκο που ο ίδιος ο τραγουδιστής συνέθεσε. Στο τραγούδι “Σαν ναυαγός”, τραγουδά ντουέτο με το Δημήτρη Μητροπάνο.

Το Μάιο του 2011, συμμετέχει στις συναυλίες του ιστορικού συγκροτήματος της ξένης ροκ σκηνής Deep Purple. Η συναυλία πραγματοποιήθηκε εκτός από την Αθήνα (20/05), στη Θεσσαλονίκη (23/05), στην Πάτρα (21/05), στο Ηράκλειο Κρήτης (06/05) και στη Λευκωσία (08/05).

Στα τέλη του 2011, σε συνεργασία με τον στιχουργό Οδυσσέα Ιωάννου,καλεί μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του (www.vasilisp.com), νέους μουσικούς να συνθέσουν τις δικές τους μελωδίες για το νέο δίσκο, κίνηση που θεωρήθηκε “πρωτοποριακή”. Ο δίσκος κυκλοφορεί το Νοέμβριο του 2012, με τίτλο «Αφετηρία».

Στον δίσκο την ενορχήστρωση έχουν τα Κίτρινα Ποδήλατα καθώς και τη μουσική σε 3 από τα τραγούδια, ενώ στο “Το Ποντίκι και ο Αετός”συμμετέχουν και με τις φωνές τους. Το “Δελτίο των 8” υπογράφει με τη μουσική του ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε «Το Τραγούδι της Πλατείας», ένα Cd Single σε στίχους Γεωργίου Σουρή (100 χρόνια πριν) και μουσική πάλι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου.

«40 χρόνια έφηβος» με μία τεράστια συναυλία

Η επόμενη χρονιά είναι εορταστική, καθώς συμπληρώνονται “40 Χρόνια” στη δισκογραφία του.

Παραμονή των γενεθλίων του, πραγματοποιήθηκε μια μεγαλειώδης συναυλία στο Θέατρο Πέτρας στην Πετρούπολη, με πάνω από 15.000 κόσμο.

Αφού ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο, όπως κάθε καλοκαίρι, το Σεπτέμβριο ξαναβρέθηκε στην Αθήνα και στο Θέατρο Βράχων “Μελίνα Μερκούρη” στο Βύρωνα, για να επαναλάβει την εορταστική αυτή συναυλία. Πριν την εορταστική περιοδεία, κυκλοφόρησε ο δίσκος «Χάρτινα Δεσμά» σε μουσική του Χρήστου Νικολόπουλου και στίχους του Θοδωρή Γραμμένου.

Τον ίδιο χρόνο κυκλοφορεί «Το Παραμύθι της Βεντάλιας» (2013), που είναι το πρώτο μέρος από το μουσικό έργο «ΔΡΑΠΕΤΗΣ», σε στίχους και μουσική του Απόστολου Μπουλασίκη, ενώ τις ενορχηστρώσεις έχει κάνει ο Γιώργος Αρχοντάκης. Το δεύτερο μέρος κυκλοφόρησε δύο χρόνια αργότερα με τίτλο «Της Αρμονίας Μετανάστης» (2015). Στο μεταξύ το 2014 κυκλοφόρησε το “Χαίρε!”, ένα Digital Single με τους ίδιους συντελεστές.

Τιμώντας τον καλό του φίλο, Μίκη Θεοδωράκη

Στις 2 Σεπτεμβρίου του 2014 ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου βρέθηκε στο Ηρώδειο για να τραγουδήσει Μίκη Θεοδωράκη, με τη Λαϊκή Ορχήστρα “Μίκης Θεοδωράκης” και τη συμμετοχή της Σοφίας Παπάζογλου και της Μπέττυς Χαρλαύτη. Η συναυλία επαναλήφθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου στον ίδιο χώρο και την 1η Οκτωβρίου στο “Παλαί Ντε Σπορ” της Θεσσαλονίκης. Στη δεύτερη συναυλία στο Ηρώδειο συμμετείχε και η Παιδική-Νεανική Χορωδία Δήμου Λαυρεωτικής, με μαέστρο τον Ευτύχη Ζαρμπ.

