ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ “ΒΙΟΙ ΑΓΡΙΩΝ ΚΑΙ ΑΔΕΣΠΟΤΩΝ ΑΓΙΩΝ” ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΚΑΝΕΛΛΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΗ ΒΟΡΕΟΠΟΥΛΟ

ΔΕΙΤΕ ΕΔΩ ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΒΙΟΙ ΑΓΡΙΩΝ ΚΑΝΕΛΛΑΚΗ

ΠΑΡΗΣ ΒΟΡΕΟΠΟΥΛΟΣ

Παρουσίαση του βιβλίου

«Βίοι Αγρίων

και αδέσποτων αγίων»

Μυθιστόρημα

Της Μαρίας Κανελλάκη

Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Περικλή Μπαλάφα, Πρόεδρο του Συλλόγου Ζωγράφων Θεσσαλονίκης και Β.Ε. ζωγράφο-καλλιτέχνη, ποιητή και συγγραφέα για την πρόταση και την εμπιστοσύνη του να παρουσιάσω το βιβλίο-μυθιστόρημα «Βίοι αγρίων και αδέσποτων αγίων» της Μαρίας Κανελλάκη. Είναι τιμή και χαρά για μένα να συμμετέχω σ’ αυτήν την εκδήλωση.

Ο τίτλος του βιβλίου και η φιλοτέχνηση τού εξώφυλλου δηλώνουν άμεσα το στόχο της δημιουργού. Πρόκειται για μια καλαίσθητη έκδοση, τόσο στην εμφάνιση όσο και στο περιεχόμενο, του εκδοτικού οίκου «24 γράμματα», με 367 σελίδες, που κυκλοφόρησε το 2018. Είναι ένα υπέροχο πεζογράφημα που περιλαμβάνει τριάντα διαφορετικά αφηγήματα, με τίτλο και ημερομηνία όπου καθορίζεται, με βάση το ορθόδοξο συναξάρι, η εορτή του αγίου, σε χρονολογική εξέλιξη διάρκειας ενός έτους.

Μπορεί να καταλάβει κανείς τον τίτλο του έργου μέσα από την κατανόηση του περιεχομένου. «Βίοι Αγρίων» προφανώς η ζωή των αγρίων-κακών ανθρώπων και «αδέσποτων αγίων» ολοφάνερα των καλών ανθρώπων.

Η Μαρία Κανελλάκη γεννήθηκε στην Αθήνα, η καταγωγή της όμως είναι από την ηρωική Μεγαλόνησο. Όπως η ίδια γράφει στο βιογραφικό της, μεγάλωσε με αγάπη, Κρητική διατροφή και ανατροφή, με αναγνώσεις βιβλίων του Καζαντζάκη, με μουσικά ακούσματα Ξυλούρη, Φουσταλιέρη και Μουντάκη. Σπούδασε Δημόσιες Σχέσεις και Επικοινωνία, εργάστηκε τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια στο χώρο της πληροφορικής. Της αρέσει να παρατηρεί τους ανθρώπους και να συλλέγει μανιωδώς στιγμές με ανθρώπινη ακτινοβολία. Ήδη, το πρώτο της βιβλίο, με τίτλο «Ιστορίες της Διπλανής Κρίσης», κυκλοφόρησε το 2017, από τις εκδόσεις «24γράμματα». Συμμετείχε ακόμα στη συλλογική έκδοση «ΛΑΘΡΟΨΥΧΟΙ-Μικρές Ιστορίες για τους Πρόσφυγες και τα Όνειρά τους», από τις εκδόσεις «24γράμματα». Επίσης φιλοξενήθηκε κατά καιρούς σε διάφορους ηλεκτρονικούς χώρους.

Απ’ όλα τα παραπάνω που αναφέρθηκαν, φαίνεται πως είναι επηρεασμένη και έγραψε το βιβλίο της για το οποίο μιλάμε σήμερα. Σε όλο το έργο υπάρχει έντονο το θρησκευτικό συναίσθημα, καθώς επίσης διακρίνονται οι κοινωνικές ευαισθησίες της δημιουργού και όπου οι ψυχολογικές καταστάσεις των ανθρώπων είναι πάντα στο κέντρο του ενδιαφέροντος κατά τη διάρκεια της εξέλιξης της πλοκής του έργου. Ακόμα, γίνεται η καταγραφή της σύγχρονης κοινωνίας με τις παρενέργειες από την οικονομική κρίση. Περιγράφονται οικογένειες με πολλά προβλήματα που προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα με δυσκολία, παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο με μαθησιακές δυσκολίες και προβληματικές συμπεριφορές.

