« ΕΞΥΜΝΟΥΜΕ……»–«Η ΣΠΟΝΔΗ»: ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΥΑΣ ΜΗΛΙΟΥ

ΕΞΥΜΝΟΥΜΕ…….

Τα δέντρα ντυμένα άνοιξη!
Η βροχή ξεπλένει και την τελευτεία υποψία από την λίγη ακόμη σκόνη του χειμώνα!
Τα αρώματα ξεχύνονται στις αυλές!
Τα χέρια υψώνονται σε ερωτικούς χαιρετισμούς!
Ο κόσμος όλος ένα πασχαλινό χαμόγελο και μια προσδοκία για την ανάσταση των ψυχών!
Το κελάηδισμα των πουλιών μυρωμένη εαρινή συμφωνία που διακόπτει την σιωπή!
Ανθίζουν οι ρούγες,ανθίζουν κι οι ψυχές!
Οι διαβάτες της ζωής ζούνε την ανθοφορία στη φύση και την ανθοφορία στο κορμί!
Τα όνειρα γλυκαίνουν και τα χείλη διψούν για έρωτα!
Κάτω απ’την ψιλή βροχή δίνουν το πρώτο τους ερωτικό φιλί!
Μ’απλά πράγματα αγγίζεται στ’αλήθεια η ευτυχία!
Εξυμνούμε την μέρα που γεννιέται!
Εξυμνούμε την χαρά που ξεχύνεται ολούθε!
Εξυμνούμε για τα άνθη που πλημμυρίζουν την ματιά μας,την αγκαλιά μας!
Εξυμνούμε την αγάπη που ξεχειλίζει απ’την καρδιά μας!
Εξυμνούμε την πίστη που στηρίζει την ζωή μας!
Ξημερώνει μια όμορφη ανοιξιάτικη Κυριακή!
Καλημέρα!

Εύα Μήλιου

Η ΣΠΟΝΔΗ

Μια χούφτα χώμα
η σπονδή
μια κούπα κόκκινο
κρασί.
Στο στόμα σου’δωσε
φιλί.
Απ’τα μαλλιά σε άρπαξε
η χαρά σου η φλογερή.
Αναστενάζει,σ’ασπάζεται
κι ανάβει η φλόγα η στερνή.
Συντροφικά,ηδονικά,
πέρασαν τα χρόνια, 
οι μέρες κι οι στιγμές.
Γλυκιά η γη που σου’δωσε ζωή.
Συ θα προσφέρεις
τα σημάδια,
που ανατριχιάζουν την ψυχή.
Ξεχάστηκες.
Γελάστηκες.
Από τα λόγια πιάστηκες.
Γλυκά σου κρυφομίλησε
και στα κρυφά σε φίλησε.
Είναι η ζωή
μια αλήθεια ή μια πλάνη;
Ένα λεπτό ή μια αιωνιότητα;
Τις απαντήσεις θα τις λάβεις
μόνο από την “Πυθία”
μετά απ’την σπονδή.

Εύα Μήλιου

Μοίρασε το άρθρο!