26 Φεβρουαρίου 2020: Όταν μας ενημέρωναν για το πρώτο κρούσμα και μας έλεγαν να είμαστε ήσυχοι και όλα είναι υπό έλεγχο

Ποιος είναι αυτός ο φοβερός χειρισμός της πανδημίας;
Κάθε Παρασκευή αποφασίζουν παράταση του λοκ ντάουν. Είναι βέβαιο ότι θα πέσουν έξω σε όλες τις προθεσμίες εξόδου από την πανδημία.
Διότι κάτι άλλο συμβαίνει. Ο ιός κρύβεται στα σπίτια. Έγινε οικογενειακός.

Όσο παραμένουμε μέσα σε ένα λοκ ντάουν που δεν είναι λοκ ντάουν και παράλληλα είναι όλα κλειστά, αλλά όλοι είμαστε έξω από την απόγνωση και περιφερόμαστε με τα αυτοκίνητα άσκοπα πάνω κάτω, άκρη δεν θα βγάλουμε.

Παράλληλα προωθείται το πιστοποιητικό εμβολιασμού. Αλλά ένα πιστοποιητικό πρέπει να χορηγείται όταν όλοι έχουν εμβολιαστεί. Δεν μπορεί δηλαδή και να σου καθυστερούν τα εμβόλια και να μην είσαι συνεπής σαν κράτος απέναντι στους πολίτες και να δίνεις πιστοποιητικό εμβολιασμού σ’ αυτούς που εμβολίασες μόνο αφού είναι δική σου ευθύνη ο μη εμβολιασμός.

Επιπλέον δεν μπορείς να χορηγείς πιστοποιητικό εμβολιασμού χωρίς να δίνεις βεβαίωση σαν κράτος ότι το εμβόλιο δεν θα έχει συνέπειες. Αναλαμβάνει το κράτος να αποζημιώσει όλους αυτούς που εμβολιάζονται εσπευσμένα ότι αν προκύψει κάτι στο μέλλον θα τους αποζημιώσει; Αναλαμβάνουν οι δημοσιογράφοι – διαφημιστές των εμβολίων έναντι χρημάτων, ν’ αποζημιώνουν τους πολίτες εάν αυτά που λένε δεν είναι έγκυρα;

26 Φεβρουαρίου 2020 ήταν όταν ο Τσιόδρας, ο Κικίλιας και ο Μητσοτάκης μας ενημέρωναν για το πρώτο κρούσμα κορονοϊού και μας έλεγαν να είμαστε ήσυχοι και όλα είναι υπό έλεγχο. Υπό έλεγχο δηλαδή ότι κάθε μέρα για να πάμε μια βόλτα θα περνάμε από έλεγχο. Τότε δεν το καταλάβαμε καλά.

Όταν θα τελειώσει η πανδημία θα υπάρξει ζωή, ή θα κλαίμε γύρω από το Μηδέν;

Αλήθεια ακόμα πληρώνουμε για τις εκδηλώσεις του ’21;
Καμμιά ντροπή;

”ΜΙΑ ΑΠΟΨΗ”

Μοίρασε το άρθρο!