Χριστούγεννα ήταν και τότε. Το κρύο πάγωνε τη φύση κι η φτώχεια πλάκωνε τους ανθρώπους.
Ένα κοριτσάκι στο δρόμο πουλούσε σπίρτα για να ζήσει. Προσδοκώντας ότι με τα έσοδα από τα σπίρτα θα έτρωγε και θα ζεσταίνονταν.
Η σκληρή πραγματικότητα της κρύας νύχτας των Χριστουγέννων διέψευσε τις υποσχέσεις. Το μόνο που μπορούν να κάνουν τα σπίρτα μια παγωμένη Χριστουγεννιάτικη νύχτα είναι να φωτίσουν και να ζεστάνουν για λίγα δευτερόλεπτα ένα φτωχό κοριτσάκι.
Όσο κρατά η λάμψη ενός σπίρτου…
Η κατάληξη του δημοφιλούς, όσο όμως και θλιβερού παραμυθιού του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν είναι γνωστή. Το κοριτσάκι βρέθηκε την επομένη το πρωί άψυχο στο δρόμο, να κρατά στα παγωμένα χεράκια του το άδειο κουτί με τα καμένα σπίρτα. Που το μόνο που κατάφεραν ήταν να κρατήσουν για λίγο ζεστή την ελπίδα στην ψυχή του.
Γιατί όσο μπορούν τα σπίρτα να συντηρήσουν ένα φτωχό κοριτσάκι τα Χριστούγεννα, άλλο τόσο μπορεί σήμερα ένα επίδομα των 22 ευρώ το μήνα να αποζημιώσει τους Έλληνες για τη φτώχεια στην οποία έχουν περιέλθει. Που είναι από τους χαμηλότερα αμειβόμενους της Ευρώπης και που συγχρόνως έπεσαν και θύματα της ακρίβειας, σε μια αγορά που περιμένοντας τον… Γκοντό της αυτορρύθμισης, αφέθηκε στο έλεος της κερδοσκοπίας και της αισχροκέρδειας.
Κι ακόμη, όσο μπορεί να κρατήσει ζεστό ένα αναμμένο σπίρτο ένα κοριτσάκι μια παγωμένη Χριστουγεννιάτικη νύχτα, άλλο τόσο μπορεί σήμερα να κρατήσει ζεστή τη λάμψη της ελπίδας για επιβίωση ένα επίδομα ίσο με 0,70 ευρώ την ημέρα.
Ένα επίδομα που θα κρατήσει όσο κρατά η λάμψη ενός αναμμένου σπίρτου…
”ΜΙΑ ΑΠΟΨΗ”
