Νερό στη Σελήνη: Μια ιστορική ανακάλυψη με πολλές προεκτάσεις

Σε πρόσφατη ανακοίνωση η Αμερικανική Υπηρεσία διαστήματος (ΝΑΣΑ) δήλωσε ότι ανίχνευσαν για πρώτη φορά πέρα πάσης αμφιβολίας την ύπαρξη νερού στην ορατή προς την Γη πλευρά της Σελήνης.
 
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις υπάρχει νερό, σε μια έκταση άνω των 40.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων , μια έκταση 20% μεγαλύτερη από ότι έως τώρα υπολογιζόταν. Αυτή η ανακάλυψη έχει θετικές επιπτώσεις στην προσπάθεια του ανθρώπου για την επιστροφή αστροναυτών στην Σελήνη το 2024 στα πλαίσια του Προγράμματος “Άρτεμις”.

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΑΓΑΚΗΣ
 
Η SOPHIA και το νερό
  
Τα δεδομένα που οδήγησαν τους επιστήμονες σε αυτή την αποκάλυψη συλλέχθηκαν με την χρήση του Στρατοσφαιρικόυ Παρατηρητηρίου Υπέρυθρης Αστρονομίας (SOFIA στα αγγλικά) ενός τηλεσκοπίου που βρίσκεται τοποθετημένο σε ένα τροποποιημένο Boeing 747 που πετάει ψηλά στην ατμόσφαιρα.
 
 Παρατηρώντας τον νότιο πόλο της Σελήνης ανίχνευσαν την  χημική «υπογραφή του νερού» . Οι περιοχές που εξετάστηκαν είναι σκιερές  και γεμάτες κρατήρες, ενώ είναι αρκετά  κρύες ώστε το νερό να μένει αποθηκευμένο σε μορφή πάγου και να μην εξατμίζεται στο διάστημα.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι το νερό έφτασε στην Σελήνη είτε από μετεωρίτες πάγου που έπεσαν στην επιφάνεια, είτε από την επίδραση του Υδρογόνου που εμπεριέχεται στον Ηλιακό άνεμο με το Οξυγόνο που βρίσκεται στην επιφάνεια της. Αυτό που προβληματίζει τους επιστήμονες είναι η πιθανή μετακίνηση από τις φωτεινές περιοχές προς τις σκοτεινές και ο τρόπος που γίνεται αυτή
 
«Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας μέχρι να βρούμε την αλληλεπίδραση αυτή» δήλωσε η Τζέσικα Σανσαιν πλανητική επιστήμονας στο πανεπιστήμιο του Μέριλαντ. «Η νέα έρευνα αναδεικνύει μια πιο περίπλοκη διαδικασία από ότι πιστεύαμε έως τώρα» προσθέτει. «Μπορεί να είναι μια αργή επανάσταση» δηλώνει ο Paul Hayne πλανητικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο «άλλα είναι μια επανάσταση».
 
Και μπορεί το νερό να είναι σε μια απειροελάχιστη ποσότητα στην επιφάνεια της Σελήνης, αυτό δεν παύει να χαροποιεί όσους σχεδιάζουν την επιστροφή του ανθρώπου στον φυσικό Δορυφόρο της Γης.
 
Απόλλων, Άρτεμις και το νερό
 
Η ύπαρξη νερού και η πιθανότητα άντλησής του δίνει «φτερά» στους θιασώτες της επανδρωμένης εξερεύνησης του διαστήματος. Το νερό μέσω της ηλεκτρόλυσης μπορεί να διαχωριστεί σε Υδρογόνο (καύσιμο για τους πυραύλους) και οξυγόνο το οποίο είναι απαραίτητο για την ανθρώπινη επιβίωση. Με δεδομένο ότι ένα μεγάλο ποσοστό του βάρους ενός πυραύλου αποτελούν τα καύσιμά του (γύρω το 90 τις 100) η δυνατότητα ανεφοδιασμού στο έδαφος της Σελήνης ενός διαστημοπλοίου του επιτρέπει να είναι αρκετά ελαφρύτερο και άρα οικονομικότερο και ευκολότερο να εκτοξευτεί.
 
Ταυτόχρονα η περιοχή του Νότιου Πόλου λούζεται σχεδόν συνεχώς με ηλιακό φως πράγμα που επιτρέπει την χρήση φωτοβολταϊκών στοιχείων για την παραγωγή ενέργειας χωρίς την χρήση νέων η επικινδύνων τεχνολογιών όπως η πυρηνική ενέργεια. Μια βάση σε αυτή την περιοχή θα είχε άρα και πρόσβαση στον ζωοδότη ήλιο αλλά και στον σκοτεινό κρατήρα και τον υδάτινο θησαυρό που προστατεύει.
 
