Για τη Δυτική Θεσσαλονίκη, το Μητροπολιτικό Πάρκο Παύλου Μελά δεν είναι απλώς μια ακόμα αστική ανάπλαση. Είναι μια σπάνια ευκαιρία – ίσως από τις λίγες των τελευταίων δεκαετιών – να αποδοθεί στους κατοίκους ένας τεράστιος δημόσιος χώρος, ύστερα από χρόνια εγκατάλειψης, διεκδικήσεων και χαμένων υποσχέσεων που περιλάμβανε συνεχείς καθυστερήσεις.
Ένας τόπος που υπήρξε στρατόπεδο, άβατο και πεδίο συγκρούσεων για το ποιος θα τον ελέγχει, επιχειρείται σήμερα να μετατραπεί σε πνεύμονα πρασίνου, μνήμης και καθημερινής ζωής για μια πλευρά της πόλης που διαχρονικά έμενε στο περιθώριο των μεγάλων έργων. Την πιο ξεχασμένη πλευρά της πόλης. Την πιο υποβαθμισμένη.
