Λίγοι γνωρίζουν το όνομα του Jim Moylan. Όμως οι περισσότεροι κάθονται απέναντι από τη μικροσκοπική του εφεύρεση κάθε μέρα. Γιατί αυτός ο μηχανικός, που πέθανε πριν από λίγες ημέρες, σε ηλικία 80 ετών, έλυσε ένα μικρό πρόβλημα της καθημερινότητας και χαρακτηρίστηκε για αυτό ως ένας από τους μεγαλύτερους εφευρέτες της Αμερικής, από τη Wall Street Journal.

Όλα ξεκίνησαν μια βροχερή μέρα πριν από 40 χρόνια, όταν ο Moylan μπήκε σε ένα από τα εταιρικά αυτοκίνητα που είχε διαθέσιμα για τους υπαλλήλους της η Ford, για να διασχίσει τις εγκαταστάσεις της αυτοκινητοβιομηχανίας και να φτάσει σε μια συνάντηση που είχε στην άλλη πλευρά του campus.

Όταν είδε ότι το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου ήταν σχεδόν άδειο, σταμάτησε σε μια αντλία για να το γεμίσει με βενζίνη. Και αυτό που συνέβη στον Moylan είναι κάτι που έχει συμβεί σε πολλούς: Συνειδητοποίησε ότι είχε παρκάρει στη λάθος πλευρά.

Ο Moylan δεν εκνευρίστηκε. Αλλά εμπνεύστηκε. Μέχρι να γυρίσει το αυτοκίνητό του και να παρκάρει από τη σωστή πλευρά μπροστά από την αντλία, το μυαλό του αναζητούσε ήδη τρόπους για να λύσει αυτή την καθημερινή ταλαιπωρία.

Και αυτό, παρότι τη μέρα εκείνη έβρεχε και όλη αυτή η διαδικασία σήμαινε ότι μέχρι να γεμίσει το αυτοκίνητο με βενζίνη,  είχε γίνει μούσκεμα.

Μόλις επέστρεψε στο γραφείο του, ο Moylan δεν μπήκε καν στον κόπο να βγάλει το βρεγμένο παλτό του όταν άρχισε να πληκτρολογεί ένα σημείωμα προς το τμήμα σχεδιασμού της Ford.

«Θα ήθελα να προτείνω μια μικρή προσθήκη σε όλες τις γραμμές επιβατικών αυτοκινήτων και φορτηγών», έγραψε.

Σκέφτηκε ότι η ιδέα του θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμη για όσους χρησιμοποιούν ενοικιαζόμενα, για οικογένειες με περισσότερα από ένα αυτοκίνητα ή για εργαζόμενους που οδηγούν εταιρικά οχήματα.

Η πρόταση που είχε στο μυαλό του ήταν ένα σύμβολο στο ταμπλό που θα έλεγε στους οδηγούς σε ποια πλευρά του αυτοκινήτου βρίσκεται το ρεζερβουάρ της βενζίνης.

«Με βάση την προσωπική εμπειρία», έγραψε, «πιστεύω ότι αυτός ο μικρός δείκτης θα σήμαινε ότι δεν χρειάζεται να μαντεύουμε για την πλευρά  στην οποία πρέπει να παρκάρουμε. Για τη μικρή επένδυση που συνεπάγεται για την εταιρεία, νομίζω ότι θα ήταν μια αξιόλογη διευκόλυνση».

«Το δακτυλογράφησα και το παρέδωσα», είπε ο Moylan σε ένα podcast του 2018, «και το ξέχασα εντελώς».

Όμως τα στελέχη της Ford δεν το ξέχασαν.

Μόλις διάβασαν το σημείωμά του, άρχισαν να κατασκευάζουν πρωτότυπα του μικρού αυτού δείκτη, που θα γινόταν γνωστός ως «Moylan Arrow». Μέσα σε λίγους μήνες, βρισκόταν στο ταμπλό των νέων μοντέλων που ετοίμαζε η Ford. Μέσα σε χρόνια, ο ανταγωνισμός το είχε αντιγράψει. Και σύντομα, είχε γίνει αναπόσπαστο κομμάτι σχεδόν κάθε αυτοκινήτου στον κόσμο.

Μια ιδέα από έναν οδηγό που βράχηκε για να βάλει βενζίνη, έγινε μια απλή αλλά σπουδαία εφεύρεση, που θα έφτανε σε δισεκατομμύρια ανθρώπους.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Ford, Jim Farley μίλησε στη Wall Street Journal με θερμά λόγια για τη συνεισφορά του Moylan. «Η κοινωνία αγαπά τους ιδρυτές που δημιουργούν νέες εταιρείες, όπως ο Henry Ford. Θα έλεγα ότι ο Jim Moylan είναι ένα εξίσου συναρπαστικό είδος ανατρεπτικής δύναμης: Ενας μηχανικός σε μια μεγάλη εταιρεία που επέμενε να κάνει την καθημερινότητά μας καλύτερη».

Ο Moylan ουδέποτε πληρώθηκε για την εφεύρεσή του. Καθώς η ιδέα του εξαπλώθηκε πολύ πέρα ​​από την Ford (σήμερα χρησιμοποιείται ακόμα και στα ηλεκτρικά αυτοκίνητα), δεν ζήτησε ποτέ δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, οικονομική αποζημίωση ή οτιδήποτε άλλο.

Η επίσημη ανταμοιβή του ήταν μια πρόσκληση να επισκεφθεί το Interior Design Studio της Ford. Ήταν ένα σπάνιο προνόμιο για έναν μηχανικό.

Αλλά για τον Moylan, η πραγματική ανταμοιβή του ήταν να δει την ιδέα του να υλοποιείται.

Πηγή: moneyreview.gr