Σύμφωνα λοιπόν με τους αρμόδιους αυτούς που αυτοδιορίστηκαν ‘ηγέτες’ μας στην κοινή πορεία προς την πρόοδο και εξυγίανσή μας, μένουν μόνο θεωρία επαναλαμβανόμενη χωρίς καμία ουσία, χωρίς καμία παρουσία τους σε ένα Δημοτικό Συμβούλιο -ίσως να μην γνωρίζουν ακόμα που βρίσκεται το δημαρχιακό μέγαρο– ίσως γιατί θα πρέπει να αναγνωρίσουν και να επικροτήσουν κάποιες προσπάθειες της διοίκησης, να αναγκαστούν να κάνουν ένα γόνιμο και δημιουργικό διάλογο.
Είναι μεγάλο το άγχος, του νέου σωτήρα μας που επαγγέλλεται την αλλαγή, να κερδίσει στις εκλογές που δεν διστάζει να υποσχεθεί ακόμη και έργα, τα οποία ήδη έχουν γίνει ή δρομολογήθηκαν από την σημερινή διοίκηση.
Πως μπορούμε να εμπιστευτούμε άτομα, τα οποία δεν μας έχουν πει ακόμα με ακρίβεια, πια είναι η διαδρομή στην ζωή τους, είτε πολιτικά, είτε κοινωνικά, είτε επαγγελματικά, είτε αυτοδιοικητικά; Γι αυτό ακριβώς τον λόγο, οι δημότες του Ωραιοκάστρου δεν πρέπει να παίξουν στα ζάρια το μέλλον του τόπου τους.
Ο Γκεόργκ Τρακλ επεσήμανε κάποτε πως μόνο αυτός που είναι πρόθυμος να πάρει διαζύγιο από την «ευτυχία», (δηλαδή από την βόλεψη, την «επιτυχία» την «δημοφιλία»), μπορεί να γίνει κάτοχος της αλήθειας. Η βόλεψη και η αλήθεια δεν βαδίζουν μαζί, εκτός αν θέλεις να πέφτεις μια ζωή υποκριτικά από τα σύννεφα.”
ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΡΘΡΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ Π.ΤΣΑΚΙΡΗ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΜΟΝΕΣ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΟΥ 2019