Ημουσικοθεατρική παράσταση υπό τη «ματιά» του Παντελή Βούλγαρη

Ο χειμώνας του ίδιου χρόνου βρίσκει τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, τον Χρήστο Θηβαίο και τον Οδυσσέα Ιωάννου να σκηνοθετούνται από τον Παντελή Βούλγαρη στο Θέατρο Διάνα, και στη μουσικοθεατρική παράσταση “9:05” (Εννέα και Πέντε), όπου μετά από δύο χρόνια με 210 παραστάσεις και πάνω από 70.000 θεατές που την παρακολούθησαν στην Αθήνα, στις 30 Αυγούστου του 2016 ήρθε η κορύφωσή της σε μια μαγική βραδιά στο Ηρώδειο.

Τραγουδώντας για τους φίλους που έφυγαν νωρίς

Το 2015 συνεργάζεται με τον Γιάννη Κούτρα μετά από χρόνια, και κυκλοφορεί ο δίσκος «Ξυπόλυτες Ψυχές – 37 Χρόνια μετά…».

Ο δίσκος περιλαμβάνει 11 τραγούδια, η μουσική των οποίων ανήκει στον Αλέξανδρο Χατζηνικολιδάκη, που έχει γράψει και τους στίχους στα οχτώ τραγούδια, ενώ τους στίχους στα υπόλοιπα τρία τραγούδια υπογράφουν ο Οδυσσέας Ιωάννου, η Άννα Καρύδη και ο Χρήστος Φλουρής.

Το τραγούδι “Είσαι Εδώ” που ερμηνεύουν ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και ο Γιάννης Κούτρας μαζί, είναι αφιερωμένο στον Σάκη Μπουλά.

Όλα αυτά τα χρόνια ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου έχει συμμετάσχει σε πάρα πολλούς δίσκους και συναυλίες άλλων καλλιτεχνών, πολλές από τις οποίες ηχογραφήθηκαν και κυκλοφόρησαν στα ράφια των δισκοπωλείων.

Το 2016 η δημιουργική σύμπραξή του με τον Νίκο Ζούδιαρη και τη συμβολή του Νίκου Αντύπα στην ενορχήστρωση, μάς παρουσίασε το τραγούδι “Σωσίβια Κούνια”, που κυκλοφόρησε σε Digital Single.

Οι συνεντεύξεις του

Δισκογραφία

  •  1972: Δυο Φίλοι / Φίλοι Καλοί Μου Και Αδερφοί (Single) και Σε Είδα Κι Αναστήθηκα / Χελιδονάκι (Single)
  •  1975: Τα αγροτικά
  • 1976: Της εξορίας
  •  1978: Βασίλης Παπακωνσταντίνου
  •  1981: Αρμενία
  • 1982: Φοβάμαι
  • 1984: Καρυωτάκης
  •  1984: Διαίρεση
  •  1985: Η συναυλία από το Νέο Φάληρο
  •  1987: Χαιρετίσματα
  •  1987: Οι μεγαλύτερες επιτυχίες του
  •  1988: Όλα από χέρι καμένα
  • 1989: Ελλάς – maxi single
  • 1989: Χορεύω
  •  1991: Νταλάρας-Παπακωνσταντίνου: Ζωντανή Ηχογράφηση από το Αττικόν
  •  1991: Χρόνια Πολλά
  •  1992: Σφεντόνα
  •  1993: Φυσάει
  •  1994: Δε Σηκώνει
  •  1994: Οι μπαλάντες του Βασίλη
  •  1996: Στην οθόνη της ψυχής μου
  •  1997: Πες μου ένα ψέμα ν’ αποκοιμηθώ
  •  1999: Να με φωνάξεις
  •  1999: Θάλασσα στη Σκάλα
  •  2000: Σφεντόνα-Live
  •  2000: Χαμένες Αγάπες
  • 2002: Προσέχω…δυστυχώς
  •  2003: Εσείς, οι φίλοι μου κι εγώ – Live Πετρούπολη
  •  2004: Φρέσκο Χιόνι
  •  2005: Ηρώδειο
  • 2006: Εφ’ όλης της ύλης
  • 2007: Μετωπική
  •  2008: Βατόμουρα
  •  2009: Ουράνια Τόξα Κυνηγώ
  •  2010: Το παιχνίδι παίζεται
  •  2011: Το τραγούδι της πλατείας (Single)
  •  2012: Αφετηρία
  •  2013: Χάρτινα δεσμά
  • 2013: Δραπέτης (Μέρος Α : Τo παραμύθι της βεντάλιας)
  •  2014: Χαίρε…! (Single)
  •  2015: Δραπέτης (Μέρος Β : Της αρμονίας μετανάστης)
  •  2017: Όλα είναι για μας

Πηγές: vasilisp.com, wikipedia.gr

Μοίρασε το άρθρο!