«ΘΎΜΗΣΕΣ»–«ΕΛΠΊΔΕΣ, ΈΝΘΕΕΣ ΣΤΙΓΜΈΣ»: ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΥΑΣ ΜΗΛΙΟΥ

ΘΎΜΗΣΕΣ

Αγάπες πιο πέρα απ’ τα όρια.
Δεν δίνουν χώρο,δεν κρύβουν περιθώρια,
για ερμηνείες δοσμένες έξω απ’ τα όνειρα.
Έξω από αρώματα και χρώματα.
Δίχως τις γεύσεις και τις αναμνήσεις.
Στα παιδικά μας χρόνια επιστρέφουμε,
μόνο μ’εκπλήξεις.
Να αγκαλιάσουμε
στιγμές βαθύτερης χαράς.
Διπλής συνειδητότητας κι αγάπης.
Συνδέουμε,παντρεύουμε
το ξεχασμένο χθες,
με το δοσμένο σήμερα.
Εδώ ήταν το σπίτι μας,
ο κόσμος μας και το δικό μας χώμα.
Εδώ είναι η πατρίδα μας,
κι η αστείρευτη ελπίδα μας.
Θύμησες που αναστήθηκαν,
μαζί μας συναντήθηκαν.
Κοντοσταθήκανε και νιώσανε,
μαζί μας πως βρεθήκανε.
Μαζί μας ερωτευθήκανε.
Θύμησες…..

Εύα Μήλιου

 

ΕΛΠΊΔΕΣ, ΈΝΘΕΕΣ ΣΤΙΓΜΈΣ

Μεθάς απ’ την λάμψη της ζωής.
Πίνεις νερό απ’ την αστείρευτη πηγή,
που μόνο αλήθειες ομιλεί.

Πάσχεις με όσους πόνεσαν
μέσα στο χάος της σιωπής.
Θλίβεσαι κι εσύ κρυφά
στη γέννα της οδύνης.

Ανειλέητος ο χρόνος που περνά.
Θλίψεις και πάθη σου μετρά.

Στιγμές δικαίωσης ποθείς.
Προσδοκάς μια κερδισμένη
ύπαρξη, μες στην αιωνιότητα.

Οραματίζεσαι ιδανικά,
χαρές, ελπίδες,
ένθεες στιγμές.

Εύα Μήλιου

Μοίρασε το άρθρο!