Η κάθοδος του Αλεξάνδρου στη νότια Ελλάδα – Γράφει ο Dιοικητής του Αστυνομικού Τμήματος Ωραιοκάστρου Παύλος Παπαδόπουλος.
Η δολοφονία του Φιλίππου ήταν το έναυσμα για να αρχίσουν ταραχές στη Μακεδονία, την υπόλοιπη Ελλάδα και τις βόρειες βαλκανικές κτήσεις. Ο Αλέξανδρος μετά την αποκατάσταση της τάξης στη Μακεδονία, ήταν υποχρεωμένος να προχωρήσει ταχύτατα προς τη νότια Ελλάδα. Σε κάθε περίπτωση, έπρεπε να προλάβει τις συνεννοήσεις των υπόλοιπων Ελλήνων μεταξύ τους. Σκοπός του ήταν να κάνει επίδειξη δύναμης αποφεύγοντας ταυτόχρονα τις αιματηρές συγκρούσεις.
Ο Αλέξανδρος θα τα πετύχαινε όλα με ταχύτατες κινήσεις και επιδέξια διπλωματία. Όλοι οι Έλληνες πίστευαν, πριν ξεκινήσει για το νότο, ότι «αυτό το παιδί μετά βίας θα κατόρθωνε να παραμείνει στο θρόνο». Η απάντηση του Αλεξάνδρου ήταν σαφής: «Καιρός λοιπόν είναι να δουν ότι μεγάλωσα…»
Πριν ξεκινήσει, είχε δεχτεί στην Πέλλα πρέσβεις των ελληνικών πόλεων της Ασίας, οι οποίες τον πίεζαν να ξεκινήσει γρηγορότερα την εκστρατεία. Επικεφαλής των πρεσβευτών ήταν ο φιλόσοφος Δήλιος. Ο Αλέξανδρος απέκλεισε την άμεση έναρξη της εκστρατείας λέγοντας τους ότι δεν το επιτρέπουν οι συνθήκες. Η κατάσταση στην Ελλάδα ήταν μισοήρεμη και οι βάρβαροι στο Βορρά πανέτοιμοι να εισβάλουν στη Μακεδονία.
Ο Αλέξανδρος στη Θεσσαλία.
Ο Αλέξανδρος, επικεφαλής ενός πανίσχυρου εκστρατευτικού σώματος κινήθηκε αρχικά για τη Θεσσαλία, όπου μετά το θάνατο του Φιλίππου τον αμφισβητούσαν. Οι Θεσσαλοί με άγημα τους είχαν καταλάβει την κοιλάδα των Τεμπών, που οδηγούσε στη Θεσσαλία, με σκοπό να τον σταματήσουν. Ο μακεδονικός στρατός κινήθηκε παραθαλάσσια προς τα στενά του Πηνειού. Ο Αλέξανδρος έκανε τον εξής ελιγμό: Πέρασε τον Πηνειό χαμηλά και έβαλε τους επίλεκτους στρατιώτες του να σκαρφαλώσουν στην απότομη πλευρά της Όσσας κάνοντας βαθμιδωτά σκαλιά επί του απόκρημνου εδάφους (την περίφημη κλίμακα του Αλεξάνδρου, όπως επικράτησε να ονομάζεται τους επόμενους αιώνες) και έτσι βρέθηκε πίσω από τους Θεσσαλούς. Οι περίτρομοι Θεσσαλοί, βλέποντας τους στρατιώτες του Αλεξάνδρου κυριολεκτικά από πάνω τους τράπηκαν σε φυγή.
Ο Αλέξανδρος εισήλθε στον κάμπο της Θεσσαλίας χωρίς να δώσει μάχη και προέλασε προς τη Λάρισα. Πρόθεση του ήταν να μην συγκρουστεί με τους Θεσσαλούς. Ήθελε να τους πάρει με το μέρος του. Έφτασε χωρίς αντίσταση στη Λάρισα. Η οικογένεια των Αλευάδων παρέμενε πιστή σ’ εκείνον. Με τη βοήθεια τους το Θεσσαλικό Κοινό τον ανακήρυξε ισόβιο άρχοντα. Ο Αλέξανδρος τους θύμισε την κοινή καταγωγή τους από τον Αχιλλέα και το γεγονός ότι ο Φίλιππος τους απάλλαξε παλιότερα από τον αιμοβόρο τύραννο των Φερών. Έτσι λοιπόν επέβαλλε ειρήνη μεταξύ των Θεσσαλών, έλεγξε τους πόρους της θεσσαλικής γης και τους ζήτησε όσα τους ζητούσε και ο πατέρας του. Το σημαντικότερο ήταν ότι κατοχύρωσε τη συνδρομή του θεσσαλικού ιππικού, στον επικείμενο πόλεμο εναντίων των Περσών.
