Ήταν μια εβδομάδα περίεργη. Φτάνοντας προς το τέλος της, κλείνοντας τα πάντα κι έχοντας “The best of Debussy” να παίζει, προσπαθώ να αποτυπώσω τις σκέψεις μου και ειλικρινά δεν ξέρω με τι να πρωτοασχοληθώ. Σκέφτηκα, αρχικά, να καταγράψω τις σκέψεις μου για τη συγκλονιστική ομιλία της κ. Καρυστιανού ενώπιον της εξεταστικής επιτροπής για το δυστύχημα των Τεμπών. Ήταν όμως τόσο γεμάτα ουσία τα λόγια της, τόσο ξεκάθαρα, τόσο ευθαρσώς αποτυπωμένα τα ερωτήματα και η απαίτησή της για δικαιοσύνη, που δε μένει να ειπωθεί κάτι από εμένα.
Γράφει η Νάννου Αναστασία
Άκουσα, σε ενημερωτική εκπομπή να εκφράζει δημοσιογράφος φόβο επέκτασης του επιτρεπτού σύναψης γάμου μεταξύ αδελφών μετά το νομοσχέδιο για το γάμο ομοφύλων… Και σαν να μην έφτανε αυτό, ανέφερε ότι μια οικογένεια μπορεί να χορτάσει με τέσσερα τοστ σε ρεπορτάζ για την ακρίβεια!
‘Ένιωσα ντροπή. Ντροπή για μια μάνα ενός παιδιού, που της το δολοφονήσαμε και ψάχνει δικαίωση, ενώ εμείς δημιουργούμε εξεταστική επιτροπή για να αναζητήσουμε αν υπήρξαν ευθύνες. Σκοτώθηκαν πενήντα επτά άνθρωποι, εκατόν ογδόντα τραυματίστηκαν και φταίει η αμέλεια ενός ανθρώπου. Ένα ανθρώπινο λάθος, που εκ των πραγμάτων και της φύσης μας, κάποια στιγμή θα γινόταν. Αν υπήρχαν όμως όλα εκείνα που έλειπαν, ακόμη και υπάρχοντος του ανθρώπινου λάθους, το δυστύχημα θα είχε αποφευχθεί. Αυτό οδηγεί σε ποινικές ευθύνες για παραλείψεις πολλών.
«Με τέσσερα τοστ χορταίνει μια οικογένεια»
Και η ντροπή συνεχίζεται. Είναι δυνατόν ένας δημοσιογράφος να κάνει τέτοιου είδους σχόλια; Η θέση του δημοσιογράφου είναι να μεταφέρει την είδηση. Δε θα ασχοληθώ καθόλου με το πρώτο χρονικά σχόλιό του για το φόβο περί αποδοχής μελλοντικά και ερωτικών σχέσεων μεταξύ αδελφών, καταρχάς γιατί δεν είχε καμία σχέση με τη συζήτηση περί του νομοσχεδίου και δεύτερον γιατί στη βάση του το ίδιο το σχόλιο είναι βαθιά ομοφοβικό. Σε μια κοινωνία που εξελίσσεται, που θέλουμε να μιλάμε για ισότητα και δικαιώματα δεν μπορώ να ακούω τέτοιες απόψεις από ανθρώπους -υποτίθεται- πεπαιδευμένους, που έχουν καθημερινά βήμα.
Η δήλωσή του, όμως, για τις οικογένειες που χορταίνουν με τέσσερα τοστ με αφορά, γιατί δείχνει πρώτον ότι βρίσκεται εκτός πραγματικότητας και είναι δημοσιογράφος δεν είναι jet-setter, δεύτερον ότι δε σέβεται την ελληνική κοινωνία και τρίτον υπήρχε μια ειρωνεία στο διάλογο στο σύνολό του, ενώ ο ρεπόρτερ της εκπομπής είπε με απόλυτη σοβαρότητα ότι λόγω πληθωρισμού και ανατίμησης πολλών προϊόντων ο κόσμος πλέον δύναται να ψωνίσει ελάχιστα. Συγκεκριμένα ανέφερε ότι είδε μια κυρία να αγοράζει τέσσερις φέτες ζαμπόν και τέσσερις τυρί -κασέρι θα λέγαμε εμείς εδώ στη Θεσσαλονίκη.
«Και τι να τις κάνει», είπε ο ένας, «να πάρει παραπάνω να τις πετάξει;». Γιατί ως γνωστόν τα τρόφιμα χαλάνε στο ψυγείο (!), εκτός αν σκέφτηκε ότι δεν έχει ψυγείο! Κι ο άλλος απάντησε: «Με τέσσερα τοστ χορταίνει μια οικογένεια». Κι ερωτώ: Αλήθεια ακούστηκε αυτός ο οικτρός διάλογος σε εκπομπή στην ελληνική τηλεόραση και δη ενημερωτική εν έτει 2024; Κανένας σεβασμός στον πολίτη; Καμία αναφορά στο μισθουλάκο και στην πενιχρή σύνταξη; Καμία αναγνώριση στον άνθρωπο που με το ζόρι τα βγάζει πέρα και μπορεί αυτές τις τέσσερις φέτες τυριού και ζαμπόν να τις αγόρασε ίσα-ίσα για το παιδί της; Καμία αναφορά στο πόσο ανέβηκε το τυρί; Γενικά ανέβηκε, όλοι το έχουμε δει. Η δική τους οικογένεια χορταίνει με τοστ; Ή για να το ρωτήσω καλύτερα την ταΐζουν με τοστ τα μεσημέρια; Τα πρωινά; Μήπως μπραντσάρουν με μία μόνο φετούλα τυριού;
Όταν η τηλεόραση έχει γεμίσει από ανθρώπους που δεν έχουν την αίσθηση της πραγματικότητας, δεν μπορούν να ακολουθήσουν τη ροή της εξέλιξης των πραγμάτων, δεν υπάρχουν θέματα, αλλά ο ένας σχολιάζει τον άλλο, είτε παίρνουν μία δήλωση και τη σχολιάζουν ως παντογνώστες είτε αναλύουν αστυνομικό ρεπορτάζ και κρίνουν ως δικαστές, η δημοσιογραφία πάντως είναι απούσα. Και λυπάμαι που περιγράφω μηδενιστικά την κατάσταση, αλλά κυριαρχεί αυτοαναφορικότητα, ετεροσχολιασμός, κιτρινισμός και επιφάνεια. Δεν είχε άδικο ο κ. Νταλάρας για το επίπεδο της δημοσιογραφίας.
Σαν να πείνασα λιγάκι, πάω να φτιάξω ένα τοστ με δύο φέτες κασέρι…- Άκη μην ακούς εσύ-, εγώ τα κάνω αυτά! Βέβαια, να σου πω την αλήθεια, χόρτασα με αυτές τις χοντράδες!
