«ΌΤΑΝ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΡΩΤΕΥΕΤΑΙ ΕΝΑΝ ΑΝΔΡΑ»–«ΚΑΤΩ ΑΠ’ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΤΟ ΦΩΣ»: ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΥΑΣ ΜΗΛΙΟΥ

ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΡΩΤΕΥΕΤΑΙ ΕΝΑΝ ΑΝΔΡΑ
(Ο έρωτας είναι μαγεία.Ο έρωτας είναι χημεία.)
Όταν μια γυναίκα
ερωτεύεται έναν άνδρα,
μετατρέπεται σε
πανανθρώπινη γυναίκα .
Σε παγκόσμια μήτρα.
Ζει τον αιώνιο έρωτα.
Ο έρωτας χρωματίζει
το κορμί της,τις γραμμές της.
Χρωματίζει το κεφάλι της.
Χρωματίζει τη σκέψη της
και την ψυχή της.
Το δέρμα της,
οι παρειές της,
τα χέρια της,
όλα αλλάζουν ,όλα.
Όλα χρωματίζονται
με το κόκκινο χρώμα,
του αίματος ,
που κυλάει ζεστό,
μέσα στις φλέβες της.
Όλα αρωματίζονται
από τις ευωδιές,
της αιώνιας άνοιξης,
των συναισθημάτων της.
Σαν τη φύση γύρω της.
Της κόβεται η ανάσα.
Η καρδιά της κτυπάει δυνατά.
Όλο και πιο δυνατά.
Παραδίδεται στην αγκαλιά του.
Εισέρχεται μέσα στην ψυχή του,
μέσα στο μυαλό του.
Αγγίζει το κορμί του.
Ενσωματώνεται σ’αυτό.
Γεννιέται στο φιλί του.
Χάνεται μέσα στην ανάσα του.
Πεθαίνει κι ανασταίνεται
στο χάδι του,στον έρωτά του.
Είναι μια ερωτευμένη γυναίκα,
που ζεί το σήμερα.
Αλλά αγαπά για πάντα.
Είναι η γυναίκα,
Που γεννάει ζωή,
μες απ’τον ΕΡΩΤΑ.
Είναι η γυναίκα,
ΘΕΑ του έρωτα!!!!
ΕΥΑ ΜΗΛΙΟΥ
Ποιήτρια-συγγραφέας
ΚΑΤΩ ΑΠ’ΤΟΥ ΦΕΓΓΑΡΙΟΥ ΤΟ ΦΩΣ
Κάτω από του φεγγαριού το φως,
όλα τα πλάσματα μοιάζουν αλλιώς.
Όλα τα πλάσματα πάνω στη γη,
αλλάζουν μέσα στη νυχτιά,μορφή.
Αλλόκοτη,απόκοσμη παίρνουν μορφή,
όλα τα πλάσματα που ζουν στη γη.
Στην ασημόασπρη ακρογιαλιά,
τα άσπρα βότσαλα φεγγοβολούνε,
σαν πεφταστέρια,που πέσανε
στην ακροθαλασσιά,
απ’τ’ουρανού την αγκαλιά.
Απ’τ’άσπρα κύματα,μες απ’αφρούς,
θ’αναδυθεί η λιγερόκορμη νερά’ι’δα μου.
Που προκαλεί, με προσκαλεί να με δεχτεί,
στον θαλασσινό,παράξενο, παράδεισό μου.
Κάτω απ’του φεγγαριού το φως,
όλα τα πρόσωπα μοιάζουν αλλιώς.
Κάτω από του φεγγαριού την λάμψη,
ξαναγεννήθηκε για μένα η αγάπη.
ΕΥΑ ΜΗΛΙΟΥ
ΠΟΙΉΤΡΙΑ-ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ

Μοίρασε το άρθρο!