ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ: Άρθρο της Δέσποινας Παπαδοπούλου

ΕΛΛΗΝΙΔΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

   Για να μπορέσουν οι γυναίκες ν’ αποκτήσουν το δικαίωμα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι χρειάστηκαν δεκαετίες έντονων γυναικείων αγώνων.
   Παρόλο που οι γυναίκες είναι, εμπεριστατωμένα μετά από έρευνες που έχουν διεξαχθεί, πιο αποτελεσματικές από τους άνδρες όταν αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης, δεν αποφασίζουν να ασχοληθούν με την πολιτική. Συναντάμε πολλές γυναίκες προέδρους σε σωματεία αθλητικά, εθελοντικές οργανώσεις, κοινωνικούς συλλόγους, συνεταιρισμούς, αλλά σπάνια συναντάμε γυναίκες σε θέσεις δημάρχου, αντιδημάρχου, προέδρου Δημοτικού Συμβουλίου, πρωθυπουργού ή υπουργού.
   Γιατί όμως οι γυναίκες δεν επιθυμούν ν’ ασχοληθούν και να προσφέρουν μέσω της πολιτικής;
   Εκ των πραγμάτων η γυναίκα έχει πολλαπλούς ρόλους, ως κόρη, αδελφή, σύζυγος, μητέρα και εργαζόμενη και η δυσκολία να συγκεράσει αυτές τις καθημερινές της συνήθειες με την πολιτική, της φαίνεται από δύσκολη έως αδύνατη, γιατί γνωρίζει πως αν και εφόσον ασχοληθεί θα πρέπει να παλέψει σκληρότερα για να αποδείξει ότι είναι ικανή. Το κράτος από την στιγμή που τις ενθαρρύνει με τον νέο εκλογικό νόμο “ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ” ανεβάζοντας το ποσοστό των υποψηφίων άλλου φύλου σε κάθε παράταξη από το 30% σε 40%, (γεγονός που έχει δυσκολέψει πολύ στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων των φετινών εκλογών) δεν έχει  μεριμνήσει για  περισσότερες  προνοιακές δομές, ολοήμερα σχολεία, ισότητα στις αμοιβές και ισότιμη συμμετοχή σε θέσεις ευθύνης.
Από την άλλη, οι γυναίκες που ήδη ασχολούνται με τα κοινά σε διάφορες δραστηριότητες και έχουν τον χρόνο ν’ ασχοληθούν με την πολιτική, έρχονται αντιμέτωπες με ένα  ανδροκραούμενο σύστημα που ακόμη και σήμερα τις αντιμετωπίζει ως υποδεέστερη προσωπικότητα. Το γεγονός αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από το μικρό ποσοστό εκλεγμένων γυναικών στα δημοτικά συμβούλια και στη βουλή. Επίσης οι θέσεις που καταλαμβάνουν οι εκλεγμένες γυναίκες, με πολύ μικρές εξαιρέσεις, είναι υφυπουργοί, διευθύντριες υπουργείων,  πρόεδροι Νομικών Προσώπων, εντεταλμένες πολιτισμού ή σε θέσεις που αφορούν την ισότητα των δύο φύλλων και μέλη σε διάφορες διοικητικές επιτροπές και διοικητικά συμβούλια.
  Ένας ακόμη λόγος που απομακρύνει τις γυναίκες από το πολιτικό σκηνικό, είναι οι διαπλεκούμενες σχέσεις, οι αντιμαχίες, οι λυκοφιλίες και ο γυναικείος ανταγωνισμός, συμπεριφορές που έρχονται σε αντίθεση με την ευαίσθητη γυναικεία πλευρά. Οι γυναίκες με προσωπικότητα, είναι αυθόρμητες, ειλικρινείς, ξέρουν να ελίσσονται ώστε ν΄αποφεύγουν τις διαμάχες, έχουν ανεπτυγμένη διαίσθηση και αντίληψη, κάτι που τρομάζει τους άνδρες.
Στην Ελλάδα οι γυναίκες αντιμετωπίζουν επίσης την προκατάληψη και τα σεξιστικά σχόλια  σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό απ΄ότι σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

   Όπως τονίζει ο επικοινωνιολόγος Θ. Παπαμιχαήλ “Η γυναίκα που πολιτεύεται δεν θα πρέπει να είναι ένας διαφορετικός άνθρωπος από εκείνον που ήταν πριν να πολιτευτεί. Πρέπει να χτίσει το προφίλ της πάνω στα προσωπικά της θεμέλια, χρησιμοποιώντας ως δομικά στοιχεία τα ιδιαίτερα γνωρίσματα της προσωπικότητάς της” 

Αρθρο της Δέσποινας Παπαδοπούλου

Μοίρασε το άρθρο!