Αναμφισβήτητα, αποτελεί έναν από τους κορυφαίους λαϊκούς τραγουδιστές της χώρας. Για πολλούς, ο Στράτος Διονυσίου είναι ένας μύθος, και όχι άδικα, αν αναλογιστεί κανείς την τεράστια απήχηση που γνώρισε την δεκαετία του 1970 και 1980 και το γεγονός πως τα τραγούδια του παραμένουν διαχρονικά. Η ζωή του, ωστόσο, κάθε άλλο παρά ήρεμη ήταν και, δοθείσης της αφορμής της παράστασης ”Τα πήρες όλα και έφυγες” που είδαμε στο Ράδιο Σίτι, παρουσιάζονται κάποιες ιστορίες που, ενδεχομένως, να μη γνωρίζετε για τον αείμνηστο Στράτο Διονυσίου.
Γράφει ο Ηλίας Καραφουλίδης
Στράτος Διονυσίου – ένας κορυφαίος λαϊκός ερμηνευτής
Ο κορυφαίος λαϊκός ερμηνευτής γεννήθηκε στη Νιγρίτα Σερρών 8 Νοεμβρίου 1935 από γονείς μικρασιάτες πρόσφυγες. Ξεκίνησε να εργάζεται από πολύ μικρός ως εργάτης και ράφτης και, στην πολύ νεαρή ηλικία των 20 ετών, παντρεύτηκε τη γυναίκα της ζωής του, Γεωργία Λαβένη. Ο ίδιος την αποκαλούσε «Γεωργίτσα» και μαζί απέκτησαν 4 παιδιά, τον Άγγελο, το Στέλιο, το Διαμαντή και την Τασούλα. Παρότι έγινε νωρίς πατέρας, ο Στράτος Διονυσίου δεν εγκατέλειψε τη μεγάλη του αγάπη για το τραγούδι, και έτσι, στα τέλη της δεκαετίας του 1950, αποφασίζει να κατέβει στη Θεσσαλονίκη και εργάζεται, για πρώτη φορά, στο νυχτερινό κέντρο «Φαρίντα». Το μεγαλειώδες ταλέντο του αναγνωρίζεται σύντομα και ο Στρατής (όπως τον αποκαλούσαν οι πολύ κοντινοί του άνθρωποι) συνεργάζεται με σπουδαίους συνθέτες, όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου και ο Μανώλης Χιώτης.
Χιώτης.
Ο Στράτος Διονυσίου στη Φυλακή…
Ωστόσο, η σπουδαία καριέρα του διακόπτεται, βίαια, το 1973, όταν η αστυνομία κάνει έλεγχο στο αυτοκίνητο του, και βρίσκει ποσότητες χασίς, παράνομα τσιγάρα και ένα όπλο. Ο Στράτος Διονυσίου αρνείται οποιαδήποτε εμπλοκή και υποστηρίζει, πως έπεσε θύμα πλεκτάνης από τον ιδιοκτήτη του νυχτερινού λαϊκού κέντρου «Δειλινά», Μωυσή Καλανταρίδη. Γνωστός για τον εκρηκτικό του χαρακτήρα, ο Στράτος Διονυσίου, κατά την προσαγωγή του στο δικαστήριο, επιτίθεται σε δύο φωτορεπόρτερ. Μαρτυρίες εκείνης της εποχής αποκαλύπτουν πως ο τραγουδιστής άρχισε να κυνηγάει τον έναν στην οδό Αρσάκη, ενώ οι φίλοι του κυνήγησαν το δεύτερο, αναγκάζοντας τον να μπει σε ένα κατάστημα δακτυλογραφήσεων για να σωθεί. Τελικά, το δικαστήριο μπορεί να αθώωσε το Στράτο Διονυσίου για την παράνομη οπλοκατοχή και τα λαθραία τσιγάρα το 1974, τον καταδίκασε, όμως, για διακίνηση ναρκωτικών ένα χρόνο αργότερα. Συγκεκριμένα, στις 30 Μαΐου 1975, το δικαστήριο επέβαλλε στο λαϊκό ερμηνευτή τριετή ποινή φυλάκισης και τριετή “εξορία” στα Γιάννενα. Στο άκουσμα της απόφασης, ο Στράτος Διονυσίου λύγισε, η γυναίκα του ξέσπασε σε λυγμούς και, αφού την αγκάλιασε, ο τραγουδιστής οδηγήθηκε στις φυλακές της Τίρυνθας.
Αν και μέσα στη φυλακή, ο Στράτος Διονυσίου δεν σταμάτησε να ηχογραφεί τραγούδια και, μάλιστα, τραγούδια του Μίμη Πλέσσα. Όπως αποκαλύπτει ο ηχολήπτης εκείνου του δίσκου, Τάκης Φιλιππίδης, στο περιοδικό «Λαϊκό τραγούδι» το 2008, «Η Columbia μας έδωσε ένα κινητό στούντιο και πήγαμε όλοι μαζί στις φυλακές της Τύρινθας, για την ηχογράφηση. Εκεί να δεις ιστορίες. Κάτσαμε και διαμορφώσαμε την αίθουσα της μουσικής των φυλακών σε στούντιο. Την γεμίσαμε με στρώματα κι έτσι κάναμε την ηχογράφηση. Ο Διονυσίου, φυσικά, τα είπε όλα με τη μία κι έτσι ούτε μια μέρα παραπάνω δεν καταφέραμε να καθίσουμε. Ο δίσκος κυκλοφόρησε με τον τίτλο “Πάλι Μαζί μας”, αλλά πέρασε εντελώς απαρατήρητος…».
