Πως «γεννήθηκε» ο κινηματογράφος;

Το ερώτημα σχετικά με το ποιος εφηύρε τον κινηματογράφο, έχει απασχολήσει πολλές γενιές όλα αυτά τα χρόνια. Ήταν πραγματικά οι Γάλλοι αδελφοί Ογκύστ και Λουί Λυμιέρ, οι οποίοι στις 13 Φεβρουαρίου 1895 κατοχύρωσαν με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας τον κινηματογράφο για την προβολή κινούμενων εικόνων; Ή μήπως πρέπει να πάρει τα εύσημα ο λαμπρός Αμερικανός εφευρέτης Τόμας Έντισον με το κινητοσκόπιο του; Και τι γίνεται με τα αδέρφια Μαξ και Εμίλ Σκλαντανόφσκι, που πρόβαλλαν ταινίες στο Βερολίνο με δικό τους κινηματογραφικό προβολέα την ίδια εποχή με τους Λυμιέρ;

Πιθανότατα θα μπορούσαν όλα να είχαν ξεκινήσει από τα βιβλία flip, τα οποία στα μέσα του 19ου αιώνα χρησιμοποίησαν διαδοχικές εικόνες για να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση της κίνησης όταν ο αναγνώστης γύριζε γρήγορα τις σελίδες.

 Τα επόμενα χρόνια συναντάμε πλήθος εφευρετών και τεχνικών που ασχολήθηκαν με την κινούμενη εικόνα, αλλά και εργαστηρίων στα οποία έγιναν δοκιμές και λάθη. Ένα πράγμα παραμένει βέβαιο: Την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα η φωτογραφία ξεκινούσε, και από αυτήν γεννήθηκε και ο κινηματογράφος.

Οι πραγματικοί εφευρέτες του κινηματογράφου

Οι αδελφοί Λυμιέρ κατέχουν εξέχουσα θέση στους περισσότερους για την ιστορία του κινηματογράφου. Συνήθως αναφέρονται ως εφευρέτες ταινιών, παρά την εκτεταμένη προπαρασκευαστική εργασία του Τόμας Έντισον και παρά τις προβολές ταινιών που συμβαίνουν σε άλλες πόλεις σχεδόν την ίδια χρονική περίοδο.

Στις 28 Δεκεμβρίου του 1895 πραγματοποιήθηκε στο Grand Cafe η πρώτη δημόσια προβολή, στο Παρίσι. Εκείνο το απόγευμα θεωρείται ευρέως η αρχή του κινηματογράφου, όπως αναφέρει η deutsche welle.

Οι Λυμιέρ μάλιστα χρέωναν είσοδο και οι λιγοστοί επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν δέκα ταινίες μικρού μήκους στη λεγόμενη μηχανή κινηματογράφου. Η συσκευή, η οποία ήταν και φωτογραφική μηχανή αλλά και προβολέας, είχε κατοχυρωθεί με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας λίγους μήνες νωρίτερα. Οι επισκέπτες κοίταζαν τις κινούμενες εικόνες μπροστά τους, έκπληκτοι. Ποτέ πιο πριν δεν είχαν δει κάτι τέτοιο.

Μύθος ή πραγματικότητα; Πανικός σε προβολή

Ο θρύλος λέει ότι το επόμενο έτος, το κοινό πανικοβλήθηκε κατά την προβολή του «Arrival of a Train at La Ciotat», μιας μικρού μήκους ταινίας των Λυμιέρ. Η ταινία δείχνει ένα τρένο που εισέρχεται στο σταθμό της La Ciotat, το οποίο γίνεται όλο και μεγαλύτερο και φαίνεται να «κατευθύνεται» προς τους θεατές. Είναι φυσικά η προοπτική της κάμερας που το κάνει να φαίνεται έτσι.

 Η ιστορία λέει ότι πολλοί από το κοινό, πιστεύοντας ότι το τρένο εισέρχεται στην καφετέρια, πήδηξαν από τα καθίσματα και έφυγαν σε κατάσταση πανικού. Είτε πρόκειται για πραγματικό γεγονός είτε για μύθο, είναι μια όμορφη ιστορία για τους ανθρώπους που βιώνουν μια σημαντική καινοτομία για πρώτη φορά.

Το αβέβαιο μέλλον της ταινίας

Σήμερα, όπως θυμόμαστε τους αδελφούς Λυμιέρ και την πρωτοποριακή τους εφεύρεση, το μέλλον των ταινιών, προκαλεί πολλή συζήτηση και αβεβαιότητα. Σε ποια κατεύθυνση θα κινηθεί ο κινηματογράφος; Θα καταφέρει να επιβιώσει; Και τι θα συμβεί με την «τυποποιημένη» μορφή ταινίας μεγάλου μήκους που προβάλλεται σε πλατφόρμες όπως το  Netflix;

Μόνο ο χρόνος θα δείξει και αυτό οδηγεί πίσω στην αρχή της ιστορίας του κινηματογράφου. Ήταν πάντα ένα συντριπτικό μέσο, ​​κάτι θεαματικό και απίστευτο που άφησε τους ανθρώπους άφωνους.

Η κινηματογραφική βιομηχανία

«Ο κινηματογράφος δεν οφείλει ουσιαστικά τίποτα στο επιστημονικό πνεύμα», είχε γράψει ο επιφανής γάλλος κριτικός του κινηματογράφου Andre Bazin στο θρυλικό του βιβλίο «Τι είναι ο κινηματογράφος;» του 1967. Οι πατέρες της ταινίας δεν είναι λόγιοι, αλλά μάλλον «μανιακοί άντρες που οδηγήθηκαν από την επιθυμία να γίνουν έξυπνοι βιομηχάνοι».

Οι άνθρωποι ακόμα διψούν για θεάματα, εκπλήξεις και μικρά «θαύματα», που σημαίνει ότι η κινηματογραφική βιομηχανία θα συνεχίσει να ευδοκιμεί.

Το Χόλιγουντ εξακολουθεί να ικανοποιεί τις ανθρώπινες απαιτήσεις, κι ενώ οι επιτυχίες του μπορεί να μην αποτελούν υψηλή τέχνη και να μην προσελκύσουν τους σινεφίλ, η βιομηχανία λειτουργεί καλά κι έχει ικανοποιητικά κέρδη. Μπορείτε, φυσικά, να παρακολουθήσετε όλες σχεδόν τις ταινίες αργότερα στο λάπτοπ ή το κιντό σας, αν θέλετε. Άλλωστε στη σημερινή κινηματογραφική βιομηχανία, οτιδήποτε είναι δυνατό.

Μοίρασε το άρθρο!