Μετά τα γεγονότα της Θεσσαλίας οι Μαλιείς έφυγαν από τις Θερμοπύλες και ο δρόμος για το νότο ήταν ανοιχτός (οι Θερμοπύλες είχαν κλείσει μετά τη δολοφονία του Φιλίππου).
Η Άφιξη στις Θερμοπύλες.
Μόλις ξεκαθάρισε η κατάσταση στη Θεσσαλία ο Αλέξανδρος κινήθηκε ταχύτατα για τις Θερμοπύλες.
Μπροστά στην πίεση των στρατευμάτων του Αλεξάνδρου, η Αμφικτιονία των Δελφών τον ανακήρυξε ηγεμόνα των Ελλήνων. Η Αμφικτιονία του έδωσε, όπως το Θεσσαλικό Κοινό την ηγεμονία όχι με κληρονομικό χαρακτήρα. Πριν καν ο ίδιος τη ζητήσει το Συνέδριο του την απένειμε. Ο ίδιος θεώρησε απαραίτητη την υποστήριξη του Μαντείου των Δελφών, για το σχέδιο του να συμφιλιώσει τους Έλληνες.
Το 336 π.Χ. οι Μακεδόνες και οι υπόλοιποι Έλληνες συμφωνήσαν για παντοτινή συμμαχία. Η Αθήνα και η Θήβα θα μπορούσαν να σχηματίσουν ένα συνασπισμό κατά του Αλεξάνδρου. Η ταχύτητα όμως με την οποία ενεργούσε ο νέος βασιλιάς της Μακεδονίας απέτρεψε την υλοποίηση τέτοιων σκέψεων.Ο μακεδονικός στρατός έξω από τη Θήβα.
Στη Θήβα ο λάμβαναν καιρό πριν πυρετώδεις πολεμικές προετοιμασίες. Η γρήγορη άφιξη των Μακεδόνων στη Βοιωτία τις σταμάτησε. Με ταχύ βήμα, ο στρατός του Αλεξάνδρου έφτασε και στρατοπέδευσε έξω από τη Θήβα, στην πεδιάδα του Κιθαιρώνα. Μέσα στην πόλη επικράτησε τρόμος.
Οι Θηβαίοι έστειλαν πρεσβεία στον Αλέξανδρο και αξίωσαν συγχώρεση. Δεν ήθελαν ρήξη γιατί ήταν παντελώς ανέτοιμοι, και ήξεραν ότι Αλέξανδρος θα τους αφαιρούσε την περιοχή του Ωρωπού την οποία τους είχε δώσει ο Φίλιππος πίσω, από τους Αθηναίους. Ο Αλέξανδρος τους συγχώρεσε όπως και όλους τους υπόλοιπους Έλληνες.
Η άφιξη των μακεδονικών δυνάμεων στη Βοιωτία στη Βοιωτία επηρέασε όλη την Ελλάδα. Έκοψε παντού, τα όνειρα των δημοκρατικών αντιμακεδόνων των ελληνικών πόλεων, για ανεξαρτησία. Ταυτόχρονα αύξησε τους οπαδούς του σε όλη την Ελλάδα.
Στην Αθήνα, μόλις μαθεύτηκε ότι ο γιος του Φιλίππου βρίσκεται στον Κιθαιρώνα επικράτησε χάος! Έγινε βιαστικά επιστράτευση. Άρχισαν πάλι τις αιώνιες συζητήσεις στην Εκκλησία του Δήμου! Ο στρατηγός Φωκίων συνέστησε φρονιμάδα και το αντιμακεδονικό κόμμα παραμερίστηκε. Αποφασίστηκε να σταλεί πρεσβεία στον Αλέξανδρο ώστε να αποκατασταθούν οι σχέσεις. Το δύσκολο έργο ανέλαβε ο Δημάδης. Στην πρεσβεία διατάχτηκε να συμμετάσχει και ο Δημοσθένης, ο οποίος όμως βρήκε κάποια δικαιολογία και παρέμεινε στην Αθήνα.
