Αθάνατη showbiz
Ακάκιε τα μακαρόνια να είναι Μίσκο: Ο θρυλικός μοναχός που τροφοδοτεί το μοναστήρι με τα συγκεκριμένα ζυμαρικά ταξιδεύοντας με γαϊδούρι. Στάσου μύγδαλα: All time classic βουκολικό καμάκι του Γιάννη Βόγλη σε νεαρή ανυποψίαστη τουρίστρια των νησιών. Το βρώμικο μυαλό του τον οδήγησε μέχρι το κρατητήριο. Ο άγιος Πρεβέζης: Και η κουτσή Μαρία μπήκε στην ουρά του παλιού θεάτρου Κατερίνα, εκεί που βρίσκεται σήμερα το πάρκινγκ του δήμου, και έπαιζε παλιά και η Μαίρη Σοίδου τα παιδικά, για να δουν την παράσταση σταθμό του Δημήτρη Κολλάτου. Μια κρυπτοτσόντα- καταγγελία για τις ερωτικές ατασθαλίες της εκκλησίας που από τη μια σόκαρε και από την άλλη κέντριζε το ενδιαφέρον των νοικοκυραίων για λίγο λάιτ νόμιμο πορνό.
Και σας αγαπώ: Ήθελες δεν ήθελες η αγάπη της σε έπνιγε κάθε φορά που τα τετράγωνα των αστέρων έσβηναν τα φώτα τους. Μια εποχή ήταν σούπερ σταρ η Μαρία Αλιφέρη και έπαιζε και στα δυο κανάλια ταυτόχρονα. Τυφλή στην Κραυγή των Λύκων, λαμπερή αγαπημένη στα τετράγωνα. Φρίκη. Μαζί με το «ευτυχείτε» του Άλκη Στέα θα μείνουν αξέχαστες ατάκες. Μην τον παίρνετε από πίσω, πάρτε του μια πίπα: Θρυλική ατάκα διαφήμισης της πίπας magic life, που παρερμηνεύτηκε δεόντως, καθώς κανείς δεν της απέδωσε το πραγματικό της νόημα. Το μυαλό όλων των πονηρών ανθρώπων πήγε στα χειρότερα. Εμείς, εσείς και το τηλέφωνο: Ο Άλκης Στέας, επί χρόνια στο ραδιοφωνικό του παιχνίδι, μοίραζε με τη βοήθεια αυτής της ατάκας σοκολάτες(!), προσφορά της σοκολατοβιομηχανίας που σπονσόραρε την εκπομπή του. Γιατί με τέτοια χαζά ξεγελούσαν τότε τον κόσμο
Ακούτε και σημειώνετε: Χαρακτηριστική ατάκα που ακούγονταν κάθε φορά που επρόκειτο να αρχίσουν οι διαφημίσεις στο κρατικό ραδιόφωνο. Τρέχαμε παίρναμε χαρτί και μολύβι και σημειώναμε τις ρεκλάμες, μη μας ξεφύγει τίποτα. Προϊόντα που χάθηκαν από την αγορά Καλμαλίνη και αλγκόν: Οι παλιές παραδοσιακές μέθοδοι θεραπείας από πονοκεφάλους, κρυολογήματα και αδιαθεσίες. Πολύ πριν εμφανιστούν τα αναβράζοντα. Και βέβαια το κλασικό μεταλλικό ασημί κουτάκι τους χρησιμοποιούνταν πάντα για να βάζει η γιαγιά κουμπιά, κόπτσες, δαχτυλήθρες και σταυρουδάκια που μάζευε από βαφτίσια.
