«Γυναίκα δυνατή»–«Η θαλασσοταραχή»: ΔΥΟ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΥΑΣ ΜΗΛΙΟΥ

Γυναίκα δυνατή

Περήφανη σαν άτι.
Εικόνα φλογερή.
Φάρος σε τρικυμία.
Κοντάρι σε πληγή.
Αλλόφρονη,παράφορη.
Κόρη που δεν θρηνεί.
Καρδιά που δεν πενθεί.
Τον έρωτα τον ζει.
Πόθος που την ξεπέρασε,
για κείνη,είναι η ζωή.
Αγνώριστη στο πάθος της,
πόνος που δεν θα ξεχαστεί.
Ατίθαση,ανεξερεύνητη,
άλυσσος δεν την συγκρατεί.
Ψυχή που συγχωρεί.
Γυναίκα με συναίσθημα,
με το φιλί γεννάει αίσθημα.
Όλη η γη στα πόδια της,
το βήμα κατευόδιο της.
Ο ήλιος μες στα μάτια της.
Λάμψη που ποτέ δεν θα σβηστεί.
Μοναδική στα θέλω της.
Ονειρική μ’ αληθινή.
Γυναίκα είναι δυνατή.

Εύα Μήλιου
Ποιήτρια-συγγραφέας

Η εικόνα ίσως περιέχει: νερό, ωκεανός και υπαίθριες δραστηριότητες

Η θαλασσοταραχή

Στο αναποδογύρισμα της θάλασσας,
σε σκέπασαν τα κύματα
και η αμμουδιά,ήταν υγρή,
για να σε καλοδεχτεί.
Αιφνίδιο το αγκάλιασμα
της γαλανής νεράιδας,
παρέσυρε το έρμο
το σκαρί σου στον βυθό.
Σε περιλούζει το χάος
του αφώτιστου νερού
και συ ανασαίνεις αιφνίδια,
την τελειότητα ενός υγρού αγάλματος,
ακινήτου,αλαβάστρινου,πιο άσπρου
κι απ’το λευκό το άνθος,
της δικής σου νιότης.
Σώμα νεκρό ή ζωντανό δεν ξεχωρίζει,
μόνο χωρίζει τα θρύψαλα,
ψυχών που ήσαν πριν από λίγο ζωντανές.
Τα βλέμματα των ξωτικών
όλων,τα μαγνητίζει.
Η θαλασσοταραχή καλά κρατεί
και τίποτε απ’ τον βυθό δεν φαίνεται.
Δε ακυρώνεται περιδινούμενο,
δεν ανασταίνεται.
Μετά την θαλασσοταραχή,
μείναν μονάχα οι αφροί,
μα πουθενά κάποιο σκαρί,
ή κάποια υποψία ζωντανή.
Αλίμονο…

Εύα Μήλιου
Ποιήτρια-συγγραφέας

Μοίρασε το άρθρο!