Η εξαίρεση του κανόνα

Τζαννής Τζαννετάκης, Από τη συνειδητότητα στη δράση είναι ο τίτλος του συλλογικού τόμου που συγκροτεί μια βιογραφία για τον πρωθυπουργό του καλοκαιριού του 1989

Πολλές φορές η βιογραφία ενός ανδρός συμπληρώνεται από την μνήμη ενός φωτογραφικού φακού. Μια διαπίστωση που κολλάει γάντι στο δύσκολο και απαιτητικό εγχείρημα του ακαδημαϊκού και επί σειρά ετών διευθυντή του Μουσείου Μπενάκη Αγγελου Δεληβορριά και του ιστορικού, καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών Ευάνθη Χατζηβασιλείου να ανάλαβουν να φέρουν εις πέρας την βιογραφία του Τζαννή Τζαννετάκη έχοντας την ευθύνη της επιστημονικής επιμέλειας.

Και αυτό γιατί πρέπει να δεις τον Τζαννετάκη με γένια την εποχή που ήταν ύπαρχος (φωτογραφία στο καρέ των αξιωματικών) στο υποβρύχιο «Ποσειδών» ή αργότερα, πλωτάρχης πλέον με την επίσημη στολή να παραλαμβάνει στις ΗΠΑ το υποβρύχιο «Τρίαινα». Δύο – τρείς σελίδες παρακάτω θα δείς τον Τζαννετάκη να αποχαιρετά φίλους φεύγοντας για την εξορία ή συντροφιά με άλλους συνεξόριστους στα Κύθηρα. Και μετά, με τον Καραμανλή, πολύ αργότερα με τον Μητσοτάκη και τον Κύρκο. Μια διαδρομή μέσα από φωτογραφίες που «δένει» με το αναλυτικό χρονολόγιο.

Στο πρόλογο της έκδοσης τα εξηγούν όπως πρέπει τοποθετώντας τα πράγματα στη σειρά.
Γράφουν στην εισαγωγή του πρόσφατα εκδοθέντος συλλογικού τόμου Τζαννής Τζαννετάκης, Από τη συνειδητότητα στη δράση (εκδόσεις Πόλις): «Ο Τζαννετάκης ήταν μια ιδιότυπη περίπτωση. Από την αρχή έως το τέλος της πολιτικής του δράσης παρέμεινε ενταγμένος αλλά και σε σημαντικό βαθμό αυτόνομος μέσα στον πολιτικό του χώρο. Μολονότι ανέλαβε το αξίωμα του πρωθυπουργού και του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, αφήνοντας ευκρινές το αποτύπωμά του στην εξέλιξη της ελληνικής πολιτικής σε πολλά επίπεδα, δεν υπήρξε αρχηγός ενός κόμματος, μικρού ή μεγάλου, ορισμένος στη δημόσια συνείδηση ως ένας από τους ηγέτες που καθορίζουν αποφασιστικά την πορεία της χώρας. Αν και μέλος μιας οικογένειας με αξιομνημόνευτη παράδοση και έντονη συμμετοχή στην ελληνική ιστορία, υπήρξε άνθρωπος χαμηλών τόνων και ιδιαίτερης σεμνότητας, χωρίς να επιζητήσει την επικοινωνιακή ανάδειξη, η οποία θα τον καθιστούσε “σύμβολο” και ως εκ τούτου ελκυστικό αντικείμενο μελέτης.

Επιπλέον, ο Τζαννετάκης ήταν παράλληλα ένας άνθρωπος του πνεύματος και του πολιτισμού, ο οποίος ασχολήθηκε με δύσκολα ζητήματα πριν ακόμη από την είσοδό του στην πολιτική, κινητοποιημένος από μια θεμελιώδη ανάγκη της συνέπειας μεταξύ της πνευματικής αναζήτησης και της πράξης, επιζητώντας πάντοτε την προβολή του πολιτιστικού προσώπου της Ελλάδας με συνειδητότητα, με σεμνότητα και ηρεμία, με τρόπο φυσικό, αβίαστο και γι’ αυτό πειστικό. Με έναν τρόπο, τελικά, που προσεκτικά και συστηματικά αποφεύγει τους παροξυσμούς που απαξιώνουν την πνευματική παράδοση του τόπου. Από πολλές απόψεις, επομένως, επρόκειτο για μια ιδιάζουσα περίπτωση και ως τέτοια μελετάται στο ανά χείρας έργο. Έχουμε επίγνωση ότι αποτιμούμε την εξαίρεση, όχι τον κανόνα, αλλά ταυτόχρονα είμαστε πεπεισμένοι ότι αυτή η δημιουργικότητα, η αυτοσυνειδησία, δεν αφορά μόνον τον Τζαννή Τζαννετάκη, γιατί, μέσω αυτού, εκπροσωπεί πολλούς ανθρώπους αυτής της χώρας».

Στο συλλογικό τόμο συμμετέχουν με κείμενα τους οι : Μάρω Καρδαμίτση – Αδάμη, Άγγελος Δεληβορριάς, Α. Δ. Παπαγιαννίδης, Γιάννης Σαΐτας, Τάσος Σακελλαρόπουλος, Ευάνθης Χατζηβασιλείου, Χρήστος Χρηστίδης.

Μοίρασε το άρθρο!