«Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΉ ΣΟΥ ΔΙΑΘΉΚΗ»–«ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΚΙ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ»: ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΥΑΣ ΜΗΛΙΟΥ

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΉ ΣΟΥ ΔΙΑΘΉΚΗ

Μια χαμένη σελίδα
απ’το βιβλίο της ζωής σου,
μεταμορφώνει την τελική μορφή του.
Την έκβασή του.
Σαν να κόβεται η ζωή σου στα δύο.
Στο πριν το σήμερα
και στο μετά το αύριο.
Πρέπει να την ψάξεις να την βρεις
για να συνδέσεις ξανά,
τα δύο μέρη του βιβλίου σου.
Μ’ όλες τις αισθήσεις σου παρούσες,
αφουγκράζεσαι τους έρωτες που έζησες.
Οσμίζεσαι χαρές που έρχονται και φεύγουν.
Χαϊδεύεις τον χρόνο
και ερωτοτροπείς μαζί του,
για να σε καλομεταχειριστεί.
Στα κείμενά σου,η κεντρική ιδέα,
είναι η ροή,η συνέχεια,το μετέκεινα.
Καθόλου η στασιμότητα,
όχι το χθες, όχι το παρελθόν.
Σβήνεις τα λάθη.
Εμπνέεσαι από το φως της μέρας
κι από το φέγγος του φεγγαριού.
Η σημερινή σου ωριμότητα
αποτελεί την παρακαταθήκη σου.
Την πνευματική σου διαθήκη.
Μεταγραφή από την ανυπαρξία,
στην παραγωγικότητα και στην δημιουργικότητα.
Για να μην μείνει ημιτελής
και ανολοκλήρωτος ο πόθος σου,
για την ενότητα στο έργο του μυαλού σου.
Προβληματισμό,επιμονή,υπομονή,
ζητά το πέρασμα από το σήμερα στο άπειρο.
Η πνευματική σου διαθήκη.

Εύα Μήλιου

Σφραγίδα κι αναγέννηση

Μηνύματα ταξιδευτών,
ανάμεσα σε πλήθος γητευτών.
Μ’ ανάγλυφες επιγραφές,
σε υπόγειες διαδρομές.

Ανέβασμα, κατέβασμα
σε σκαλωσιές φανταστικές.
Φρίκη,κι απότομες στροφές.
Θόρυβοι υπόκοφοι, κραυγές.

Στο τρένο του τρόμου το κορμί.
Σε κρύπτη του τάφου η ζωή.
Τάλαντο στο χέρι του Θεού,
του κάτω κόσμου οδηγού.

Κατάβαση του σώματος στη γη,
ο διαχωρισμός απ’ την ψυχή.
Αναγεννιέται της γης η βλάστιση,
Σφραγίζεται η νέα ανάσταση.

Εύα Μήλιου

Μοίρασε το άρθρο!