Το μόνο κοινό σημείο της προέδρου Μαρίας Λεπενιώτη και της εισαγγελέως Αδαμαντία Οικονόμου που βρίσκονται εδώ και 5,5 χρόνια στην έδρα του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων, που εκδικάζει την εγκληματική υπόθεση της Χρυσής Αυγής είναι ότι εισήχθησαν στο Σώμα πριν από 36 χρόνια. Το έτος 1984.
Εκ διαμέτρου αντίθετες σταθμίσεις, αντιφατικές κρίσεις, συγκρουσιακές τοποθετήσεις.
Με μια λέξη, θα μπορούσε κάποιος να πει: «Αντίπαλες». Σε μια υπόθεση, ωστόσο, που το μέτωπο θα έπρεπε να είναι αρραγές.
Η επιβλητική παρουσία της Μαρίας Λεπενιώτη στην έδρα, η δυναμική της και η άτεγκτη στάση της κατέστησαν σαφές από την πρώτη στιγμή ότι θα ήταν ρυθμιστής (ως εκ του ρόλου της εξάλλου) της όλης διαδικασίας και δεν θα άφηνε περιθώριο σε κανέναν να μετατρέψει τη δικαστική αίθουσα σε πεδίο αντεγκλήσεων.
Η Αδαμαντία Οικονόμου από την άλλη αν και με ήσυχο προφίλ, τάραξε ξαφνικά τα νερά τον περασμένο Δεκέμβριο και ξεπέρασε ακόμα και τις προσδοκίες των χρυσαυγιτών όταν σε πλήρη αντίθεση με το βούλευμα και το αποδεικτικό υλικό, πρότεινε την απαλλαγή όλων των κατηγορουμένων πλην του καθ’ ομολογία δολοφόνου, του Παύλου Φύσσα, Γιώργου Ρουπακιά.
Χθες, η πρόεδρος του δικαστηρίου Μαρία Λεπενιώτη ζήτησε, ωστόσο, σε αυστηρό ύφος, από την εισαγγελέα να επανατοποθετηθεί επί των αναστολών, καθώς ακούστηκαν ανακρίβειες αναφορικά με το λευκό ποινικό μητρώο 11 καταδικασθέντων, οι οποίοι τελικώς είχαν στην… πλάτη τους καθείρξεις, ενώ διέταξε επιμελεία εισαγγελέα να αναζητηθεί τυχόν βούλευμα που να αναφέρεται σε παραβίαση των περιοριστικών όρων εκ μέρους του ευρωβουλευτή Γιάννη Λάγου.
Η ευθεία αμφισβήτηση της προέδρου της προτάσεως της εισαγγελέως αναμφίβολα καταδεικνύει το πόσο μακριά είναι η μία από την άλλη…