Μπριγιαντίνη: Αν ως παιδί αναρωτηθήκατε πολλές φορές γιατί το κεφάλι του θείου Ανέστη γυαλίζει σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο η απάντηση είναι πως η δικτατορία του τζελ δεν είχε εφευρεθεί ακόμα. Πρώτο: Τα κάπνιζε ο παππούς όλο καμάρι και συ έσπευδες στο περίπτερο να τα πάρεις. Μαζί με το 22, το Άριστον, το Sante. Κολώνια Τσάρλι: Φοβερό σουξέ. Βοήθησε και η σειρά Άγγελοι του Τσάρλι και η διαφήμιση στην τηλεόραση και όλα τα κορίτσια λούζονταν με Τσάρλι πριν βγουν στο ραντεβού. Χαρτοβάμβακας: Ο πατέρας της σερβιέτας και παππούς του ταμπόν. Σε κάτι τεράστιες συσκευασίες πλάκες, γιγαντιαία χαρτομάντιλα είχαν αναλάβει το δύσκολο έργο της συγκομιδής των ανεπιθύμητων υγρών.
Ταγάρι: Τετράγωνο κομμάτι υφασμάτινης τσάντας που παρέπεμπε σε βουκολικές καταστάσεις και όφειλαν να κρατάνε όλα τα φρικιά του εβδομήντα. Καλτ μάλιστα θεωρούνταν μία που είχε κυκλοφορήσει το συγκρότημα των Poll. Λουλάκι: Μικρό και θαυματουργό. Σε μια μίνι συσκευασία που έμοιαζε με κύβο, χρώμα βαθύ μπλε-μωβ έβαζε κάτω χίλιους μπλε και πράσινους κόκκους και πετύχαινε κάτασπρα ρούχα. Μουλινέδες: Πόσες φορές δεν πήγατε στην κυρία Αλέκα της γειτονιάς να πάρετε DMC νούμερο C 38; Η τραγωδία ήταν να χάσει κανείς το θαυματουργό χαρτάκι με το νούμερο της κουβαρίστρας και να μην μπορεί να βρει η μάνα σου κλωστή να τελειώσει το κέντημα με το ελάφι που πίνει νερό από την πηγή.
Γκέρμπερ: Μάλλον γερμανικής προέλευσης βαζάκια γυάλινα με αλεσμένες τροφές για παιδιά. Χορτόσουπες, κρεατόσουπες, βοδινό και φρούτα. Πόσες φορές δεν αδειάσαμε κρυφά το βαζάκι του μικρού μας αδερφού και η μαμά ωρύονταν που θα μενε το παιδί νηστικό; Μέλο: Κλασική σοκολάτα πλάκα, που την καταβροχθίζαμε σε δευτερόλεπτα για να φτάσει η στιγμή να τσαλακώσουμε το ασημένιο χαρτάκι, καθώς το αλουμινόχαρτο δεν είχε εφευρεθεί και να βρούμε την εικονίτσα που κρυβόταν από πίσω με τον Μίκυ. Παραλλαγή ήταν και η Ίον του φτωχού, μικρές με τρία τετραγωνάκια σε πλάκες και φιλική τιμή για να φάει και το παιδί της συνοικίας.
Κόντακ ινσταμάτικ: Θρυλική φωτογραφική μηχανή που έκλεψε καρδιές. Πολύ πριν την εμφάνιση της πολαρόιντ που έκλεψε την παράσταση με την ικανότητα της να εμφανίζει αμέσως φωτογραφίες και φυσικά όταν οι ψηφιακές ήταν ακόμα επιστημονική φαντασία στα βιβλία του Ισαάκ Ασίμοφ, η γκρι Kodak instamatic αποτελούσε το συνοδευτικό σε όλες τις Πρωτομαγιές, τα γενέθλια και τις γυμναστικές επιδείξεις. Γραφομηχανή: Το όνειρο κάθε κοπέλας ήταν να μάθει το τυφλό. Σε κάτι πανάρχαιες με χαλασμένο το γράμμα κάπα, αλλάζαμε τη μελανοταινία με τα δύο χρώματα, το μαύρο και το κόκκινο. Ασήκωτες οι περισσότερες, ανακούφισαν την άμοιρη δακτυλογράφο όταν ήρθε η ηλεκτρική. Ζωντανό γιαούρτι: Έφτασε κάποια στιγμή στη ζωή που διαπιστώσαμε ότι τα γιαούρτια που τρώγαμε είχαν ψοφήσει πριν τα φάμε. Το σοκ ήταν μεγάλο. Η επιστήμη εφηύρε τότε τα ζωντανά γιαούρτια που μιλούσαν, περπατούσαν, μεράκλωναν και άμα γούσταραν χόρταιναν και το στομάχι σου. Λαστέξ πεπίτο και Τινίκ πουκάμισο: Η χαρά της χοντρής. Δυο απολαυστικά ρούχα-τρικ που έκρυβαν τα παραπανίσια κιλά και παρουσίαζαν ένα σώμα μοντελάκι.
