«ΠΡΩΙΝΗ ΟΠΤΑΣΙΑ»–«ΦΙΛΕ ΜΟΥ»: ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΥΑΣ ΜΗΛΙΟΥ

Πρωινή οπτασία

Ο ήλιος αλλάζει το χρώμα των ματιών σου.
Μακρυνή οπτασία στις οριζοντογραμμές της φαντασίας,φανερώνεσαι νωρίς τα πρωινά,
τα φωτεινά και ρυθμικά,σαν την καρδιά που
πάει να σπάσει από τ’αθώα και τ’αμαρτωλά
τα μυστικά.
Ζεις στην αιωνιότητα,στον άπειρο χρόνο
αποκαλύπτεσαι.
Πετάς ψηλά στις άκρες του κόσμου,
στους αιώνες τους αδιαπέραστους.
Διασχίζεις άχρονα,τις λεωφόρους
της αθανασίας γιατί είσαι η αλήθεια
η αδιαπραγμάτευτη.
Ξεκουράζεσαι στους δικούς σου χτύπους,
της δικής σου διάπλατης ψυχής.
Γίνεσαι γη κι ουρανός μαζί.
Βγάζεις ρίζες βαθιές,κλαδιά αποκτάς και
φυλλωσιές, σαν το δεντρί που απλώνεται
κι όλο τον κόσμο μπορείς και κατακτάς.
Είσαι η οπτασία της πρωινής της ομορφιάς.

Εύα Μήλιου
Ποιήτρια-συγγραφέας

 

Φίλε μου

Στους φαρδείς δρόμους της συνήθειας σε συνάντησα απόψε φίλε.
Στους μακρινούς δρόμους της συνεργασίας,
θα σου δώσω ακόμη μια ευκαιρία να με γνωρίσεις καλύτερα.
Θα λουσθούμε αντάμα με το φως της αλήθειας
στις γαλάζιες παραλίες της πατρίδας μας.
Και θα καλησπερίσουμε με αγάπη όλους τους φίλους που θα μας προσπεράσουν.
Θα σιγοψιθυρίσουμε τραγούδια αγαπημένα δίπλα στο κύμα που θα σπάει στα γυμνά μας πόδια.
Και γω έχω έναν καλό φίλο θα σκεφτώ με τρυφερότητα.
Και συ έχεις μια καλή φίλη θα καταλήξω με βεβαιότητα.
Στους πλατείς δρόμους της κατανόησης σε συνάντησα κι απόψε φίλε μου.

Εύα Μήλιου
Ποιήτρια-συγγραφέας

Μοίρασε το άρθρο!