Η πρώτη ιστορία δίνει το χαρακτηριστικό θέμα του βιβλίου. Παρουσιάζονται οι δύο πρωταγωνιστές του έργου, μία κοπέλα, η Μπέτυ και ένας άνδρας, ο Νέστορας, οι οποίοι πηγαίνοντας στον Άγιο Ιωάννη το Ρώσο για να εκπληρώσουν το τάμα τους, θα γνωριστούν και θα ζήσουν, σε μια χρονιά, τόσα όσα είχαν αφήσει στο παρελθόν για τους εαυτούς τους, κυρίως το συναίσθημα της αγάπης. Από την πρώτη μέρα της γνωριμίας τους, συμπαθεί ο ένας τον άλλον και αρχίζει ένας έρωτας που τον ήθελε ο κάθε ένας απ’ αυτούς. Ξεκίνησαν με μεγάλο ενδιαφέρον να φτιάξουν τη ζωή τους, αλλά παρουσιάστηκαν πολλά προβλήματα τα οποία προσπάθησαν να τα ξεπεράσουν.

Γίνεται επίσης αναφορά σε μια μονογονεϊκή οικογένεια, μέσα στην οποία υπάρχει ένας δεκαπεντάχρονος μαθητής, με δυσκολίες στο σχολείο, όπου ο διευθυντής του γυμνασίου του δημιουργεί δυσάρεστες ψυχολογικές καταστάσεις. Γίνεται εκτενής αναφορά στα προβλήματα της εκπαίδευσης, σε μια συγκεκριμένη σχολική μονάδα, όπου παρουσιάζονται οι σχέσεις καθηγητών, μαθητών και γονέων και που δεν είναι οι καλύτερες καθώς επίσης και το ρόλο που παίζει ο διευθυντής στην εκπαιδευτική διαδικασία. Η εντύπωση που δίνεται δεν είναι η καλύτερη για το συγκεκριμένο σχολείο στο οποίο αναφέρεται η συγγραφέας. Γίνεται η αποκάλυψη για μία επαίσχυντη και παράνομη πράξη του διευθυντή, στη συνέχεια έρχεται η δικαίωση από την αίσια έκβαση της υπόθεσης για την καταδίκη αυτού που παρανόμησε και τέλος το αίσθημα της χαράς για την απόδοση της δικαιοσύνης. Κύριο και βασικό στοιχείο είναι η αποφασιστικότητα για την φανέρωση της αλήθειας και η αντίσταση στην αδικία. Πρέπει να υπάρχει θάρρος και τόλμη για την αποκάλυψη της παρανομίας, της ατιμίας και της βλάβης που προξενούν κάποιοι ποταποί άνθρωποι σε βάρος άλλων αθώων.

Η υπόθεση διαδραματίζεται στη σύγχρονη εποχή με τις παρενέργειες από τα πολιτικά και οικονομικά προβλήματα. Γίνεται περιγραφή των προβλημάτων που προκύπτουν στο χώρο της εργασίας των προσώπων του έργου αλλά και της προσωπικής τους ζωής μέσα στις δύσκολες οικονομικές και οικογενειακές συνθήκες.

Διαπιστώνει κανείς μία εξαιρετική αρχιτεκτονική στο χτίσιμο της δημιουργικής διαδρομής, όσον αφορά την καταγραφή των γεγονότων. Η τέχνη στην ανάπτυξη του μυθιστορήματος είναι μοναδική, με άψογη περιγραφική ικανότητα. Παρουσιάζει τα γεγονότα με στοιχεία, με αλήθειες, κάνοντας πάντα αναφορές με ακρίβεια, τελειότητα και σαφήνεια, με ύφος δυνατό και αληθινό, με ποιότητα γραφής, χρησιμοποιώντας λεπτομέρειες στην περιγραφή της αφήγησης που είναι απαραίτητες για την κατανόηση του κειμένου. Η δημιουργός πετυχαίνει διπλά το στόχο της, την χαρακτηρίζει η έμπνευση με πλούσιες ιδέες και η τέχνη της χρήσης της γλώσσας με ευχέρεια και δεξιοτεχνία. Η συγγραφέας αποδίδει αριστοτεχνικά την υπέροχη αφήγηση με λόγο που κυλά ευχάριστα για τον αναγνώστη, που δένεται με μία θαυμάσια έκφραση, με έναν υπέροχο πλουραλισμό, με ένα εξαιρετικά πλούσιο λεξιλόγιο και που υπάρχει βέβαια πάντα έντονο ενδιαφέρον για την εξέλιξη των συμβάντων. Παρατηρείται ένας υπέροχος χειρισμός της γλώσσας που είναι απλή, κατανοητή, εκφραστική, ενίοτε με κριτικούς ιδιωματισμούς, αποδίδοντας τα νοήματα με ρεαλισμό.