Babylino: Πάνα ήταν μόνο μία. Μυθικά πια, κατάφεραν να απαλλάξουν την ηρωίδα μάνα από το πλύσιμο των λερωμένων βρακιών, αφού τα μούλικα μπορεί να μην είχαν να φάνε αλλά το σώβρακο το γέμιζαν όλη μέρα. Βάτες: Κάποια στιγμή οι ώμοι των γυναικών πήραν τον ανήφορο. Ο ανταγωνισμός ήταν τέτοιος που πολλές φορές δεν μπορούσες να διακρίνεις αν η συγκεκριμένη γυναίκα έχει αυτιά η δεν έχει. Μπορούσες να ξαπλώσεις άνετα επάνω τους. Η χαρά της επιβάτιδος του τραίνου που αποφάσιζε να ψιλοκοιμηθεί λίγο, χαλαρώνοντας στον ώμο της χωρίς να ενοχλεί τον παρακαθήμενο της.
Ρίκο, Ταμ ταμ, Μπύρα Φιξ: Τα πολυεθνικά αναψυκτικά και τα ισοτονικά αποτελούσαν τότε μακρινό άγνωστο πλανήτη για τις γευστικές συνήθειες των θαμώνων των θερινών σινεμά. Κάτι δροσιστικό βρε αδερφέ για να ξεδιψάσουμε, στο διάλειμμα. Αυτόματος τηλεφωνητής: Πριν τα κινητά, τις εκτροπές και τις φωνητικές θυρίδες, είχαμε κάτω από τη συσκευή του τηλεφώνου ένα πράμα τύπου κασετόφωνο που γράφαμε εξυπνακίστικα μηνύματα και πατούσαμε το κουμπί να ακούσουμε ποιος μας πήρε όσο λείπαμε. Τώρα αν μας είχε αφήσει κανένα μήνυμα του τύπου ’’μωρό μου θέλω να χωρίσουμε, δεν αντέχω άλλο’’, η τύχη του τηλεφωνητή ήταν σκοτεινή.
Μανίνα: Τις εποχές που έβαζε δώρο σιδερότυπα για τα μπλουζάκια οι ξαδέρφες μου παρακαλούσαν την περιπτερού να κρατήσει ένα τεύχος μέχρι να σχολάσουν. Ένα μείγμα πρώιμου Λοιπόν, αθώας κατήχησης νεαρών κορασίδων στα ερωτικά μυστικά και σταρ σίστεμ καθρέφτη, το περιοδικό που λάτρεψαν όλα τα κορίτσια και οι κρυφογκέι της εποχής. Ρομάντζο, Φαντάζιο, Βεντέτα, Θησαυρός: Πολλά χρόνια πριν τα περιοδικά γίνουν ο λαμπερός πλανήτης που ξέρουμε σήμερα, οι πρόγονοι τους υπήρξαν λιτοί, με χαρτί γραφής και στο εξώφυλλο τον Τόλη Βοσκόπουλο, την Αλίκη δις το χρόνο και το κλασικά σκίτσα της Χοντρής και του Ζαχαρία στο εντιτόριαλ.
πηγή πληροφοριών: parallaximag.gr
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΟΥΛΑΣ
