ΜΑΝΑΤΖΑΡΑΙΟΙ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ – Του latsion

ΜΑΝΑΤΖΑΡΑΙΟΙ ΤΗΣ ΣΥΜΦΟΡΑΣ
Πρώτες μέρες του Στάσση στη ΔΕΗ, κάνει επίσκεψη στις λιγνιτικές μονάδες της Πτολεμαΐδας. Εκεί είναι ο φίλος μου ο Γιάννης, μηχανικός, που δουλεύει σε εργολάβο με βασικό μισθό. Εκεί που βάδιζε ο Στάσσης, κάποια στιγμή συνειδητοποίησε ότι χάθηκε στα ορυχεία λιγνίτη. Βλέπει όμως τον Γιάννη μέσα σε μια στοά και του φωνάζει: «Συγγνώμη, μπορείτε να με βοηθήσετε; Με περιμένουν στα γραφεία εδώ και μια ώρα, αλλά δεν ξέρω πού είμαι». Ο Γιάννης από κάτω του απαντάει: «Είσαι στη μονάδα Μαυροπηγής του Νοτιοδυτικού Πεδίου 85, ισχύος 660MWe, με ετήσια ηλεκτροπαραγωγή 4.620 GWh». «Μήπως είσαι μηχανικός;», ρωτάει ο Στάσσης. «Ναι, είμαι», λέει ο Γιάννης απ΄τη στοά, «πώς το κατάλαβες;». «Κοίτα, ό,τι μου είπες μπορεί να είναι τεχνικά σωστό», του λέει ειρωνικά ο Στάσσης «αλλά μου έδωσες μια άχρηστη πληροφορία και το γεγονός παραμένει ότι είμαι ακόμα χαμένος μέσα σ΄αυτό το χάος». Ο Γιάννης από κάτω τον κοιτάζει και του λέει: «Αντίθετα, εσύ πρέπει να είσαι manager». «Πράγματι! Εσύ πώς το κατάλαβες;», απορεί ο Στάσσης. «Κοίτα, δεν ξέρεις πού είσαι, ούτε πού πας. Είσαι ψηλά χάρη στις γνωριμίες και περιμένεις από τους από κάτω σου να λύσουν τα προβλήματά σου. Το θέμα είναι ότι δεν ξέρεις που βρίσκεσαι με δική σου ευθύνη αλλά ρίχνεις το σφάλμα στους κατώτερους». Ευτυχώς έφτασαν οι παρατρεχάμενοι και τον μάζεψαν.
Η μάνα μου που έμαθε ότι ο συμμαθητής μου ο Γιάννης δουλεύει στη ΔΕΗ, πίεσε τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας να μου βρει δουλειά και αυτός κατόρθωσε να με στείλει να περάσω συνέντευξη για οκτάμηνο στη ΔΕΗ. Μέσα στις καινοτομίες που επέβαλε ο νέος μάνατζερ ήταν να παίρνει ο ίδιος συνέντευξη από τους υποψήφιους και ήρθε στη Θεσσαλονίκη την ημέρα που θα περνούσαμε συνέντευξη οι υποψήφιοι από τη Βόρεια Ελλάδα. Έτσι λοιπόν βρέθηκα μπροστά στον Στάσση. Δεν είχαμε και μεγάλη διαφορά ηλικίας και απόρησα για το μέγεθος των ικανοτήτων του γιατί κάπου διάβασα ότι το ΜΒΑ που είχε στο βιογραφικό του, στη Διοίκηση Επιχειρήσεων, αποδείχθηκε μαϊμού. Στάθηκα λοιπόν όρθιος απέναντί του και χωρίς να με κοιτάξει ρωτάει: «Είστε άνεργος;». Τώρα τι να του πεις, κουνάω το κεφάλι μου. «Τι σπουδάσατε;». «Διοίκηση Επιχειρήσεων», του λέω. «Εγώ έχω ΜΒΑ στη Διοίκηση», μου κάνει. Τώρα να του πω ότι ακούγεται πως δεν έχει μεταπτυχιακό, θα τέλειωνε άδοξα η συνέντευξη. «Τι προσπάθειες κάνατε για ανεύρεση εργασίας εκτός από τον ΟΑΕΔ;». «Μέσω LinkedIn», του απαντώ. «Τι είναι αυτό;», μου λέει. Αυτό που είδε ο Χατζηδάκης και σε έβαλε σ΄αυτή τη θέση, ήθελα να του πω αλλά δεν απάντησα. «Ποιοι πιστεύετε είναι οι λόγοι που σας δυσκολεύουν για την ανεύρεση εργασίας;». «Δεν έχω μέσο», του λέω αρχίζοντας να τα παίρνω. «Δεν είναι σωστή η απάντηση», μου απαντά και συνεχίζει: «Επιθυμείτε να δουλέψετε εκτός Θεσσαλονίκης;». «Εξαρτάται από το μισθό», του απαντώ «Σημειώνω ΟΧΙ γιατί ο μισθός θα είναι ο βασικός. Έχετε γνώσεις Πληροφορικής;». «Ναι, έχω παρακολουθήσει και σεμινάρια java». «Τι είναι αυτό;», μου ξαναλέει. «Ότι κατάλαβες», του απαντώ. Με κοιτάζει με άγριο βλέμμα, δεν σχολιάζει και σκύβει πάνω στα χαρτιά του προβληματισμένος: «Δεν με ικανοποίησαν οι απαντήσεις σου, δεν ξέρω αν είσαι κατάλληλος για τον οργανισμό». Τον κοίταξα με ένα ειρωνικό ύφος θέλοντας να τον ρωτήσω τον τρόπο που αυτός αποδείχτηκε κατάλληλος για τη ΔΕΗ. Πρέπει να τό΄πιασε, παρότι δεν μίλησα, και μου λέει: «Εγώ αντίθετα μπορώ να σου απαντήσω σε οποιαδήποτε ερώτησή σου με επιτυχία. Γι΄αυτό και με κάνανε διευθυντή». Βρήκα ευκαιρία εγώ και του λέω: «Πάμε στοίχημα ότι αν σου κάνω μια ερώτηση θα μου απαντήσεις λάθος;». «Μπορεί να μην τη ξέρω», μου κάνει, «οπότε στην περίπτωση αυτή δεν θα σου απαντήσω». «Όχι», του λέω, «θα νομίζεις ότι την ξέρεις αλλά θα κάνεις λάθος». «Πάμε», μου λέει. «Τι κάνει ο άντρας όρθιος, η γυναίκα καθιστή και ο σκύλος στα τρία πόδια;», τον ρωτάω. «Αυτό το ξέρουν όλοι», μου κάνει φουσκώνοντας, «το κατούρημα»! «Λάθος», του λέω, «χειραψία» είναι το σωστό».
Έφυγα απ΄το γραφείο με ψηλά το κεφάλι αλλά χωρίς δουλειά.

Μοίρασε το άρθρο!