Στην αφήγηση που γίνεται στο πεζό λόγο, παρεμβάλλονται ενδιάμεσα και διάλογοι που είναι ενδεικτικοί της θεατρικής-δραματικής έκφρασης. Ένας τρόπος παράλληλης απόδοσης πεζογραφίας και θεάτρου αλλά δοσμένα με ποιητική διάθεση. Το μυθιστόρημα αυτό θα μπορούσε να γίνει ένα πολύ καλό θεατρικό έργο και να παιχτεί σε θεατρική σκηνή.

Η συγγραφέας, με καταγωγή από τη λεβεντογέννα Κρήτη, με καταβολές δημοκρατικές και προοδευτικές, είναι σαφώς τοποθετημένη στο πλαίσιο της κοινωνίας που μάχεται για τις ανθρώπινες αξίες, όπως δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, ισότητα, αδελφότητα, ελευθερία και δημοκρατία.

Διαφαίνεται ότι η δημιουργός διαπνέεται από έντονα και φορτισμένα συναισθήματα που δείχνουν την αγάπη της για τον συνάνθρωπο.

Αναφερόμενη στην αγάπη, γράφει ότι είναι Θείο δώρο και πρέπει να κυριαρχεί στις σχέσεις ανάμεσα στους ανθρώπους, στην κοινωνία καθώς επίσης και μέσα στο σχολείο. Η αγάπη των καθηγητών προς τους μαθητές είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία των στόχων τους.

Το σχολείο στο οποίο αναφέρεται η συγγραφέας, έχει σαφώς πολλά προβλήματα, αλλά πιστεύω ότι είναι μία από τις λίγες περιπτώσεις. Τα περισσότερα σχολεία δεν παρουσιάζουν σοβαρά περιστατικά ανομίας εκ μέρους των εκπαιδευτικών.

Μέσα από το έργο αυτό γεννιέται η ελπίδα για τη ζωή, η ανθρώπινη προσπάθεια για δημιουργία με όλες τις αξίες, η ίδια η τέχνη της γραφής που είναι το όνειρο, το βάλσαμο και το οξυγόνο για την ανθρώπινη ύπαρξη. Η συγγραφέας ενδιαφέρεται για την απόκτηση συνείδησης της καθημερινότητας. Αυτά που περιγράφει, με τις ιδέες της για την κοινωνία παίζουν σημαντικό ρόλο και σημαδεύουν τη διαδρομή της στη λογοτεχνία. Παίρνει τις πηγές έμπνευσης μέσα από την ίδια τη ζωή, το κοινωνικό περίγυρο και δίνει πολλαπλά και ουσιαστικά μηνύματα κοινωνικά, όπως ισότητας, δικαιοσύνης, ανθρωπιάς, τιμιότητας, αλληλεγγύης, κοινωνικής προσφοράς, εθελοντισμού, ωριμότητας και επαγγελματισμού.

Η ίδια γράφει: «Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι, ανεξάρτητα από χρώμα, πατρίδα, θρησκεία. Ανεξάρτητα αν έχουν κινητικά προβλήματα, αν είναι τυφλοί ή αν έχουν κάποιες ιδιαιτερότητες. Ο καθένας τους κρύβει κι ένα μοναδικό ταλέντο και χρειάζεται την προσοχή και την αγάπη μας».

Το να δίνει κάποιος κάτι στο συνάνθρωπό του, με την πράξη αυτή, διδάσκει την αξία της προσφοράς. Ο κάθε συγγραφέας δίνοντας τα γραπτά του κείμενα στους συνανθρώπους του, ως ένας μαχόμενος λόγιος άνθρωπος μέσα στο λαό, ως ένα ζωτικό κύτταρο της κοινωνίας, προσφέρει τη γνώση του που είναι απαραίτητη και σημαντική για την πνευματική βελτίωση του κοινωνικού συνόλου.

*Καθότι προέρχομαι από το χώρο της εκπαίδευσης, για 40 χρόνια καθηγητής και διευθυντής σε σχολεία Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, θα ήθελα με την εμπειρία που έχω, να προσθέσω και να συμβάλλω με κάποιες προσωπικές θέσεις για ένα σωστό σχολείο.

