Η Αιολική Γη: Γράφει ο Παύλος Παπαδόπουλος-Διοικητής του ΑΤ Ωραιοκάστρου

Απόψε, αγαπητοί φίλοι, θα σας παρουσιάσω το έργο του Ηλία Βενέζη, “Αιολική Γη”. Πρόκειται για το ένα από τα τρία έργα (μαζί με το Νούμερο 31.328 και τη Γαλήνη) με τα οποία ο Βενέζης έγινε διάσημος.

Ο Βενέζης εξέδωσε την ¨Αιολική Γη¨  με το ψευδώνυμο Ηλίας Μέζος.

Το έργο γράφηκε το 1943, εν τω μέσω της γερμανικής κατοχής, ενώ δημοσιεύθηκε το ίδιο έτος μέσα σε καθεστώς λογοκρισίας από τις κατοχικές αρχές. Εντούτοις όμως εξαντλήθηκε μέσα σε μόλις δύο εβδομάδες.

Ο Μικρασιάτης λογοτέχνης έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στο Αϊβαλί και μέσα από τα μάτια ενός παιδιού (του Πέτρου), για τον οποίο η περιπέτεια θα αποτελεί κάτι φυσιολογικό, θα παρουσιάσει μία σειρά επεισοδίων-βιωμάτων του στο έργο. Με τον τρόπο αυτό γαλήνιες στιγμές θα ανασυσταθούν από τα παιδικά χρόνια του Ηλία Βενέζη στα Κιμιντένια βουνά της Μικράς Ασίας…

Η υπόθεση:

Ο μικρός Πέτρος ζει μαζί με την οικογένειά του στα Κιμιντένια, ένα βουνό με άγρια φαράγγια και σπηλιές μυστηριακές. Αρχηγός της οικογένειας είναι ο παππούς, ο οποίος ξεφεύγει όμως πολύ από το πρότυπο του αυστηρού πατριάρχη, καθώς αναγνωρίζει την αξία της συζύγου του και τη σέβεται.

Ο Πέτρος έχει επίσης, τέσσερις αδερφές, τη Λένα, την Άρτεμη -που της έχει ιδιαίτερη αδυναμία, καθώς μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες- την Αγάπη, που θα τιμωρηθεί, γιατί πρόδωσε τα παιδικά της όνειρα και τη Λένα, που μοναδικός της στόχος είναι να κάνει μια μέρα δικό της το υποστατικό του παππού.
Πέρα όμως από τα όνειρα και τις ανησυχίες των βασικών ηρώων της ιστορίας, στο μυθιστόρημα ξετυλίγονται και οι μεμονωμένες ιστορίες άλλων ανθρώπων, ανθρώπων που έχουν κοινό χαρακτηριστικό το πάθος που φωλιάζει στην ψυχή τους.

Ο Βενέζης, άλλωστε, βρίσκει μια ιδιαίτερη γοητεία σ’ όλους όσοι κυριαρχούνται από το πάθος τους, σ’ όλους όσοι δρουν και “δεν παρασιτούν” στη ζωή. Γι’ αυτό και αφήνει χώρο στο έργο του για να παρεμβάλλει την ιστορία του Αλή, “που τριγυρίζει στην Ανατολή γυρεύοντας να βρει το καμήλι με το άσπρο κεφάλι”, την ιστορία του Στέφανου του σαμαρά, ”που πολεμάει να κρατήσει τους ήχους μέσα σ’ ένα παλιό ρολόι”, την ιστορία των ληστών, που είναι ικανοί να σκοτώσουν όποιον προσβάλλει την τιμή τους!

Αν μπορέσει κανείς να δει σε βάθος, θα καταλάβει ότι δεν πρόκειται για παράλογους ήρωες, αλλά για ήρωες που διακατέχονται από μια παιδική αθωότητα, την οποία εξυμνεί συχνά ο Βενέζης μέσα στο έργο. Όλη αυτή η δράση όμως παγώνει, με τη μικρασιατική καταστροφή του
1922.

Επιπλέον στοιχεία για το έργο

Κεντρικό θέμα του έργου όπως θα γίνει εύκολα αντιληπτό θα αποτελέσει ο πόνος του ξεριζωμού, η προσφυγιά και η νοσταλγία για το χώμα της πατρίδας.

Το έργο θα κινηθεί κατά βάση μεταξύ παραμυθιού και πραγματικότητας. Στην “Αιολική Γη” θα αποτυπωθεί η λυρική και νοσταλγική φύση του Βενέζη.

Ο Βενέζης θα περιγράψει τη φύση με αριστοτεχνικό τρόπο, ομοίως και τα συναισθήματα των πρωταγωνιστών. Με λεπτό τρόπο και χωρίς μελοδραματισμούς ο λογοτέχνης θα εισάγει εύστοχα τον αναγνώστη στον ψυχικό κόσμο των ηρώων.

Η Αιολική Γη μαζί με το Νούμερο 31328 και τη Γαλήνη θα αποτελέσουν το τρίπτυχο των κυριότερων έργων του Βενέζη. Αν και υπήρξε το τρίτο στη σειρά θα κριθεί σκόπιμο από όλους να προταθεί ως το πρώτο που πρέπει να διαβαστεί από την άτυπη τριλογία των σημαντικότερων έργων του Ηλία Βενέζη.

Παπαδόπουλος Παύλος, Ανώτερος Αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας, Πτυχιούχος Ανθρωπιστικών Σπουδών

Μοίρασε το άρθρο!