”Περίεργη” επίθεση στον Κ.Μητσοτάκη από τον Γ. Πρετεντέρη και από τον όμιλο Μαρινάκη

Ανώμαλη φαίνεται ότι είναι η “προσγείωση” που επιχειρεί σε κεντρικό, ομότιτλο άρθρο του στα “Νέα” ο – κατά τα άλλα – υποστηρικτής της κυβέρνησης, Γιάννης Πρετεντέρης.

Αφού πρώτα μας είχε «ενημερώσει» πως δεν θα πρέπει ως πολίτες να περιμένουμε κάτι άλλο από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, καθώς ο βασικός στόχος ήταν να πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ από την κυβέρνηση και αυτό επετεύχθη, σε ένα νέο ιδιαίτερα επικριτικό κείμενό του καυτηριάζει τις πρόσφατες αποτυχημένες κινήσεις της κυβέρνησης στα εθνικά θέματα, μιλώντας για ανώμαλη προσγείωση.

 Κυρίως σημειώνει ότι η πραγματικότητα σήμερα στην εξωτερική πολιτική δεν έχει καμία σχέση με αυτό που εκτιμούσε ο Πρωθυπουργός πριν αναλάβει την εξουσία, ή με αυτό που ίσχυε όταν εξελέγη.  Δεν αφήνει ασχολίαστη τηνόψιμη επίθεση της ΝΔ στη Μέρκελ, τις ριψοκίνδυνες επαφές με τον Χαφτάρ και το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι πλέον «προβλέψιμη», κατά δήλωση του ίδιου του πρωθυπουργού, και άρα ακίνδυνη για τους συνομιλητές της.

Κυρίως όμως στέλνει και δύο σαφή μηνύματα. Καταρχάς επικρίνει σκληρά την επιλογή Μαργαρίτη Σχοινά στην Κομισιόν, υποστηρίζοντας ότι ένα άλλο πρόσωπο θα προωθούσε τώρα τα ελληνικά συμφέροντα στην ΕΕ, κάτι που θα μπορούσε να θεωρηθεί πως απηχεί τις θέσεις του «χολωμένου» Σαμαρά, αν κάνεις υπολογίσει και τις σφοδρές επιθέσεις για θέματα εξωτερικής πολιτικής, που εξαπολύει το ”Σαμαρικό”antinews διαρκώς, ειδικά για το θέμα της Χάγης, που έχει θίξει και ο ίδιος ο Πρετεντέρης.

 To δεύτερο μήνυμα, ίσως πιο ανοιχτό σε ερμηνείες είναι πως αυτή τη στιγμή η «σύνθεση» της ελληνικής διπλωματίας δεν διαθέτει το κύρος και την εμπειρία που χρειάζεται για να κινήθεί σε ένα τόσο ρευστό περιβάλλον, κάτι μπορεί να εκληφθεί και ως προτροπή για να αξιοποιηθούν άλλα πρόσωπα σε κρίσιμου ρόλους.

Όταν οι πλέον θερμοί υποστηρικτές του Κυριάκου Μητσοτάκη όπως ο Γιάννης Πρετεντέρης και συνολικά ο όμιλος Μαρινάκη, του εξαπολύουν βολές με επίκεντρο την εξωτερική πολιτική, τότε μπορεί κανείς να αντιληφθεί σε πόσο οικτρό επίπεδο έχει φτάσει ο χειρισμός των κρίσιμων εθνικών θεμάτων. Όταν μάλιστα αυτοί επικρίνουν την κυβέρνηση πως θεωρεί την εξωτερική πολιτική “κλάδο του προσκοπισμού”, τότε δυστυχώς δεν πρόκειται μόνο για μια δικαίωση της κριτικής της αντιπολίτευσης αλλά κυρίως ενισχύεται ο κίνδυνος για τις σοβαρές επιπτώσεις που μπορούν να έχουν για τη χώρα οι ερασιτεχνικοί χειρισμοί της κυβέρνησης.

 

Μοίρασε το άρθρο!