Αυτό που γιατρεύει τον θυμό είναι η συγγνώμη… συγγνώμη προς τον εαυτό σου, που οι επιλογές του ήταν υπεύθυνες για τη συσσώρευσή του. Συγγνώμη για αυτούς που τους επέτρεψες να σε πληγώσουν. Και ευγνωμοσύνη για τα μαθήματα που πήρες απελευθερώνοντάς τον. Η αλήθεια προς τον εαυτό σου άνοιξε το δρόμο για την απελευθέρωση. Έδειξε στο θυμό την έξοδο… σταμάτησε να τον θρέφει για να γίνει ένα τεράστιο θηρίο…σταμάτησε να τον κοιμίζει τα βράδια και να τον καλωσορίζει με το πρώτο φως της ημέρας και να του δίνει παράταση για μια ακόμα μέρα μέχρι να εκφραστεί…
Το αντίδοτο του θυμού είναι η αγάπη. Κι όσο γεμίζεις τον εαυτό σου με αγάπη, τόσο κρατάς τον θυμό μακριά. Όσο αγαπάς τον εαυτό σου και δίνεις αγάπη, τόση αγάπη θα έλξεις, κι άλλη τόση θα πάρεις πίσω. Η αγάπη θα σβήσει το θυμό, την ανασφάλεια, την αβεβαιότητα. Και θα φέρει χαρά, πληρότητα, ηρεμία…
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΓΝΩΣΤΟΥ
