Το χιούμορ του Αντώναρου – Του latsion

Το χιούμορ του Αντώναρου – Του latsion
Σήμερα οι Έλληνες σχολιάζουν στα κοινωνικά δίκτυα με πολύ παραπάνω «χιούμορ» την κυβέρνηση. Η συμπεριφορά όμως αυτή του κόσμου, δείχνει να μην την απασχολεί. Μπορεί και να έχει συνηθίσει. Μπορεί να θεωρεί ότι το αντιμετωπίζει μέσω των ελεγχόμενων Μέσω Μαζικής Ενημέρωσης. Μπορεί ακόμη να το θεωρεί πρόβλημα των άλλων και όχι δικό της. Θεωρεί ότι δεν την επηρεάζει και δεν την στεναχωρεί, ούτε κλονίζει την εμπιστοσύνη στον εαυτό της. Το μόνο βέβαιο είναι ότι μελέτησαν αυτό το φαινόμενο, το λεγόμενο κοροϊδευτικό χιούμορ (disparagement humor).
Οι άνθρωποι του πρωθυπουργού προσπάθησαν να κατανοήσουν τους τρόπους με τους οποίους λειτουργεί το κοροϊδευτικό χιούμορ, βλέποντας ότι οι οπαδοί τους το απολαμβάνουν, έναντι των υπουργών που το αντιπαθούν, αλλά κυρίως γιατί είναι τόσο δημοφιλές στον κόσμο.
Είναι γνωστό ότι το χιούμορ αυτό παρέχει κοινωνικά, ψυχολογικά και φυσιολογικά οφέλη στον λαό. Προκαλεί το συναίσθημα της ευθυμίας και συνήθως εκδηλώνεται συμπεριφορικά μέσω της έκφρασης του γέλιου. Το χιούμορ είναι παρόν σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης δραστηριότητας. Εξελικτικά έχει αναπτυχθεί ως ένας μηχανισμός που βοηθάει τον κόσμο να αντιμετωπίζει τις καθημερινές δυσκολίες με λιγότερο άγχος και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση.
Στην περίπτωση του σήμερα, το χιούμορ υποτιμά και προσβάλλει την κυβέρνηση. Δημιουργεί εντάσεις, διαχωρισμούς και διαμάχες μέσα στην κυβέρνηση. Λειτουργεί φοβικά, και καθιστά τους υπουργούς δεκτικούς σε ακραίες απόψεις και συμπεριφορές.
Ως “κοροϊδευτικό χιούμορ” ορίζουμε το χιούμορ που κοροϊδεύει, μειώνει, υποτιμά, υποβιβάζει και εξευτελίζει έναν υπουργό ή βουλευτή της κυβέρνησης. Το τελευταίο διάστημα χρησιμοποιείται ευρέως και από τα μέλη της ίδιας της Δεξιάς. Το θέμα είναι, από πού πηγάζει αυτού του είδος το χιούμορ, τί εξυπηρετεί και τί προϋποθέτει η ύπαρξή του.
Η θεωρία που επιχειρεί να εξηγήσει το κοροϊδευτικό χιούμορ και γενικά το χιούμορ είναι η «Θεωρία της Ανωτερότητας», που έχει τις ρίζες της στον Αριστοτέλη. Η θεωρία αυτή υποθέτει την ύπαρξη ενός “θύτη” που κοροϊδεύει τα “θύματα”, ενώ συνήθως τη χιουμοριστική σκηνή παρακολουθούν “θεατές”. Το χιούμορ προκύπτει από το ξαφνικό αίσθημα της ανωτερότητας που βιώνει ο ηθικός οπαδός της Δεξιάς, ο “θύτης” και κάποιοι από τους θεατές. Γιατί οι άνθρωποι που θέλουν να προκαλέσουν γέλιο, συγκρίνουν τους εαυτούς τους με άτομα που θεωρούν ανήθικα, συνεπώς και κατώτερά τους.
Η μελέτη των αρμοδίων του επιτελικού κράτους, έρχεται, ωστόσο, να συμπληρώσει την υπάρχουσα θεωρία, προτείνοντας ότι στην περίπτωση του disparagement humor, το γέλιο δεν προκύπτει μόνο ως αποτέλεσμα της αύξησης του συναισθήματος της ανωτερότητας, αλλά και λόγω της μείωσης του συναισθήματος της κατωτερότητας. Η Θεωρία της Ανωτερότητας αδυνατεί να εξηγήσει γιατί οι δεξιοί γελάνε με τους δικούς τους ανθρώπους που κατέχουν υψηλά αξιώματα και περίοπτες θέσεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις, συνήθως, είναι η απότομη μείωση της κατωτερότητας που λειτουργεί ευεργετικά και τους βοηθάει να βιώσουν το χιούμορ.
Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε όμως ποιοι απολαμβάνουν και ποιοι αντιπαθούν το κοροϊδευτικό χιούμορ, διακρίνοντας δυο βασικές κατηγορίες ανθρώπων με βάση τη στάση τους απέναντι στο γέλιο: τους καταγελαστικούς, που τους αρέσει να γελούν εις βάρος των άλλων και τους γελωτοφοβικούς της κυβέρνησης που φοβούνται το γέλιο που εκφράζεται εις βάρος τους.
Οι καταγελαστικοί (Κύρτσος, Αντώναρος κ.ά.) είναι άτομα που έχουν στο χώρο της Δεξιάς τον ρόλο του «εκφοβιστή», κάτι που εξακολουθούν να κάνουν και εκτός της Νέας Δημοκρατίας. Όταν τους κατηγορούν, δηλώνουν ότι έχουν δεχτεί και οι ίδιοι εκφοβισμό παλαιότερα και φαίνεται ότι χρησιμοποιούν το κοροϊδευτικό χιούμορ ως μηχανισμό για να ξεπεράσουν τα δικά τους τραύματα.
Οι γελωτοφοβικοί υπουργοί (Μενδώνη, Κεραμέως και λοιποί), φοβούνται –ορισμένες φορές σε παθολογικό βαθμό– να ντροπιαστούν μπροστά σε άλλους. Είναι άνθρωποι που δέχονται εκφοβισμό και θεωρούν το γέλιο των άλλων ένδειξη υποτίμησης και όχι θετικής διάθεσης.
Τελικά, πώς μπορεί η Κυβέρνηση να διαχειριστεί έναν δικό της άνθρωπο που επιλέγει αυτού του είδος το χιούμορ; Στην καθημερινότητά της, έρχεται συνέχεια αντιμέτωπη με αυτούς τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν το κοροϊδευτικό χιούμορ εις βάρος της.
Όλοι εμείς οι άλλοι πρέπει όμως να αναρωτηθούμε αν πρόκειται όντως για κοροϊδευτικό χιούμορ ή για υποχθόνιο πείραγμα που δηλώνει ότι μόλις αναλάβουν αυτοί μια θέση ευθύνης στη Νέα Δημοκρατία, αμέσως θα έρθουν κοντά με «φίλους», γνωστούς και συναδέλφους της εξουσίας που τώρα κοροιδεύουν.

Μοίρασε το άρθρο!