Θεαματική επάνοδος με το Υποκρίνεσαι
Ο Στράτος Διονυσίου παρέμεινε στη φυλακή ως το Πάσχα του 1976. Είχε δημιουργηθεί ένα βαρύ και αρνητικό κλίμα γύρω από το όνομα του, και έτσι αποφάσισε να πάει μόνος του στην εταιρεία «MINOΣ» του Μάκη Μάτσα, ώστε να καταφέρει να επανέλθει στα μουσικά δρώμενα. Τότε, ο Μάκης Μάτσας δέχτηκε να τον βοηθήσει με τη βασική προϋπόθεση πως ο πρώτος δίσκος του θα πουλούσε, τουλάχιστον, 30.000 αντίτυπα. Τελικώς, ο δίσκος «Υποκρίνεσαι» όχι απλά ξεπέρασε το προσδοκώμενο νούμερο, αλλά έφτασε πολύ σύντομα στα 100.000 αντίτυπα. Με την αμέριστη στήριξη του Τόλη Βοσκόπουλου, ο Στράτος Διονυσίου κατάφερε να γίνει πάλι πρώτο όνομα και να γεμίζει μαγαζιά.
Πρόκειται για έναν πολύ γενναιόδωρο καλλιτέχνη. Βοηθούσε πολύ κόσμο που το είχε ανάγκη, χωρίς κανείς να το γνωρίζει. Ωστόσο, ήταν ένας άνθρωπος αρκετά επιρρεπής στις αδυναμίες του. Άλλωστε, είναι γνωστό τόσο πως κάπνιζε μέχρι τελευταία στιγμή, πως έπινε, όσο και η αγάπη του για το τζόγο, τα άλογα και τις ιπποδρομίες. Επιρρεπής ήταν και στις γυναίκες, καθώς είναι γνωστή η εξωσυζυγική του σχέση με την τραγουδίστρια και παρτενέρ του στις μουσικές σκηνές επί 10 συναπτά χρόνια, Μαρίνα Βλαχάκη.
Τα τραγούδια του κατέγραψαν τεράστια επιτυχία. Το 1970, κάνει πρεμιέρα στους κινηματογράφους η ταινία «Ορατότης Μηδέν» με πρωταγωνιστή το Νίκο Κούρκουλο. Στη σκηνή, που ο Νίκος Κούρκουλος καίει τα ρούχα του, ακούγεται ως μουσική υπόκρουση το «Βρέχει φωτιά στη στράτα μου» με τη στεντόρια φωνή του Στράτου Διονυσίου. Η ιστορία πίσω από αυτό το τραγούδι είναι αρκετά στενάχωρη, καθώς ο πρωταγωνιστής, Νίκος Κούρκουλος, ήταν ιδιαίτερα συναισθηματικά φορτισμένος, εξαιτίας της απώλειας του αδερφού του σε ναυάγιο.
Ο Σαλονικιός
Ένα ακόμα σπουδαίο και διαχρονικό τραγούδι του Στράτου Διονυσίου είναι «ο Ταξιτζής», που κυκλοφόρησε το 1986. Όπως αποκάλυψε ο στιχουργός, Βασίλης Παπαδόπουλος στα «Νέα»: «Το εμπνεύστηκα από έναν χωρισμό. Είναι μια υπαρκτή, ιστορία, είναι βιωματικό τραγούδι, άμα δεν το ζήσεις δεν μπορείς να το γράψεις. Μόλις το διάβασε ο Στράτος και το άκουσε από το Μουσαφίρη είπε: “Είναι πολύ δυνατό κομμάτι». Τέλος, το εμβληματικό τραγούδι «Ο Σαλονικιός» φαίνεται να απευθύνεται σε έναν αδίστακτο και επικίνδυνο άντρα της Θεσσαλονίκης της δεκαετίας του 1960, το Γιάννη Γκουλιόβα. Πρόκειται για έναν νταή, ο οποίος έμπαινε με πιστόλι στα νυχτερινά μαγαζιά της πόλης για να δείξει την κυριαρχία του και μπαινόβγαινε στις φυλακές για πολλά χρόνια.
Το ημερολόγιο γράφει 11 Μαΐου 1990. Ο Στράτος Διονυσίου βρίσκεται στο ξενοδοχείο «Χανδρής» επί της λεωφόρου Συγγρού και αρχίζει και νιώθει έντονους πόνους στο στομάχι. Μεταφέρεται, εσπευσμένα, στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» και, τελικώς, αφήνει εκεί την τελευταία πνοή. Η ιατρική διάγνωση είναι πως ο σπουδαίος λαϊκός ερμηνευτής έφυγε από ρήξη ανευρίσματος κοιλιακής αορτής. Η κηδεία του αποκτά μορφή λαϊκού προσκυνήματος. 55 χρονών μόλις, με μια ζωή γεμάτη περιπέτεια, εντάσεις και, το κυριότερο, πολύ τραγούδι. Το σπουδαιότερο, όμως, είναι πως άφησε πίσω του μια σπάνια πολιτιστική κληρονομιά, που θα τη μνημονεύουμε για πάντα. Στράτο Διονυσίου, θα είσαι για πάντα ένα από τα μεγαλύτερα λαϊκά είδωλα της χώρας.
