Η Δυτική Θεσσαλονίκη μετρά κάθε χρόνο πληγές από τις βροχές. Και ενώ οι πρώτες φθινοπωρινές καταιγίδες πλησιάζουν, η ανησυχία των κατοίκων μεγαλώνει. Από τον Εύοσμο και το Κορδελιό μέχρι τη Νεάπολη, τη Σταυρούπολη, το Ωραιόκαστρο και το Καλοχώρι, το ερώτημα είναι ένα: είμαστε έτοιμοι;
Στον Δήμο Δέλτα, οι κάτοικοι βλέπουν τα ρέματα να έχουν μετατραπεί σε σκουπιδότοπους. Στο Καλοχώρι, όπου πρόσφατα αποκαλύφθηκε και παράνομη χωματερή με ληγμένα τεστ κορονοϊού και μάσκες, η οργή ξεχειλίζει. Ποιος θα λογοδοτήσει αν τα νερά “πνίξουν” ξανά τον οικισμό; Ποιο αντιπλημμυρικό έργο προχωρά στην πράξη και ποιο παραμένει απλώς στις ανακοινώσεις;
Στον Δήμο Κορδελιού – Ευόσμου, η κατάσταση δεν είναι καλύτερη. Οι κάτοικοι στην οδό Δενδροποτάμου, στη Μαιάνδρου και στην περιοχή του Κορδελιού γνωρίζουν καλά τι σημαίνει «πλημμύρα»: λάσπη στα σπίτια, δρόμοι-ποτάμια, αποχετεύσεις που φράζουν. Ο Δήμος υπόσχεται έργα αποχέτευσης και συντήρηση φρεατίων. Όμως η πραγματικότητα δείχνει φρεάτια βουλωμένα, εργολαβίες που καθυστερούν και γειτονιές που περιμένουν «το θαύμα» κάθε Οκτώβρη.
Στον Δήμο Αμπελοκήπων – Μενεμένης, τα χρόνια προβλήματα επανέρχονται. Στις περιοχές πίσω από τα ΚΤΕΛ και στη Μενεμένη, κάθε δυνατή βροχή μετατρέπει δρόμους σε λίμνες. Οι κάτοικοι ρωτούν ευθέως: πού βρίσκεται το σχέδιο αντιπλημμυρικής προστασίας που είχε εξαγγελθεί από το 2022; Πόσες ακόμα μελέτες χρειάζονται για να δούμε αποτέλεσμα;
Στον Δήμο Παύλου Μελά, η εικόνα είναι πιο ελπιδοφόρα. Η νέα διοίκηση κινείται πιο οργανωμένα, με παρεμβάσεις καθαρισμού φρεατίων και συντήρηση ρεμάτων σε Πολίχνη, Σταυρούπολη και Ευκαρπία. Όμως και εδώ τίθεται το ερώτημα: είναι επαρκή τα μέτρα για ακραία φαινόμενα που πλέον συμβαίνουν κάθε χρόνο;
Στον Δήμο Νεάπολης – Συκεών, ο Δήμαρχος επιμένει στην πρόληψη, όμως το ανάγλυφο της περιοχής παραμένει προβληματικό. Τα ρέματα της περιοχής Αγίου Παύλου και οι απότομες κλίσεις του εδάφους καθιστούν κάθε δυνατή καταιγίδα απειλή. Πόσο έχουν θωρακιστεί οι ευάλωτες συνοικίες; Πόσο αποτελεσματική είναι η συνεργασία Δήμου – Περιφέρειας;
Τέλος, στο Ωραιόκαστρο, οι νεόκτιστες περιοχές υποφέρουν από έλλειψη υποδομών. Νερό που κατεβαίνει από τον ορεινό όγκο, δρόμοι χωρίς απορροή και κατοικίες που πλημμυρίζουν μέσα σε λίγα λεπτά. Οι κάτοικοι έχουν βαρεθεί τις υποσχέσεις και ζητούν έργα, όχι δηλώσεις.
Η Δυτική Θεσσαλονίκη δεν ζητά πολυτέλειες. Ζητά ασφάλεια. Όταν η κλιματική κρίση δείχνει τα δόντια της, οι “εκκρεμότητες” δεν είναι πλέον γραφειοκρατία – είναι κίνδυνος για ζωές και περιουσίες.
Και αν το νερό ξαναμπεί στα σπίτια, τότε οι ευθύνες δεν θα κρυφτούν πίσω από αναθέσεις, εργολαβίες και “ανωτέρα βία”.
Γιατί οι πολίτες της Δυτικής Θεσσαλονίκης έχουν μάθει πια: κάθε φορά που βρέχει, το κράτος και η αυτοδιοίκηση “μετρούν” όχι χιλιοστά βροχής, αλλά την αξιοπιστία τους.
πηγή πληροφοριών: ditika.gr