Ο Αλέξανδρος ανακηρύσσεται ηγεμόνας στην Κόρινθο.
Χωρίς να χάσει χρόνο ο Αλέξανδρος έφτασε στην Κόρινθο. Εκεί στο Συνέδριο, με ευγένεια και χωρίς να πιέσει, ανακηρύχτηκε «Ηγεμών της Συμμαχίας και Στρατηγός Αυτοκράτωρ!»
Ο Αλέξανδρος ως ηγεμόνας της Ελλάδας θα ήταν λιγότερο πιεστικός από τους Αθηναίους, τους Σπαρτιάτες αλλά και τους Θηβαίους, που είχαν ηγεμονεύσει κατά καιρούς. Δε θα επέβαλε ή θα ευνοούσε πουθενά στην Ελλάδα τυράννους. Δε θα πείραζε τους Λακεδαιμόνιους που δεν τον αναγνώρισαν και δεν τον ακολούθησαν, παρά μόνο θα τους αντιμετώπιζε λακωνικότατα με το «πλην Λακεδαιμονίων», στο Γρανικό! Η Σπάρτη θα παρέμενε εκτός συμμαχίας των Ελλήνων, κλεισμένη στο καβούκι της, καθώς θεώρησε ότι ήταν προορισμένη μόνο να διοικεί και να καθοδηγεί…
Η επικείμενη μεγάλη εκστρατεία στην Ανατολή θα έπαιρνε τον Πανελλήνιο χαρακτήρα που είχε ονειρευθεί ο Φίλιππος. Στον Αλέξανδρο θα ανατεθεί η ρύθμιση κάθε λεπτομέρειας του πολέμου. Κάθε ελληνικό κράτος που θα συμμετείχε θα έμενε αυτόνομο και κανείς δε θα επενέβαινε στα εσωτερικά του. Η πρώτη ανεξάρτητη προσπάθεια του να κατευθύνει τους Έλληνες ήταν γεμάτη πείσμα, αποφασιστικότητα, υποσχέσεις, υποχωρήσεις, αλλά και έμμεση απειλή βίας. Σε αυτή τη φάση όμως η συμμαχία δε θα του επέφερε αρκετούς υλικούς πόρους.
Το βασικό κέρδος του Αλεξάνδρου ήταν η ένταξη του αθηναϊκού στόλου στις τάξεις της μακεδονικής πολεμικής μηχανής. Σε καμία περίπτωση όμως ο βασιλιάς της Μακεδονίας δεν ήθελε ο στρατός του να εξαρτηθεί από το στόλο των Αθηνών, έτσι η ισχύς θα παρέμενε στο πεζικό. Πρέπει να σημειώσουμε ότι οι Αθηναίοι σε ένδειξη σεβασμού προς τον Αλέξανδρο συμφώνησαν τα περισσότερα από τους υπόλοιπους. Στο τέλος τον στεφάνωσαν με δύο χρυσά στεφάνια.
Ύστερα από όλα αυτά ο Αλέξανδρος θα επέστρεφε στην Πέλλα. Ύστερα από δύο μήνες αδιάκοπων κινήσεων στη νότια Ελλάδα (Νοέμβριος-Δεκέμβριος 336 π.Χ.). Η ηρεμία στη Μακεδονία (είχε επιβληθεί πριν την εκστρατεία στο Νότο) αλλά και η τελείως αναίμακτη αναγνώριση της αρχής του στην υπόλοιπη Ελλάδα είχαν επιτευχθεί. Έμενε η κατάπνιξη των εξεγέρσεων βόρεια των συνόρων για να ξεκινήσει η περιπέτεια στην Ανατολή…
-Ο Παύλος Παπαδόπουλος γεννήθηκε το 1978 στη Δράμα, μεγάλωσε στις Σέρρες και έζησε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Από το 1996 εργάζεται στο δημόσιο σε διάφορες διοικητικές θέσεις. Είναι απόφοιτος της Σχολής Αξιωματικών της Ελληνικής Αστυνομίας, της Σχολής Αστυφυλάκων της Αστυνομικής Ακαδημίας, της Σχολής Επιμόρφωσης και μετεκπαίδευσης ΕΛ.ΑΣ., και της Σχολής Ελληνικού Πολιτισμού, του Τμήματος Ανθρωπιστικών. Σπουδών του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου. Μιλάει Αγγλικά και Γερμανικά.