Παιδεία – Μάθηση – Σχολικό Περιβάλλον – Πολιτισμός

Καθηγητές – Μαθητές – Γονείς – Σχολείο

«Παιδεία είναι η δύναμη που καλλιεργεί την ψυχή»

Πλάτων

«Στους γονείς μας οφείλουμε το ζην

Στους δασκάλους μας το ευ ζην»

Μέγας Αλέξανδρος

Για το δάσκαλό του τον Αριστοτέλη

«Οι γονείς στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο για να πάρουν τις γνώσεις που χρειάζονται για να χτίσουν στο μέλλον τη ζωή τους, αλλά και να καλλιεργηθούν.

Στο σχολείο είναι απαραίτητο να υπάρχει υποδομή στο περιβάλλον του κτιρίου. Η υποδομή πρέπει να δίνει την αίσθηση της φιλικής και ευχάριστης παραμονής στο χώρο του διδακτηρίου. Οι καθηγητές είναι επιστήμονες, αλλά ταυτόχρονα είναι και παιδαγωγοί, κατάλληλα επιμορφωμένοι, να μεταδίδουν τις γνώσεις, στα διάφορα μαθήματα, ο καθένας στην ειδικότητά του και να μάθουν τις ανθρώπινες αξίες στα παιδιά, δείχνοντας πάντα ανοχή και επιείκεια. Παράλληλα με τη γνώση είναι αναγκαίο να δίνεται σημασία και στον πολιτισμό με την οργάνωση πολιτιστικών εκδηλώσεων μέσα στο σχολείο. Όλα τα παραπάνω πρέπει να γίνονται σε ένα σχολικό περιβάλλον όπου υπάρχει αγάπη, δημοκρατία και ελευθερία. Καθηγητές και μαθητές οφείλουν να έχουν μεταξύ τους διάλογο, συνεννόηση, συνεργασία και αλληλοσεβασμό.

Οι γονείς πρέπει να βοηθούν τα παιδιά στην προετοιμασία τους για τα μαθήματα, να τα ενθαρρύνουν, να τα επιβραβεύουν και να συνεργάζονται με τους εκπαιδευτικούς. Γνώση και ήθος δίνουν συνολικά μία προσωπικότητα που έχει γερές βάσεις για την εξέλιξη στη ζωή. Το παράδειγμα από τους γονείς και τους δασκάλους στους μαθητές είναι καταλυτικό.

Τα παιδιά πρέπει να έχουν την αυτοεκτίμηση, όπως επίσης και την εκτίμηση των συμμαθητών τους, με τους οποίους χρειάζεται να υπάρχουν καλές διαπροσωπικές σχέσεις.

Το σχολείο είναι ένα σημαντικό ζωτικό κύτταρο της κοινωνίας και όλοι όσοι στελεχώνουν την εκπαιδευτική κοινότητα πρέπει να συμβάλλουν με τον τρόπο τους, για ένα σχολείο που θα είναι ελκυστικό και ποιοτικό, με την προοπτική στο μέλλον να δημιουργηθούν πολίτες μορφωμένοι, πολιτισμένοι, με ποιότητα στη ζωή και ευτυχισμένοι, γιατί ο τελικός σκοπός του κάθε ανθρώπου είναι η ευτυχία στη ζωή».

Η λευκή σελίδα είναι μία πρόκληση!

Υπάρχουν δύο τοποθετήσεις:

είτε να την αφήσουμε λευκή,

είτε να γράψουμε ένα κείμενο,

πεζό,

θεατρικό,

ποιητικό.

Η Μαρία Κανελλάκη

τα κάνει όλα αυτά παράλληλα, πετυχαίνοντας ταυτόχρονα

να μεταφέρει πολλαπλά και ουσιαστικά μηνύματα.

Αγαπητή Μαρία Κανελλάκη, θερμά συγχαρητήρια για τη συγγραφή αυτού του βιβλίου. Είσαι μία εξαιρετική πεζογράφος, συνέχισε να γράφεις και να δίνεις στους αναγνώστες να διαβάζουν τις αξιόλογες πνευματικές σου δημιουργίες.

Αγαπητοί μας φίλοι

Σας ευχαριστούμε όλους θερμά για την παρουσία σας

και για την συν-δημιουργία που ζήσαμε αυτό το βράδυ

παρουσιάζοντας το βιβλίο, της Μαρίας Κανελλάκη

και μας ακούσατε.

Να θυμόμαστε πάντα να αγαπάμε αυτό που κάνουμε

και αυτό που είμαστε.

Να διαλέγουμε ποια συναισθήματα καλλιεργούμε,

με τι σκέψεις ταυτιζόμαστε.

Η ζωή είναι γιορτή, ας την χαιρόμαστε.

Πάρης Βορεόπουλος

Καθηγητής – Συγγραφέας

Θεσσαλονίκη 11 Απριλίου 2019

Μοίρασε το άρθρο!