Και αν αυτό ακούγεται σε κάποιους ως «σενάριο επιστημονικής φαντασίας» θυμίζουμε ότι η NASA έχει δηλωμένο στόχο το 2024 για την επιστροφή του ανθρώπου στην Σελήνη μέσω του προγράμματος «Αρτεμις» . Δεν πρόκειται για μια επανάληψη του κατορθώματος του «Απολλων 11» πέντε δεκαετίες αργότερα. Μια μελέτη των σχεδίων αποκαλύπτει ότι υπάρχουν προτάσεις για βάσεις στην Σελήνη και στο πιο μακρινό μέλλον την μόνιμη παρουσία ανθρώπων στην επιφάνεια της.
 
Η εύκολη τροφοδοσία τους με νερό, μαζί με την κοντινή σχετικά απόσταση με την Γη σε σύγκριση με ένα ταξίδι στον πλανήτη Άρη,  θα έλυνε πολλά από τα προβλήματα που έχουν τέτοια σχέδια.  
 
Όλα αυτά φαίνεται πως προσέλκυσαν και την σκέψη των επιχειρηματιών που ασχολούνται με το διάστημα και την εκμετάλλευσή του.
 
«Ιδιωτικοποιώντας» την Σελήνη
 
Το βλέμμα τους προς την Σελήνη, μετά τις επιτυχίες τους στην Γη αλλα και σε τροχεία γύρω από αυτήν, φαίνεται να στρέφουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες που ασχολούνται με το διάστημα.
 
Η ΝΑΣΑ πρόσφατα ανακοίνωσε ότι έδωσε συμβόλαια για μελέτες σχετικά με επανδρωμένες σεληνακάτους σε 3 ιδιωτικές εταιρίες που θα την στηρίξουν στα πλαίσια του προγράμματος Άρτεμις. Είναι οι εταιρείες Space X, Blue Origin και Dynetix που θα μοιραστούν το ποσό των 967 εκατομμυρίων. Με αυτή την κίνηση ο 3 εταιρείες αποκτούν πρόσβαση στην τεχνογνωσία και την εμπειρία της ΝΑΣΑ και σε πιθανά μελλοντικά συμβόλαια ύψους αρκετών Δισεκατομυρίων δολαρίων.
 
Η είσοδος ιδιωτικών εταιρειών στον «καθαρό» χώρο της διαστημικής εξερεύνησης δημιουργεί προβληματισμούς και ανησυχίες για τα μετέπειτα σχέδια τους με στόχο το κέρδος
 
Μπορεί οι ίδιες οι ΗΠΑ α υπέγραψαν το 1967 την Συνθήκη για το Διάστημα που δηλώνει οτι το διάστημα είναι ελεύθερο για όλους και κανένα κράτος δεν μπορεί να προβάλει εδαφικά δικαιώματα (πχ να κάνει ιδιοκτησία του τη Σελήνη ή τον Άρη), αλλά το 2015 πέρασαν νόμο που επιτρέπει σε ιδιώτες να αντλούν και να μετακινούν πόρους που εξορύχθηκαν στο διάστημα με στόχο όπως δήλωναν την διευκόλυνση της εκμετάλλευσης των αστεροειδών που θεωρούνται πλούσιοι σε πρώτες ύλες.
 
Η ασάφεια των κανονισμών για το πώς μπορεί να εκμεταλλευτεί μια εταιρεία τους Σεληνιακούς και όχι μόνο πόρους δημιουργεί ερωτήματα. Και αν σε πρώτη φάση τα σχέδια μοιάζουν να είναι για την εξερεύνηση και μόνο το μέλλον μοιάζει αβέβαιο. Θα εξελιχθεί η Σελήνη σε ένα νέα «Ελντοράντο» για την εκμετάλλευση των πόρων της. Τι θα είναι αυτό το οποίο θα εμποδίσει πχ την Blue Origin από τον να εκμεταλλευτεί μονοπωλιακά την πρόσβαση που θα έχει στο άφθονο ηλιακό φως και νερό καθώς και στα πετρώματα της Σελήνης.
 
Θα σταθεί άραγε μια συνθήκη που γράφτηκε μισό αιώνα πριν εμπόδιο στις οικονομικές βλέψεις ενός η περισσοτέρων επιχειρηματιών. Αν κάτι μας δίδαξε η όλη ιστορία έως τώρα στην Γη (ακόμα και στην χώρα μας) είναι ότι νόμοι και κανονισμοί καταπατούνται εύκολα χρησιμοποιώντας το κατάλληλο «παραθυράκι». Σε μια περίοδο που η κλιματική αλλαγή επηρεάζει την Γη λόγω της απερισκεψίας και της αλόγιστης κερδοφορίας, φαίνεται ότι ήδη πολλοί έχουν ήδη αρχίσει να σκέφτονται την εξωγήινη δραστηριότητά τους.

Μοίρασε το άρθρο!