«Ο χαμένος παράδεισος»–«Ο χειμώνας θα ‘ρθει»: ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΥΑΣ ΜΗΛΙΟΥ

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, δέντρο, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση

Ο χαμένος Παράδεισος

Ακατανίκητη η γοητεία
του απαγορευμένου καρπού.
Το φύλλο συκής άλλοθι ντροπής.
Άλλοθι υποτιθέμενης αρετής.
Ο παράδεισος ξεχασμένο όνειρο.
Το αμάρτημα προδιαγεγραμμένο.
Τα αμαρτήματα καλοσχεδιασμένα.
Δεν χωράει η Εδέμ άλλες αμαρτίες πορφυρές.
Η πτώση και η έξοδος
μας γέμισαν τύψεις πολλές
και αγωνίες για τις αυριανές μας επιλογές.
Μας αποπέμψανε από τον Παράδεισο,
γιατί δεν είμαστε αρκούντως εγκρατείς.
Φλόγες,καρποί,νερό πηγής,
όλα από τα σπλάχνα βγαίνουν της γης.
Γι αυτό παράκληση να μην ντραπείς
που κρύβεις ακόμη συναισθήματα,
στο βάθος της ψυχής.
Εκεί γεννιέται κι εκεί πεθαίνει
κάθε απεγνωσμένη κραυγή ζωής.
****
Γίνεται πόλεμος κοντά μας
κι εμείς αναπαύουμε,μόνο την χαρά μας.
Πρέπει η κραυγή μας επιτέλους ν’ακουστεί,
γιατί πεθαίνουν δίπλα τα “ΠΑΙΔΙΆ” μας.

Εύα Μήλιου 

Ποιήτρια-συγγραφέας

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο

Ο χειμώνας θα ‘ρθει.

Η κραυγή της σχίζει την νύχτα,
φθάνει στ’αστέρια και τα σβήνει.
Ατελείωτος ο θρήνος της
και χαλασμός ψυχής.
Θνητή που η μοίρα,της δείχνει
το πιο σκληρό της πρόσωπο.
Τα αμαρτήματά της,δεν βρίσκουν
θεραπεία στην τάλαινα ζωή της.
Συσσωρευμένη η θλίψη της
ταιριάζει με την φύση γύρω της.
Ο λυτρωμός της,ντυμένος σιωπή.
Αλήθεια τόσος πόνος πως να κρατηθεί.
Στο χάος του μυαλού της,
το φλεγόμενο πεπρωμένο της,
παίζει μαζί της άσχημα παιχνίδια.
Μάταια ψάχνει για καλά όνειρα,
μες στους κρυφούς αναστεναγμούς της.
Ανηλέητα μετρά τις στιγμές,τις ώρες,τις μέρες,
που χάνονται χωρίς ουσία.
Χωρίς αγκαλιά.
Χωρίς αγάπη.
Δίχως άνοιξη μες στην καρδιά.
Ο χειμώνας που θα’ρθει
θα την βρει γυμνή,χωρίς καμιά θαλπωρή.
Στα έγκατα της απεγνωσμένης της ψυχής,
χωρίς φανό,καμιά ελπίς.
Και ο χειμώνας δυστυχώς δεν αργεί,
όπου να’ναι θα φανεί…….

Εύα Μήλιου 

Ποιήτρια-συγγραφέας

 

Μοίρασε το άρθρο!