Είσαι πρωθυπουργός με ποσοστό 41%. Διατυμπανίζεις ένα φιλελεύθερο προφίλ. Έχεις εξαγγείλει ένα γάμο ομόφυλων ζευγαριών, τεκνοθεσία, έχεις επίσης επισημάνει την ανάγκη εισαγωγής επειγόντως εργατικών χεριών, έχεις αποφασίσει να δεχτείς χέρια προσφύγων. Λογαριάζεις χωρίς τον ξενοδόχο. Οι παγίδες στήνονται μέσα στο μαγαζί.
Οι ξόβεργες είναι οικογενειακή υπόθεση. Και ως οικογένεια δεν λογίζεται μόνο ο Σαμαράς (τον εξαίρεσαν ήδη από την υποχρεωτικότητα της ψήφου, ανεξέλεγκτος όντας), ο Πλεύρης, ο Βορίδης, ο Άδωνις. Είναι και το εκ δεξιών σώμα σου. Τα νέα ακροδεξιά παρακλάδια που αντικατέστησαν τη Χρυσή Αυγή. Οι άνθρωποι που θα βάλουν από δω και μπρος την ατζέντα. Και φυσικά η Εκκλησία. Ο συν-κυβερνήτης κάθε κυβέρνησης. Η υπόθεση του κατεβάσματος ενός έργου τέχνης στη Νέα Υόρκη, προσέξτε που, στην πρωτεύουσα της διακίνησης ιδεών, μετά από διαταγή ενός υπουργού των Εξωτερικών μοιάζει με απόλυτη επιστροφή στο Μεσαίωνα.
Ας πάρουμε λίγο τα πράγματα από την αρχή. Το Προξενείο της Ελλάδας στη Νέα Υόρκη αποφασίζει να οργανώσει μια έκθεση στο πλαίσιο ενός προγράμματος που έχει τον τίτλο ”Carte Blanche Project”. Λευκή κάρτα. Δηλαδή οι καλλιτέχνες δημιουργούν εν λευκώ.
Πρόκειται για τη δουλειά της Γεωργίας Λαλέ με τίτλο ”Neighborhood Guilt”. Αφορά την ενδοοικογενειακή βία, τις γυναικοκτονίες. Το φλέγον ζήτημα στην Ελλάδα. Η καλλιτέχνης στο κεντρικό της έργο απεικονίζει μια Ελληνική σημαία φτιαγμένη από σεντόνια και κουβέρτες γυναικών που κοιμήθηκαν πάνω τους φοβισμένες από τη βία που ζουν. Γυναίκες που σκοτώθηκαν, βιάστηκαν, κακοποιήθηκαν πάνω σε αυτά τα σεντόνια. Και δώρισαν 22 σεντόνια και κουβέρτες στην καλλιτέχνη για να συνθέσει το έργο. Συγκλονιστικό και ως σύλληψη και ως εκτέλεση. Την έκθεση υποστηρίζει το Ελληνοαμερικανικό επιμελητήριο.
